انهار
انهار
مطالب خواندنی

(۱) در باره امام جماعت شدن بانوان

بزرگ نمایی کوچک نمایی
بسم الله الرحمن الرحیم
آیا امامت جماعت شدن بانوان جایز است؟
 
چهار تقسیم بندی مراجع تقلید در این مورد:
(۱) برخی از مراجع عظام بنابراحتیاط، جایز نمی دانند، مانند:
آیةالله العظمی امام خمینی:
احتياط واجب آن است كه امام زن، مرد باشد.
آیةالله العظمی گلپايگاني:
در غيرنماز ميّت احتياط لازم آن است كه زن امامت نكند هرچند مأموم زن باشد.
آیةالله العظمی فاضل لنکرانی:
امام جماعت بايد مرد باشد حتي براي زنان، بنابراحتياط واجب.
 
(۲) برخی از مراجع عظام مکروه می دانند، مانند:
آیةالله العظمی صافی گلپايگاني:
در غير نماز ميّت امامت زن بر زنها كراهت دارد.
 
(۳) برخی از مراجع عظام مستحب میدانند امام جماعت زن مرد باشد، مانند:
آیةالله العظمی شبیری زنجانی:
بنابر احتياط مستحبّ، زن، متصدّی امامت جماعت زنان نشود. {استفتائات}
آیةالله العظمی سبحانی:
احتياط مستحب آن است كه امام زن مرد باشد
    
(۴) برخی از مراجع عظام امام جماعت زن برای زن را صحیح و جایز می دانند، مانند:
آیات عظام: خوئی، سیستانی، تبریزی، وحیدخراسانی:
فلاتصحّ إمامةالمرأة إلّا للمرأة.(امامت زنان جز برای زنان صحیح نیست) {منهاج الصالحین}
آیةالله العظمی امام خامنه ای:
امامت زن در نماز جمات فقط برای زنان جایز است.
آیات عظام: اراکی، نوری همدانی:
یجوز إمامةالمرأة لمثلها. (امامت زن برای زن جایز است). {العروة الوثقی}
آیةالله العظمی بهجت:
لابأس بإمامةالمرأة لمثلها. (امامت زن برای زن مانعی نیست). {وسیلةالنجاة}
آیات عظام: مكارم شیرازی، جوادی آملی:
امامت زن براي زن مانعي ندارد.
آیةالله العظمی مظاهری:  
امامت زن برای زن ها  اشکال ندارد.
 
منابع:
(1) العروةالوثقی، شرائط امام الجماعة، مسألة 8.
(2) منهاج الصالحین، ، مسأله 1453.
(2) وسیلةالنجاة شرائط إمام الجماعة، مسألة 1059.
(2) توضیح المسائل مراجع، مسأله 1453.
(5) استفتائات آیةالله العظمی شبیری زنجانی، ج1، ص518، سؤال 2189.


  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز
بسم الله الرحمن الرحیم
چهار پناهگاه در قرآن
   
أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَ هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ:
عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى أَرْبَعٍ
(۱) عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
(۲) وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ
(۳) وَ عَجِبْتُ لِمَنْ مُكِرَ بِهِ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
(۴) وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَ وَلَداً. فَعَسى‏ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ
    
آقا امام صادق (عليه السّلام) فرمود: در شگفتم از كسى كه از چهار چيز مى‌هراسد چرا بچهار چيز پناهنده نميشود:
(۱) شگفتم از آنكه ميترسد چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل« حَسْبُنَا اَللّٰهُ‌ وَ نِعْمَ‌ اَلْوَكِيلُ‌ » خداوند ما را بس است و چه وكيل خوبى است زيرا شنيدم خداى جل جلاله بدنبال آن ميفرمايد:بواسطۀ نعمت و فضلى كه از طرف خداوند شامل حالشان گرديد باز گشتند و هيچ بدى بآنان نرسيد.
(۲) و شگفتم در كسى كه اندوهناك است چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل:« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاّٰ أَنْتَ‌ سُبْحٰانَكَ‌ إِنِّي كُنْتُ‌ مِنَ‌ اَلظّٰالِمِينَ‌ » زيرا شنيدم خداى عز و جل بدنبال آن ميفرمايد در خواستش را برآورديم و از اندوه نجاتش داديم و مؤمنين را هم چنين ميرهانيم.
(۳) و در شگفتم از كسى كه حيله‌اى در بارۀ او بكار رفته چرا بفرمودۀ خداى تعالى پناه نمى‌برد« وَ أُفَوِّضُ‌ أَمْرِي إِلَى اَللّٰهِ‌ إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ بَصِيرٌ بِالْعِبٰادِ »:كار خود را بخدا واگذار ميكنيم كه خداوند بحال بندگان بينا است)زيرا شنيدم خداى بزرگ و پاك بدنبالش مى‌فرمايد خداوند او را از بديهائى كه در بارۀ او بحيله انجام داده بودند نگه داشت.
(۴) و در شگفتم از كسى كه خواستار دنيا و آرايش آن است چرا پناهنده نميشود بفرمايش خداى تبارك و تعالى(« مٰا شٰاءَ اَللّٰهُ‌ لاٰ قُوَّةَ‌ إِلاّٰ بِاللّٰهِ‌ »)(آنچه خدا خواست همان است و نيروئى جز به يارى خداوند نيست)زيرا شنيدم خداى عز اسمه بدنبال آن ميفرمايد اگر چه مرا در مال و فرزند از خودت كمتر مى‌بينى ولى اميد هست كه پروردگار من بهتر از باغ تو مرا نصيب فرمايد (و كلمۀ:عسى در اين آيه بمعناى اميد تنها نيست بلكه بمعناى اثبات و تحقق يافتن است).
من لا يحضره الفقيه، ج‏۴، ص: ۳۹۲؛
الأمالي( للصدوق)، ص: ۶؛
الخصال، ج‏۱، ص: ۲۱۸.


کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -