انهار
انهار
مطالب خواندنی

{۴۷۳} حکم شرعی کشتن سگ مجروح که بخاطر زخم؛ زجر میکشد

بزرگ نمایی کوچک نمایی
بِسْمِ اللهِ الـرَّحْمَنِ الـرَّحِيـم
الـــــسَّـــــلاَمُ عَـــــلَـــــى
مَهْدِيِّ الْأمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
حکم شرعی کشتن سگ مجروح
که بخاطر زخم؛ زجر میکشد
سؤال:
کسی با ماشین رفته روی سگ و کمر سگ شکسته شده و حالا سگ داره درد و زجر میکشه و غذا هم نمیخوره و فقط آب میخوره. آیا میشه سگ رو بکشیم تا راحت بشه و زجر نکشه؟
‌پاسخ:
در پاسخ به این سؤالِ دشوار، باید از چند جنبه (شرعی، اخلاقی و فنی) موضوع بررسی شود:
حکم شرعی «کشتن حیوان بخاطر ترحم»
طبق نظر اکثر مراجع عظام تقلید (از جمله شهید آیةالله العظمی امام خامنه‌ای):
اصل اول:
کشتن حیوانات بدون دلیل و از روی تفریح یا بی‌مبالاتی، حرام یا به شدت مکروه است.
اصل دوم (و پاسخ به سوال):
اگر حیوانی به دلیل تصادف یا بیماری، دچار جراحت سنگینی شده باشد که امیدی به بهبودی‌اش نیست و زنده ماندنش با درد و رنج غیرقابل‌تحمل همراه است، پایان دادن به زندگی او برای رهایی از زجر (مرگ با ترحم) جایز است.
راهکار پیشنهادی:
پیش از هر اقدامی، مشورت با متخصص:
اگر امکان دارد، سگ را به یک دامپزشک نشان دهند. گاهی آسیب‌هایی که به نظر ما تمام‌کننده می‌آیند، با جراحی یا مسکن‌های قوی قابل درمان است.
نحوه پایان دادن به زندگی حیوان آسیب دیده:
اگر دامپزشک تأیید کرد سگ دیگر خوب نمی‌شود و قطعاً در حال زجر کشیدن است، «کشتن» نباید به روش‌های خشونت‌آمیز انجام شود. بهترین و شرعی‌ترین راه، تزریق داروی بیهوشی توسط دامپزشک است تا حیوان بدون درد و در خواب از بین برود.
نهی از شکنجه:
اسلام به شدت از مثله کردن یا کشتن حیوان به روش‌های دردآور نهی کرده است. پس اگر قرار است حیوان راحت شود، باید از سریع‌ترین و کم‌دردترین راه ممکن استفاده کرد.
مسئولیت شرعی و جبران (ضمان)
اگر این سگ صاحب داشته باشد، آن شخص ضامن است و باید خسارت (قیمت سگ) را به صاحبش بپردازد یا رضایت او را جلب کند.
اگر سگ بی‌صاحب بوده، چون این اتفاق یک «تصادف و غیرعمد» بوده، گناهی بر گردن راننده نیست. اما برای آرامش خود و جبران معنوی این اتفاق تلخ، به نیازمندی صدقه‌ای دهد یا به حیوانات دیگر (آب و غذا دادن دهد) و مهربانی کند تا اثر وضعی این حادثه از بین برود.
سخن پایانی و عاطفی:
البته خداوند «رحمن و رحیم» است و نیّت او برای رها کردن حیوان از درد را می‌بیند. اگر واقعاً راهی برای درمان نیست، انجام این کار با نیّت «ترحّم» نه تنها گناه نیست، بلکه نوعی مهربانی با آفریده پروردگار است تا بیش از این زجر نکشد.
ان‌شاءالله که خداوند به ایشان آرامش مرحمت فرماید.

تاریخ به روزرسانی: چهارشنبه, ۵ فروردین ۱۴۰۵

  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الـــــسَّـــــلاَمُ عَـــــلَـــــى
مَهْدِيِّ الْأمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
وَٱلسَّلَامُ عَلی عِبادِالله
چهار پناهگاه در قرآن
   
أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَ هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ:
عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى أَرْبَعٍ
{۱} عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
{۲} وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ
{۳} وَ عَجِبْتُ لِمَنْ مُكِرَ بِهِ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
{۴} وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَ وَلَداً. فَعَسى‏ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ
    
آقا امام صادق (عليه السّلام) فرمود: در شگفتم از كسى كه از چهار چيز مى‌هراسد چرا به چهار چيز پناهنده نميشود:
{۱} شگفتم از آنكه ميترسد چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل «حَسْبُنَا اَللّٰهُ‌ وَ نِعْمَ‌ اَلْوَكِيلُ‌» خداوند ما را بس است و چه وكيل خوبى است؛ زيرا شنيدم خداى جل جلاله بدنبال آن ميفرمايد:بواسطۀ نعمت و فضلى كه از طرف خداوند شامل حالشان گرديد باز گشتند و هيچ بدى بآنان نرسيد.
{۲} و شگفتم در كسى كه اندوهناك است چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل: «لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاّٰ أَنْتَ‌ سُبْحٰانَكَ‌ إِنِّي كُنْتُ‌ مِنَ‌ اَلظّٰالِمِينَ‌» زيرا شنيدم خداى عز و جل بدنبال آن ميفرمايد در خواستش را برآورديم و از اندوه نجاتش داديم و مؤمنين را هم چنين ميرهانيم.
{۳} و در شگفتم از كسى كه حيله‌اى در بارۀ او بكار رفته چرا بفرمودۀ خداى تعالى پناه نمى‌برد«وَ أُفَوِّضُ‌ أَمْرِي إِلَى اَللّٰهِ‌ إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ بَصِيرٌ بِالْعِبٰادِ» كار خود را بخدا واگذار ميكنيم كه خداوند بحال بندگان بينا است؛ زيرا شنيدم خداى بزرگ و پاك بدنبالش مى‌فرمايد خداوند او را از بديهائى كه در بارۀ او بحيله انجام داده بودند نگه داشت.
{۴} و در شگفتم از كسى كه خواستار دنيا و آرايش آن است چرا پناهنده نميشود بفرمايش خداى تبارك و تعالى «مٰا شٰاءَ اَللّٰهُ‌ لاٰ قُوَّةَ‌ إِلاّٰ بِاللّٰهِ‌» آنچه خدا خواست همان است و نيروئى جز به يارى خداوند نيست.
زيرا شنيدم خداى عزّ اسمه بدنبال آن ميفرمايد اگر چه مرا در مال و فرزند از خودت كمتر مى‌بينى ولى اميد هست كه پروردگار من بهتر از باغ تو مرا نصيب فرمايد. (و كلمۀ: عسى در اين آيه بمعناى اميد تنها نيست بلكه بمعناى اثبات و تحقق يافتن است).
من لا يحضره الفقيه، ج‏۴، ص: ۳۹۲؛
الأمالي( للصدوق)، ص: ۶؛
الخصال، ج‏۱، ص: ۲۱۸.


کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -