انهار
انهار
مطالب خواندنی

راه ثابت شدن نجاست

بزرگ نمایی کوچک نمایی

(مسأله 121) نجاست هر چيز از سه راه ثابت مي شود:

اول: آن كه خود انسان يقين1 كند چيزي نجس است2، و اگر گمان داشته باشد چيزي نجس است لازم نيست از آن اجتناب نمايد3. بنابراين غذا خوردن در قهوه خانه و مهمانخانه هايي كه مردمان لاابالي و كساني كه پاكي و نجسي را مراعات نمي كنند در آنها غذا مي خورند4، اگر انسان يقين5 نداشته باشد غذايي را كه براي او آورده اند نجس است اشكال ندارد6.

 دوم: آن كه كسي كه چيزي در اختيار او است بگويد آن چيز نجس است7، مثلاً همسر انسان يا نوكر يا كلفت بگويد 8ظرف يا چيز ديگري كه در اختيار او است نجس مي باشد9.

سوم: آن كه دو مرد عادل بگويند چيزي نجس است10 و نيز اگر يك نفر عادل هم بگويد چيزي نجس است، بنابر احتياط واجب11 بايد از آن چيز اجتناب كرد12.

1- گلپايگاني، تبريزي، صافي،وحید: يا اطمينان...

2- سيستاني: يقين، يا از راه عقلائي اطمينان پيدا كند كه آن چيز نجس است...

3- فاضل: مگر آن كه به واسطهٔ گمان، اطميناني كه مردم عادي آن را علم به حساب مي آورند حاصل شود، كه در اين صورت اجتناب لازم است...

بهجت: اول: آن كه خود انسان يقين يا ظنّ اطمينان آور پيدا كند كه چيزي نجس است، و گرنه لازم نيست از آن اجتناب كند...

زنجاني: اول:  آن كه خود انسان يقين يا اطمينان كند و يا طوری باشد که نوع مردم يقين يا اطمينان می كنند كه چيزي نجس است. و چنانچه در جايي كه نوع مردم اطمينان به نجاست پیدا نمی کنند، انسان برخلاف متعارف اطمينان به نجاست داشته باشد، حكم به نجاست آن نمي شود. و اگر اطمينان شخصي و نوعي نباشد، اگر چه گمان داشته باشد چيزي نجس است، لازم نيست از آن اجتناب كند...

مظاهری: اول: خود انسان اطمینان کند چیزی نجس است و اگر گمان داشته باشد چیزی نجس است لازم نیست از آن اجتناب نماید؛ بنابراین غذا خوردن در قهوه خانه و مهمانخانه ها اشکال ندارد...

4- سبحانی: غذا خوردن در جاهایی که افراد لاابالی در آنها غذا می خورند...

5- گلپايگاني، صافي، تبريزي: يا اطمينان...      

سيستاني،وحید: اگر انسان اطمينان...

6- مكارم: اول: آن كه انسان يقين پيدا كند؛ ولي گمان، حتّي گمان قوي كافي نيست؛ بنابراين غذا خوردن در بعضي از اماكن عمومي كه گاه انسان گمان قوي به نجس بودن آنها دارد، جايز است، مگر آن كه يقين به نجاست پيدا كند...

زنجاني: تا يقين يا اطمينان شخصي  يا نوعي به نجاست غذايي كه براي انسان مي آورند نباشد، اشكال ندارد...

بهجت: و از گفتهٔ او اطمينان حاصل گردد...

7- سيستاني: و متهم نباشد...

وحید: در صورتی که متهم به دروغ گفتن نباشد...

8- زنجاني: مثلاً همسر يا خدمتكار انسان يا فروشنده بگوید...

وحید: در صورتی که متهم به دروغ گفتن نباشد...

9- مكارم: دوم: آن كه «ذواليد» يعني كسي كه چيزي در اختيار اوست (مانند صاحب خانه و فروشنده و خدمتكار) خبر دهد كه آن چيز نجس است...

10- سيستاني: به شرط آن كه از سبب نجاست خبر دهند؛ مثلاً بگويند آن چيز با خون يا بول ملاقات كرده است. و اگر يك مرد عادل يا شخصي كه مورد وثوق است خبر دهد و اطمينان از گفتهٔ او پيدا نشود، احتياط واجب آن است كه از آن چيز اجتناب شود.

زنجاني: و با گفتن يك مرد عادل، نجاست ثابت نمي شود.

11- گلپايگاني، صافي: بنابر احتياط لازم...

12- خوئي، تبريزي: اگر يك نفر عادل، بلكه شخص موثّق -اگر چه عادل هم نباشد- بگويد چيزي نجس است بايد از آن چيز اجتناب كرد.

وحید: اگر یک نفر عادل یا شخصی که ثقه باشد -اگر چه عادل نباشد- و ظنّ بر خلاف آن نباشد بگوید چیزی نجس است باید از آن چیز اجتناب کرد.

فاضل: اگر يك نفر عادل بگويد چيزي نجس است، اجتناب از آن بنابر احتياط، لازم است.

مكارم: سوم: دو نفر عادل و يا حتّي يك نفر گواهي دهد.

مظاهری: سوم: یک نفر ثقه بگوید چیزی نجس است.

سبحانی: سوم :آنکه مرد عادل یا فرد موثق بگوید چیزی نجس است.

(مسأله 122) اگر بواسطهٔ ندانستن مسأله، نجس  بودن و پاك بودن چيزي را نداند، مثلاً نداند عرق جنب از حرام پاك است يا نه1، بايد مسأله را بپرسد2، ولي اگر با اين كه مسأله را مي داند، چيزي را شك كند پاك است يا نه، مثلاً3 شك كند آن چيز خون است يا نه، يا نداند كه خون پشه است يا خون انسان، پاك مي باشد4.

این مسأله در رساله آیات عظام مکارم و سبحانی نیست.

1- خوئي، تبريزي، سيستاني، زنجاني: مثلاً نداند فضلهٔ موش پاک است یا نه...

وحید: مثلا نداند خون پاک است یا نه...

2- بهجت: يا احتياط نمايد...

وحید: و تا زمانی که سوال نکرده باید احتیاط کند...

3- زنجاني: مثلاً شك كند كه آن چيز فضلهٔ موش است يا فضلهٔ سوسك، يا...

4- گلپايگاني، صافي: و تحقيق لازم نيست.

خوئي، سيستاني، تبريزي، زنجاني، مظاهری: و وارسي كردن يا پرسيدن لازم نيست.

وحید: و پرسیدن لازم نیست.

(مسأله 123) چيز نجسي كه انسان شك دارد پاك شده يا نه، نجس است1، و چيز پاك را اگر شك كند نجس شده يا نه، پاك است2. و اگر هم بتواند نجس بودن يا پاك بودن آن را بفهمد لازم نيست وارسي كند3.

1- زنجانی.: حکم نجس را دارد...

2- مكارم: [پایان مسأله].

زنجانی: حکم پاک را دارد...

3- سبحانی: مگر آنکه وارسی آن سهل و آسان باشد.

(مسأله 124) اگر بداند يكي از دو ظرف يا دو لباسي كه از هر دوي آنها استفاده مي كند1 نجس شده و نداند كدام است، بايد از هر دو اجتناب كند2، بلكه اگر مثلاً نمي داند لباس خودش نجس شده يا لباسي كه هيچ از آن استفاده نمي كند و مال ديگري است، باز هم احتياط آن است كه از لباس خودش اجتناب نمايد3، اگر چه لازم نيست.

1- وحید: لباسی که هر دو در اختیار اوست...

2- بهجت: [پایان مسأله].

اراكي، گلپايگاني، نوري: ولي اگر مثلاً نمي داند لباس خودش نجس شده يا لباسي كه هيچ از آن استفاده نمي كند و مال ديگري است، از لباس خودش هم لازم نيست اجتناب نمايد.

خوئي، سيستاني، تبريزي: ولي اگر مثلاً نمي داند لباس خودش نجس شده يا لباسي كه از تصرّف او خارج بوده و مال ديگري مي باشد، لازم نيست از لباس خودش اجتناب نمايد.

وحید: ولی اگر مثلاً می داند که لباس خودش نجس شده یا لباسی که از اختیار او خارج است، لازم نیست از لباس خودش اجتناب نماید.

مكارم: امّا اگر مثلاً نداند لباس خودش نجس شده يا لباس شخص بيگانه اي كه مورد استفادهٔ او نيست، اجتناب لازم نمي باشد.

مظاهری: بلکه اگر مثلاً نمی داند لباس خودش نجس شده یا لباسی که بعد از این علم از مورد ابتلای او خارج شده و از آن استفاده نمی کند و مال دیگری است باز هم واجب است که از لباس خودش اجتناب کند ولی اگر مثلاً نداند لباس خودش نجس شده یا لباس شخص دیگر که مورد استفاده او نیست اجتناب لازم نیست.

سبحانی: ولی اگر بداند لباس خود او و یا لباس فرد دیگری نجس شده است در این صورت اجتناب از لباس خود لازم نیست.

3- فاضل: [پایان مسأله].

*****

زنجاني: مسأله- اگر بداند يكي از دو يا چند ظرف يا دو يا چند لباسي كه از هر دو یا همۀ آنها مي تواند استفاده كند نجس شده و نداند كدام است، بايد از هر دو يا چند چيز اجتناب كند، ولي اگر مثلاً نداند لباسي كه مي تواند از آن استفاده كند نجس شده يا لباسي كه عادتاً نمي تواند از آن استفاده كند، لازم نيست از لباسي كه مي تواند از آن استفاده كند اجتناب كند.

صافي: مسأله- اگر بداند يكي از دو ظرفي كه از هر دو استفاده مي كند نجس شده و نداند كدام است بايد از هر دو اجتناب كند، ولي اگر يكي از دو لباسي كه از هر دو  استفاده مي كند نجس شده و نداند كدام است مي تواند دو نماز بخواند، با هر لباس يك نماز؛ چنانچه مي تواند از هر يك انتفاعات ديگر ببرد. بلي اگر در يكي از آنها نماز بخواند نمي تواند به آن اكتفا كند چنانكه اگر با هر دو در یک زمان نماز بخواند نماز او باطل است.

مسائل اختصاصي

مكارم: مسأله 139- افراد وسواسي نبايد به علم و يقين خود در طهارت و نجاست توجه كنند، بلكه بايد ببينند افراد معمولي در چه مورد يقين  به طهارت يا نجاست پيدا مي كنند و به همان ترتيب عمل كنند، و براي ترك وسواس بهترين راه، بي اعتنايي است.

مكارم: مسأله 140- احتياط زياد از حد در مسألهٔ طهارت و نجاست از نظر شرع، كار پسنديده اي نيست، بلكه اگر سبب وسواس گردد، اشكال دارد.

مكارم: مسأله 141- هرگاه گمان كند چيزي نجس شده، تفحّص و جستجو و سوال كردن لازم نيست، و اگر جستجو موجب وسواس گردد، آن هم اشكال دارد.

مكارم:مسأله 142- مستحب است علاوه بر رعايت مسائل مربوط به طهارت و نجاست، نظافت و پاكيزگي در بدن و لباس و خانه و مسكن و مركب و تمام محيط زندگي رعايت شود؛ همان گونه كه پيغمبر اكرم «صلّي الله عليه و آله و سلّم» و ائمه هديٰ عليهم السلام رعايت مي فرمودند.


  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -