انهار
انهار
مطالب خواندنی

عرق جنب از حرام

بزرگ نمایی کوچک نمایی
(مسأله 116) عرق جنب از حرام، نجس نيست، ولي احتياط واجب آن است كه با بدن يا لباسي كه به آن آلوده شده، نماز نخوانند.
*****
اراكي: م 116- عرق جنب از حرام گرچه نجس بودن آن، محلّ اشكال است ولي با بدن يا لباسي كه به آن، آلوده شده نمي توان نماز خواند.
خوئي، وحید: م ۱۱۷ ـ عرق جنب از حرام پاك است ، و بنابر احتياط مستحبّ  (وحید: بنابراحتیاط واجب) نماز با آن نخوانند ، و نزديكى با زن خود در حال حيض حكم جنابت از حرام را دارد.

امام خامنه ای: رساله  آموزشی ص ۵۹: عرق حیوان نجاستخوار و عرق جنب از حرام پاک است، ولی احتیاط واجب این است که با این عرق نماز خوانده نشود.

گلپايگاني، صافي: م 118- عرق جنب از حرام پاك است، چه در حال جماع بيرون آيد يا بعد از آن، از مرد باشد يا از زن، از زنا باشد يا از لواط يا از وطي و نزديكي كردن با حيوانات يا استمناء؛ (و استمناء آن است كه انسان با خود كاري كند كه مني از او بيرون آيد) لكن بنابر احتياط واجب با بدن يا لباسي كه آلوده به آن است، نمي شود نماز خواند.
بهجت: م 120- عرق جنب از حرام نجس نيست ولي بنابر أظهر و أحوط، با بدن يا لباسي كه به آن آلوده شده تا خشك نشده است نماز نخوانند.
تبريزي: م ۱۱۷ عرق جنب از حرام پاك است و بنابر احتياط نماز با آن جايز نيست؛ و بعيد نيست احتياط در اين مسأله و مسأله ‍[119] واجب نباشد. و نزديكي با زن در حال حيض حكم جنابت از حرام را دارد.
سيستاني: م 114- عرق جنب از حرام پاك است و نماز با آن صحيح است.
زنجاني: م ۱۱8 عرق جنب از حرام پاك است، ولي بنابر احتياط مستحب از آن اجتناب كنند، چه عرق در حال نزديكي بيرون آيد يا بعد از آن، از مرد باشد يا از زن، جنابت از زنا باشد، يا از لواط، يا از نزديكي كردن با حيوانات، يا استمناء.
مكارم: م 131 - كسي كه از طريق حرام جنب شود، خواه به واسطهٔ زنا باشد يا لواط و يا استمناء، عرق او نجس نيست، ولي مادام كه بدن يا لباس او عرق دارد، نباید با آن نماز بخواند بنابر احتياط واجب.
مكارم: مسأله 131 - احتياط مستحبّ آن است كه از عرق جنب از حرام پرهيز شود و براي رعايت اين احتياط، بهتر است با آب ملايم غسل كند كه به هنگام غسل بدن او عرق نكند، اين در صورتي است كه با آب قليل غسل نمايد و اگر با آب كر و مانند آن باشد اشكال ندارد، امّا بعد از پايان غسل يك بار همهٔ بدن را آب بكشد (بنابر احتياط مستحبّ).
مظاهری: م 114- عرق جنب از حرام نجس نیست ولی با بدن یا لباسی که عرق در آن موجود باشد نباید نماز خواند .
سبحانی: م 101- عرق کسی که از طریق حرام مانند زنا و یا لواط و یا استمناء جنب شود پاک است ، ولی با بدن و یا لباسی که با آن آلوده شده نماز نخوانند.
مسأله اختصاصی
جوادی آملی: م 121- موارد جنابت از حرام بدين شرح‌اند: زنا؛ لواط؛ نزديكی كردن با حيوانات؛ استمناء. منظور از عرق، عرقی است كه در حال نزديكی يا پس از آن و پيش از غسل كردن، از بدن جنب بيرون ‌آيد.
(مسأله 117) اگر انسان در موقعي كه نزديكي با زن، حرام است مثلاً در روزهٔ ماه رمضان1 با زن خود نزديكي كند2 بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد3.
این مسأله در رساله آیات عظام امام خامنه ای و سیستانی نیست
1- جوادی آملی: یا در حال عادت ماهانه...
2- اراکی، مظاهری، سبحانی: باید ازعرق خود در نماز اجتناب نماید.
3- خوئي: عرق او حكم عرق جنب از حرام را ندارد.
گلپايگاني، صافي، نوري: بنابر احتياط واجب نبايد با بدن و لباسي كه آلوده به آن عرق است، نماز بخواند.
تبريزي: عرق او پاك است و احتياط مستحبّ آن است كه با آن نماز نخواند.
وحید: عرق او پاک است ولی بنابر احتیاط واجب نماز با آن نخواند.
زنجاني: بنابر احتياط مستحب از عرق خود اجتناب نمايد.
*****
بهجت: م 121- اگر در زمانی که نزدیکی با زن، حرام است (مثلاً درروزه ماه رمضان یا در حال حیض) با زن خود نزدیکی کند، درصورتی که عرق او خشک نشده و اگر وظیفه اش تیمم باشد تیمم نکرده ،بنابراحتیاط واجب باید از عرق خود در حال نماز اجتناب نماید و اگر تیمم کرده بنابراظهر اجتناب از عرقی که بعد از تیمم فوق حاصل شده حتی اگر خشک نشده باشد لازم نیست .
مكارم: م 133 - نزديكي كردن با همسر در حال عادت ماهيانه يا در حال روزهٔ ماه مبارك رمضان حرام است و اگر عرق كند، احتياط واجب آن است كه با آن معاملهٔ عرق جنب از حرام كند.
مكارم: م 134 - منظور از عرق جنب از حرام عرقي است كه در آن حال يا بعد از آن، پيش از آنكه غسل كند از بدن او بيرون مي آيد.
(مسأله 118) اگر جنب از حرام، به واسطهٔ تنگي وقت، عوض غسل، تيمم نمايد و بعد از تيمّم و خواندن نماز عرق كند1 بنابر احتياط واجب2 بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد، ولي اگر به واسطهٔ عذر ديگر تيمم كند، اجتناب لازم نيست.
این مسأله در رساله آیات عظام امام خامنه ای و سیستانی نیست
1- نوري، مظاهری: بعد از تيمم عرق كند...
2- [عبارت «بنابراحتیاط واجب» در رساله آیت الله مظاهری نیست]
*****
اراكي: م 118- اگر جنب از حرام به واسطهٔ عذري غير از تنگي وقت، بدل از غسل، تيمّم نمايد، تا زماني كه عذر او باقي است اگر عرق كند، اجتناب از آن لازم نيست؛ ولي اگر به واسطهٔ تنگي وقت تيمّم كرده، پس از خواندن نماز، عرق او حكم عرق جنب از حرام را دارد.
خوئی، تبریزی، وحید، زنجانی: م ۱۱۹،  گلپایگانی، صافی: 120ـ اگر جنب از حرام عوض غسل تيمّم نمايد و بعد از تيمّم عرق كند.، تا عذر او باقي است نماز خواندن با آن عرق مانع ندارد.
.خوئي، تبريزي: حكم آن عرق، حكم عرق قبل از تيمّم است (تبريزي: بنابر احتياط).
. وحید: حکم آن عرق – بنابراحتیاط واجب – حکم عرق قبل از تیمم است.
.زنجاني: باز هم بنابر احتياط مستحب از عرق خود اجتناب نمايد.
فاضل: م 125- اگر جنب از حرام نتواند غسل نمايد و عوض غسل، تيمّم نمايد بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد.
مكارم: م 135 - هرگاه جنب از حرام به واسطهٔ نداشتن آب يا عذر ديگر يا تنگي وقت تيمّم كند و نماز بخواند نمازش صحیح است ولی مادام که بدن یا لباس او عرق دارد بنابراحتیاط واجب با آن نماز نخواند ولی عرق های بعد از تیمّم مانعی ندارد.
بهجت: م 122- اگر جنب از حرام، بدون عذر، به جاي غسل تيمّم نمايد و بعد از تيمّم عرق كند، بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در حال نماز اجتناب نمايد.
سبحانی: م 102 – اگر جنب از حرام بواسطه تنگی وقت یا عذر دیگرعوض غسل تیمم نماید و بعد از تیمم عرق کند اجتناب ازعرق لازم نیست.
(مسأله 119) اگر كسي از حرام جنب شود و بعد با حلال خود نزديكي كند1 بنابر احتياط واجب2، بايد از عرق خود در نماز اجتناب كند3، ولي اگر اول با حلال خود نزديكي كند و بعد از حرام، جنب شود، عرق او وجوب اجتناب ندارد4.
این مسأله در رساله آیات عظام امام خامنه ای و سیستانی و مکارم نیست
1- زنجاني: يا اول با حلال خود نزديكي كند و بعد ،از حرام جنب شود، احتياط مستحب آن است كه از عرق خود اجتناب كند.
2- [عبارت «بنابراحتیاط واجب» در رساله آیت الله مظاهری نیست]
3- گلپايگاني، صافي: احتياط واجب آن است كه با لباس يا بدن آلوده به عرق خود نماز نخواند؛ و اگر اول از حلال جنب شده و بعد، از حرام نماز خواندن با آن مانع ندارد.
خوئي: احتياط مستحبّ آن است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد؛ و چنانچه اوّل با حلال خود نزديكي كند و بعد مرتكب حرام شود عرق او حكم عرق جنب از حرام را ندارد.
تبريزي: احتياط آن است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد؛ و چنانچه اوّل با حلال خود نزديكي كند و بعد مرتكب حرام شود اجتناب لازم نيست.
بهجت: بايد از عرق خود اجتناب كند؛ و اگر اوّل با حلال نزديكي كند و سپس از حرام جنب شود، مي تواند با آن نماز بخواند.

جوادی آملی: ولی اگر نخست با حلال خود نزديكی كند يا بر اثر احتلام جنب شود و سپس آميزش حرام انجام دهد، عرق او وجوب اجتناب ندارد.

4- وحید: عرق او حکم عرق جنب از حرام را ندارد.

نوري، مظاهری: مي تواند با آن عرق نماز بخواند.

*****
اراكي: م 119- اگر كسي ابتدا از حرام و سپس از حلال جنب شود و يا اول از حلال و سپس از حرام جنب شود، عرق او حكم عرق جنب از حرام دارد.
سبحانی: م 103 – اگر کسی از حرام جنب شود و بعد با حلال خود نزدیکی کند باز نمی تواند با عرق آن نماز بخواند، ولی اگر اول با حلال خود نزدیکی کند و بعد، از حرام جنب شود اجتناب از عرق آن لازم نیست.


  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز
بسم الله الرحمن الرحیم
چهار پناهگاه در قرآن
   
أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَ هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ:
عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى أَرْبَعٍ
(۱) عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
(۲) وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ
(۳) وَ عَجِبْتُ لِمَنْ مُكِرَ بِهِ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
(۴) وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَ وَلَداً. فَعَسى‏ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ
    
آقا امام صادق (عليه السّلام) فرمود: در شگفتم از كسى كه از چهار چيز مى‌هراسد چرا بچهار چيز پناهنده نميشود:
(۱) شگفتم از آنكه ميترسد چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل« حَسْبُنَا اَللّٰهُ‌ وَ نِعْمَ‌ اَلْوَكِيلُ‌ » خداوند ما را بس است و چه وكيل خوبى است زيرا شنيدم خداى جل جلاله بدنبال آن ميفرمايد:بواسطۀ نعمت و فضلى كه از طرف خداوند شامل حالشان گرديد باز گشتند و هيچ بدى بآنان نرسيد.
(۲) و شگفتم در كسى كه اندوهناك است چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل:« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاّٰ أَنْتَ‌ سُبْحٰانَكَ‌ إِنِّي كُنْتُ‌ مِنَ‌ اَلظّٰالِمِينَ‌ » زيرا شنيدم خداى عز و جل بدنبال آن ميفرمايد در خواستش را برآورديم و از اندوه نجاتش داديم و مؤمنين را هم چنين ميرهانيم.
(۳) و در شگفتم از كسى كه حيله‌اى در بارۀ او بكار رفته چرا بفرمودۀ خداى تعالى پناه نمى‌برد« وَ أُفَوِّضُ‌ أَمْرِي إِلَى اَللّٰهِ‌ إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ بَصِيرٌ بِالْعِبٰادِ »:كار خود را بخدا واگذار ميكنيم كه خداوند بحال بندگان بينا است)زيرا شنيدم خداى بزرگ و پاك بدنبالش مى‌فرمايد خداوند او را از بديهائى كه در بارۀ او بحيله انجام داده بودند نگه داشت.
(۴) و در شگفتم از كسى كه خواستار دنيا و آرايش آن است چرا پناهنده نميشود بفرمايش خداى تبارك و تعالى(« مٰا شٰاءَ اَللّٰهُ‌ لاٰ قُوَّةَ‌ إِلاّٰ بِاللّٰهِ‌ »)(آنچه خدا خواست همان است و نيروئى جز به يارى خداوند نيست)زيرا شنيدم خداى عز اسمه بدنبال آن ميفرمايد اگر چه مرا در مال و فرزند از خودت كمتر مى‌بينى ولى اميد هست كه پروردگار من بهتر از باغ تو مرا نصيب فرمايد (و كلمۀ:عسى در اين آيه بمعناى اميد تنها نيست بلكه بمعناى اثبات و تحقق يافتن است).
من لا يحضره الفقيه، ج‏۴، ص: ۳۹۲؛
الأمالي( للصدوق)، ص: ۶؛
الخصال، ج‏۱، ص: ۲۱۸.


کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -