انهار
انهار
مطالب خواندنی

احادیث مهمان و مهمان‌ نوازی

بزرگ نمایی کوچک نمایی
بسم الله الرحمن الرحیم
احادیث مهمان و مهمان‌ نوازی
    
{1} قال رسول الله (صلي‌الله عليه و آله و سلم): لايُضيفُ الضَّيفَ الاّ كُلُّ مُؤمنٍ.
مستدرک، ج ۱۶، ص ۲۵۷.
هر مؤمني بايد که مهمان دوست و مهمان‌نواز باشد.
    
{2} قال علیّ أميرالمؤمنين (عليه‌السلام): الضّيفُ دَليلُ الجَنّةِ وَ مَن لَمْ يُكرِمِ الضَّيفَ فَليسَ مِنّي.
لئالي‌الاخبار، ج ۳، ص ۶۶.
مهمان، راهنما به سوي بهشت است. هر کس مهمان را حرمت و گرامي ندارد پيرو من نيست.
    
{3} قال علیّ أميرالمؤمنين (عليه‌السلام): اَلله اَلله في‌الضَّيف، لايَنصَرِفَنَّ اِلاّ شاكِراً لَكُم.
مستدرک، ج ۱۶، ص ۲۴۱.
خدا را ! خدا را ! در نظر بگيريد و حُرمت مهمان را رعايت کنيد! مهمان جز اينکه خشنود و سپاسگزار شما باشد نبايد از نزد شما خارج شود.
    
{4} قال رسول الله (صلي‌الله عليه و آله و سلم): لاخَيرَ في مَن لايُضيفُ.
المحجّة‌البَيضاء، ج ۳، ص ۳۲.
کسي که مهمان دعوت نمي‌کند (مهماني نمي‌کند) خير و اميدي در وجود او نيست.
    
{5} قال رسول الله (صلي‌الله عليه و آله و سلم): كُلُّ بَيتٍ لايَدخُلُ فيهِ‌الضَّيفُ لايَدخُلُه الملآئِكةُ.
مستدرک، ج ۱۶، ص ۲۵۸.
هر خانه‌اي که در آن مهمان وارد نشود فرشتگان (هم) در آن خانه وارد نمي‌شود.
    
{6} قال علیّ أميرالمؤمنين (عليه‌السلام): اَكرِمْ ضَيْفَكَ وَ اِن كانَ حقيراً وَ قُم عَن مَجلِسِكَ لِأِبيكَ وَ مُعَلِّمِكَ و إنْ كُنتَ اميراً.
فهرست غرر، ص ۲۱۱.
مهمانت را گرامي بدار هر چند (به نظرت) حقير و کوچک باشد و به احترام پدر و استادت از جا برخيز هر چند خود حاکم و فرمانروا باشي.
    
{7} قال الکاظم (عليه‌السلام): اِنَّ رَسولَ اللهِ كانَ اِذا اَتاهُ الضَّيفُ أكَل مَعَهُ و لَم يَرفَعْ يَدَهُ مِن الخِوانِ حتّي يَرفَعَ الضَّيفُ.
وسائل، ج ۱۶، ص ۵۵۹.
رسول خدا (صلي‌الله عليه و آله و سلّم) هرگاه مهمان بر ايشان وارد مي‌شد حضرت شخصاً با او هم غذا مي‌شدند و تا زماني که مهمان هنوز دست از غذا برنداشته حضرت دست از غذا نمي‌کشيدند.
    
{8} قال علیّ أميرالمؤمنين (عليه‌السلام): مَن اَكرَمَ الضَّيفَ فَكَأَنّما اَكرَمَ سَبعينَ نبياً!
لئالي‌الأخبار، ج ۳، ص ۶۶.
کسي که مهمان را بزرگداشت و گرامي بدارد گويا هفتاد پيغمبر را گرامي داشته است!
    
{9} قال الرضا (عليه‌السلام): اَلسَّخِيُّ يأكُلُ مِن طعامِ النّاسِ لِيأَكُلُوا مِن طَعامِه.
بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۴۴۶.
آدم سخاوتمند از طعام مردم مي‌خورد (دعوت را اجابت مي‌کند) تا مردم نيز از طعام او بخورند.
    
{10} قال الصادق (عليه‌السلام): تُعرَفُ مَودَّةُ الرَّجُلِ لِأَخيهِ بِأَكلِهِ مِن طعامِه.
بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۴۴۹.
ميزان علاقة شخص به برادر ديني خود از خوردن طعام او معلوم مي‌گردد.
    
{11} قال رسول الله (صلي‌الله عليه و آله و سلم): الضَّيفُ يَنزِلُ بِرِزقِهِ وَ يَرتَحِلُ بِذُنوبِ أهلِ البَيتِ.
مستدرک، ج ۱۶، ص ۲۵۸.
مهمان با روزي خود (بر ميزبان) وارد مي‌شود و با گناهان (آمرزيدة) اهل خانه خارج مي‌گردد.
    
{12} قال الصادق (عليه‌السلام): اذا اَتاكَ اَخوكَ فَآتِهِ بِما عِنَدكَ وَ اِذا دَعَوتَهُ فَتَكلَّفْ لَهُ.
جواهر‌الکلام، ج ۳۶، ص ۴۷۵.
اگر برادر ديني تو (بي‌دعوت) بر تو وارد شد آنچه در منزل داري از او پذيرايي کن و اگر با دعوت قبلي به نزد تو آمد برايش تهيه ببين.
    
{13} قال رسول الله (صلي‌الله عليه و آله و سلم): الضَّيفُ اذا دَخَلَ بَيتَ المُؤمِنِ دَخَلَ مَعَهُ اَلفُ بَركَةٍ وَ الفُ رحمةٍ وَ يَكْتُبُ اللهُ لِصاحِبِ المَنزِل بِكُلّ لُقمَةٍ يأكُلُها الضَّيفُ حَجةً و عُمرةً.
لئالي‌الاخبار، ج ۳، ص ۶۶.
مهمان هنگامي که وارد خانة مؤمن مي‌شود هزار برکت و هزار رحمت به همراه خود دارد و خداوند به تعداد هر لقمه که مهمان تناول مي‌کند يک حج و يک عمره براي صاحب خانه مي‌نويسد!
    
{14} قال الصادق (عليه‌السلام): إنَّ الجَوادَ كُلَّ الجوادِ مَنْ بَذَلَ ما عِندَهُ.
بحارالأنوار، ج ٧٥، ص ٦٥٥.
کمال سخاوت و جوانمردي در آن است که ميزبان آنچه از وسائل پذيرايي در اختيار دارد از مهمان خود دريغ ننمايد.
    
{15} قال علیّ أميرالمؤمنين (عليه‌السلام): قوُتُ الأَجسادِ اَلطّعامُ وَ قوُتُ الأَرواحِ اَلاِطعامُ!
بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۴۵۶.
غذاي بدن، طعام خوردن است و غذاي روح اطعام دادن!
    
{16} قال علیّ أميرالمؤمنين (عليه‌السلام): مَن اكرمَ ضَيفَهُ فَهُوَ مَعي و مَعَ اِبراهيمَ(علیهماالسلام) في‌الجَنّة.
لئالي‌الأخبار، ج ۳، ص ۶۶.
کسي که مهمان خود را گرامي بدارد جاي او در بهشت در کنار من و ابراهيم پيغمبر (علیهماالسلام) خواهد بود.
    
{17} قال الصادق (عليه‌السلام): أَضَفْ بِطعامِكَ وَ شرابِكَ مَن تُحِبُّهُ في‌اللهِ تعالي.
بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۴۶۱.
آن کسي که او را به خاطر خداي متعال دوست مي‌داري در خورد و خوراکت مهمان و شريکش کن.
    
{18} قال رسول الله (صلي‌الله عليه و آله و سلم): اِذا جاءكَ ضَيفٌ فَاعْلَمْ أَنّ الله قَدمَنَّ عَلَيكَ اِذبَعَثَهُ اِليكَ لِيَغِفِرَ لَكَ ذَنبكَ.
لئالي‌الاخبار، ج ۳، ص ۶۶.
وقتي مهمان بر تو وارد مي‌شود اين را بدان که خدا بر تو منّت نهاده که تو را ميزبان او قرار داده تا بدين‌وسيله گناهانت را بيامرزد.
    
{19} قال علیّ أميرالمؤمنين (عليه‌السلام): وَ بَكي عليه السلامُ يَوماً. فقيل لَهُ ما يُبكيكَ؟ قال «لَم يَأتِني ضَيفٌ مُنذُ سَبعةِ اَيّامٍ! أخافُ أَنْ يكونَ اللهُ أهانني؟»
جامع‌السعادات، ج ۲، ص ۱۵۰.
يک روز حضرت امير(علیه السلام) گريه مي‌کردند. از ايشان علت را جويا شدند. فرمود:‌ امروز هفت روز است که مهمان بر من وارد نشده! خوف آن را دارم که خداوند عنايتش را از من سلب کرده باشد؟
    
{20} قال الصادق (عليه‌السلام): مِنَ الجَفاءٍ أَنْ يُدعَي الرّجُلُ اِلي طَعامٍ فَلايُجيبُ اَويُجيبُ فَلا يَأْكُلُ.
بحارالأنوار، ج ۷۴، ص ۱۷۴.
کسي که او را به مهماني دعوت کنند و او اجابت نکند و يا اگر اجابت کرد از غذاي ميزبان نخورد اين نشانة بي‌مهري و جفاکاري او است.
    
{21} قال رسول الله (صلي‌الله عليه و آله و سلم): مَن دَعاكُم فَأَجيبُوه.
مواعظ‌ عدديه، ص ۷.
اگر کسي شما را به مهماني دعوت کرد، دعوت او را اجابت کنيد.
    
{22} قال الصادق (عليه‌السلام): مِنَ الحُقوقِ الواجِبَةِ لِلمُؤمِن عَلَي المُؤمِنُ أَنْ يُجيبَ دَعوتَه.
بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۴۴۶.
يکي از حقوق واجبة مؤمن بر برادر مؤمن خود اجابت کردن دعوت او است.
    
{23} قال رسول الله (صلي‌الله عليه و آله و سلم): مَن لَم يُجبِ الدَّعوَةَ فَقَد عَصَي اللهَ و رسولَه.
بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۴۴۸.
اگر کسي دعوت مهماني را اجابت نکند، در حقيقت، او خدا و رسولش صلي‌الله عليه و آله و سلم را معصيت کرده است.
    
{24} قال الصادق (عليه‌السلام): مَن اَكَلَ طعاماً لَم يُدْعَ اِلَيهِ فَكَأَنَّما أَكَلَ قِطعةً مِن نارٍ!
جواهر‌الکلام، ج ۳۶، ص ۴۶۹.
کسي که غذايي که بدان دعوت نشده بخورد گويا پاره‌اي از آتش را خورده است!
    
{25} قال رسول الله (صلي‌الله عليه و آله و سلم): مَن مَشي اِلي طعامٍ لَم يُدْعَ اِليهِ فَقَد دَخَل سارِقاً وَ خَرجَ مُغيراً!
شهاب‌الاخبار، ص ۲۲۴.
کسي که به سفره‌اي برود که بدان دعوت نشده، او در حقيقت به عنوان يک سارق به آنجا وارد شده و يک غارتگر از آنجا بيرون مي‌رود!
    
{26} قال الکاظم (عليه‌السلام): نَهي رسولُ اللهِ (صلي‌الله عليه و آله و سلم) عَن طعامِ وَليمَةٍ يُخَصُّ بَهَا الأَغنياءُ وَ يُترَكُ الفُقراءُ.
المحجّة‌البَيضاء، ج ۳، ص ۳۷.
پيامبر اکرم (صلي‌الله عليه و آله و سلّم) از غذا خوردن در وليمه‌اي که اختصاص به اغنيا داشته و فقرا بدان دعوت نشده‌اند نهي فرموده است.
    
{27} قال الرضا (عليه‌السلام): الضِيافَةُ ثلاثةُ اَيّامٍ وَ لَياليهِنَّ، فما فوقَ ذلك فَهُوَ صَدَقَة.
بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۴۶۰.
حدّ ضيافت و مهماني تا سه شبانه‌روز است. بيشتر از آن، ديگر تصدّق و احسان خواهد بود.
    
{28} قال علیّ أميرالمؤمنين (عليه‌السلام): ما مِن مُؤمِنٍ يَسمَعُ بِهَمسِ الضَّيفِ و فَرِحَ بِذلِكَ غُفرِتْ لَهُ خَطاياهُ وَ إن كانت مُطبَقَةً بَينَ السَّماءِ والاَرض!
جامع‌السعادات، ج ۲، ص ۱۵۰.
هر مؤمني که با شنيدن صداي همهة (ورودي) مهمان احساس خوشحالي کند، گناهان او هر چند به فاصلة زمين تا آسمان باشد آمرزيده مي‌گردد!
    
{29} قال علیّ أميرالمؤمنين (عليه‌السلام): ما مِن مُؤمِنٍ يُحِبُّ الضَّيفَ اِلاّ وَ يَقومُ مِن قَبرِهِ و وَجُهُه كَالقَمَرِ لَيلَةَ البَدرِ.
لئالي‌الاخبار، ج ۳، ص ۶۶.
هر مؤمن مهمان‌دوست، (در روز قيامت) با چهرة درخشان همانند ماه تابان از قبر خود خارج مي‌گردد.
    
{30} قال الباقر (عليه‌السلام): مِنَ الجَفاء اِستخدامُ الضَّيفِ.
جامع‌السعادت، ج ۲، ص ۱۵۳.
به کار گرفتن مهمان، نشانة بي‌مهري و جفاکاري به مهمان است.
    
{31} قال علیّ أميرالمؤمنين (عليه‌السلام): ثلاثٌ لايُستُحيي مِنهُنَّ: خِدمةُ الرَّجُلِ الضَّيفَ، وَ قِيامُهُ عَن مجلِسهِ لِأَبيهِ و مُعَلِّمِهِ، و طَلَبُ الحَقِّ وَ إن قَلَّ.
مستدرک، ج ۱۶، ص ۲۶۰.
سه چيز است که در آن شرم و حيا ندارد: ميزبان (هر کس که باشد) شخصاً از مهمان خود پذيرايي کند، در برابر پدر و استاد خود به پا خيزد و ديگر حق خود را هرچند کم و اندک باشد بستاند.
    
{32} قال الصادق (عليه‌السلام): اِنّ الزائِر اِذا زارالمَزورَ فَأكَلَ مَعَهُ اَلقَي عَنهُ الحِشمَةَ وَ اِذا لَمْ يَأكُلْ مَعَهُ يَنقَبِضْ قَليلاً.
فروع کافي، ج ۶، ص ۲۸۶.
مهمان زماني که وارد خانه مي‌شود اگر صاحب‌خانه با او هم‌غذا شود حُجب و حيا را از بين مي‌برد وگرنه، مهمان تا اندازه‌اي احساس گرفتگي و شرمندگي مي‌کند.
    
{33} قال رسول الله (صلي‌الله عليه و آله و سلم): إنَّ مِنَ السُّنَّةِ أَن يَخرُجَ الرّجُلُ مَعَ ضَيفِه الي بابِ الدّار.
شهاب‌الأخبار، ص ۳۷۴.
سُنت و آداب اسلامي در آن است که ميزبان، مهمان خود را تا درب خانه مشايعت نمايد.
    
{34} قال علی بن الحسین «السجاد» (عليه‌السلام): مِن نمامِ المُرُوَّةِ خِدمَةُ الرّجُلِ ضَيفَهُ.
احقاق‌الحق، ج ۱۲، ص ۱۰۸.
خدمت کردن به مهمان نشانة کمال فتوّت و جوانمردي ميزبان است.
    
{35} قال رسول الله (صلي‌الله عليه و آله و سلم): : إنَّ الضَّيفَ اِذا جاءَ فَنَزَلَ عَلَي القَومِ جاءَ بِرِزقِه مَعَهُ مِن السَّماء فاذا أكَلَ غَفَراللهُ لَهُمْ بِنِزولِهِ عِليهِم.
وسائل، ج ۱۶، ص ۵۵۷.
زماني که مهمان بر قومي وارد شود با روزي آسماني و مقدّر خود وارد مي‌شود و هنگامي که غذا را تناول کرد خداوند همة آن‌ها را به پاس نزول او مشمول غفران و آمرزش خود قرار مي‌دهد.
    
{36} قال علیّ أميرالمؤمنين (عليه‌السلام): من أَنفَقَ علَي‌الضَّيفِ دِرِهماً فَكأَنَّما أَنفَقَ اَلفَ اَلفِ دينارٍ في ‌سَبيل‌الله!
لئالي‌الاخبار، ج ۳، ص ۶۶.
كسي كه يك درهم (واحد پول نقره) صرف مهمان خود كند گويا يك ميليون دينار (طلا) در راه خدا انفاق كرده است!
    
{37} قال الباقر (عليه‌السلام): اذا دَخَل اَحَدُكُم علي اَخيه في رَحْلِهِ فَليَقعُدْ حَيثُ يأَمُرُصاحِبُ الرَّحْلِ فَاِنّ صاحبَ الرَّحْلِ أَعرَفُ بِعَورَةِ بَيتِهِ مِن الدّاخِلِ عَلَيه.
بحارالأنوار، ۷۵، ص ۴۵۱.
(از آداب مهماني) هر وقت که بر برادر ديني خود مهمان شديد هر جا که به شما تعارف کرد همانجا بنشينيد، زيرا صاحب‌خانه بهتر از افراد غريبه از اوضاع داخلي خود باخبر است.
    
{38} قال الرضا (عليه‌السلام): البَخيلُ لايأكُلُ مِن طعَامِ النّاسِ لِئَلاّ يأكُلوا مِن طَعاِمِهِ.
بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۴۴۶.
آدم بخيل از غذاي مردم نمي‌خورد تا مردم هم از غذاي او نخورند.
    
{39} قال الصادق (عليه‌السلام): مَن أَشبَعَ مُؤمِناً وَجَبَتْ لَهُ الجَنَّةُ.
جامع‌السعادات، ج ۲، ص ۱۵۱.
کسي که يک مؤمن را سير کند بهشت براي او واجب مي‌شود.
    
{40} قال الصادق (عليه‌السلام): عَلَيكَ بِالمَساكينِ فَأَشِبعْهُم.
بحارالأنوار، ج ۷۵، ص ۴۵۶.
به داد فقرا و بيچارگان برس، شكم آنها را سير كن و از گرسنگي برهان.

  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -