انهار
انهار
امکانات سایت
مطالب خواندنی

{۴۷۱} حکم سجده بر دستمال کاغذی یا لباس کتانی و نخی

بزرگ نمایی کوچک نمایی
بِسْمِ اللهِ الـرَّحْمَنِ الـرَّحِيـم
الـــــسَّـــــلاَمُ عَـــــلَـــــى
مَهْدِيِّ الْأمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
حکم سجده بر دستمال کاغذی
یا لباس کتانی و نخی
     
بسیاری از مؤمنین در هنگام تلاوت قرآن یا زیارت عاشورا با این مسأله روبرو می‌شوند.
فتاوای برخی از آیات عظام تقلید همچون: شهید امام خامنه‌ای، سیستانی و مکارم شیرازی:
{۱} حکم سجده واجب قرآن (سوره‌های سجده‌دار)
در سجده‌های واجب قرآن، تمامی مراجع معتقدند که شرایط محل سجده باید همانند نماز باشد (یعنی پیشانی بر زمین یا آنچه از زمین می‌روید و خوردنی و پوشیدنی نیست، قرار گیرد).
‌سجده بر دستمال کاغذی:
آیات عظام: شهید امام خامنه‌ای، سیستانی و مکارم:
اگر دستمال کاغذی از چوب یا گیاهانی (مثل پنبه و کتان) ساخته شده باشد، سجده بر آن صحیح است. (چون اکثر دستمال‌ها از خمیر چوب هستند، مشکلی ندارد).
سجده بر لباس (کتان و نخ):
آیات عظام: شهید امام خامنه‌ای و سیستانی:
سجده بر لباس (حتی کتان و نخ) در حالت عادی صحیح نیست. و اگر هیچ چیز دیگری (مانند مهر، سنگ، چوب، کاغذ، دستمال کاغذی) در دسترس نباشد، نوبت به سجده بر فرش یا لباس می‌رسد.
آیةالله العظمی مکارم شیرازی:
سجده بر پارچه‌هایی از جنس پنبه و کتان حتی در حالت عادی جایز است و منعی ندارد.
‌{۲} حکم سجده مستحب (مانند انتهای زیارت عاشورا)
در سجده‌های مستحبی (مثل سجده شکر یا سجده انتهای زیارت عاشورا)، منعی نیست.
آیات عظام و مراجع معظم تقلید:
در سجده‌های مستحبی، رعایت شرایط سجده نماز (قرار گرفتن پیشانی بر خاک یا سنگ) واجب نیست.
بنابراین، در پایان زیارت عاشورا، میتوان پیشانی را بر فرش، لباس، دست، یا هر چیز دیگری گذاشت و ذکر سجده را گفت و کاملاً صحیح است.
دو راهکار عملی در این مورد:
{۱} برای سجده واجب قرآن:
آیات عظام و مراجع معظم تقلید:
اگر مهر یا سنگ نبود، اولویت با دستمال کاغذی یا کاغذ سفید (بدون خط و رنگ زیاد) است.
و اگر این‌ها هم نبود:
طبق فتوای اکثرآیات عظام و مراجع معظم تقلید: سجده بر پشت دست یا فرش جایز است.
طبق فتوای آیةالله العظمی مکارم شیرازی:  سجده بر لباس نخی جایز است.
{۲} برای سجده در انتهای زیارت عاشورا:
بر هر چیزی (حتی فرش و آستین لباس) سجده کنید، صحیح و مورد قبول است.
پایگاه اینترنتی انهار

تاریخ به روزرسانی: یکشنبه, ۲۴ اسفند ۱۴۰۴
  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الـــــسَّـــــلاَمُ عَـــــلَـــــى
مَهْدِيِّ الْأمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
وَٱلسَّلَامُ عَلی عِبادِالله
چهار پناهگاه در قرآن
   
أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَ هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ:
عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى أَرْبَعٍ
{۱} عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
{۲} وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ
{۳} وَ عَجِبْتُ لِمَنْ مُكِرَ بِهِ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
{۴} وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَ وَلَداً. فَعَسى‏ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ
    
آقا امام صادق (عليه السّلام) فرمود: در شگفتم از كسى كه از چهار چيز مى‌هراسد چرا به چهار چيز پناهنده نميشود:
{۱} شگفتم از آنكه ميترسد چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل «حَسْبُنَا اَللّٰهُ‌ وَ نِعْمَ‌ اَلْوَكِيلُ‌» خداوند ما را بس است و چه وكيل خوبى است؛ زيرا شنيدم خداى جل جلاله بدنبال آن ميفرمايد:بواسطۀ نعمت و فضلى كه از طرف خداوند شامل حالشان گرديد باز گشتند و هيچ بدى بآنان نرسيد.
{۲} و شگفتم در كسى كه اندوهناك است چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل: «لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاّٰ أَنْتَ‌ سُبْحٰانَكَ‌ إِنِّي كُنْتُ‌ مِنَ‌ اَلظّٰالِمِينَ‌» زيرا شنيدم خداى عز و جل بدنبال آن ميفرمايد در خواستش را برآورديم و از اندوه نجاتش داديم و مؤمنين را هم چنين ميرهانيم.
{۳} و در شگفتم از كسى كه حيله‌اى در بارۀ او بكار رفته چرا بفرمودۀ خداى تعالى پناه نمى‌برد«وَ أُفَوِّضُ‌ أَمْرِي إِلَى اَللّٰهِ‌ إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ بَصِيرٌ بِالْعِبٰادِ» كار خود را بخدا واگذار ميكنيم كه خداوند بحال بندگان بينا است؛ زيرا شنيدم خداى بزرگ و پاك بدنبالش مى‌فرمايد خداوند او را از بديهائى كه در بارۀ او بحيله انجام داده بودند نگه داشت.
{۴} و در شگفتم از كسى كه خواستار دنيا و آرايش آن است چرا پناهنده نميشود بفرمايش خداى تبارك و تعالى «مٰا شٰاءَ اَللّٰهُ‌ لاٰ قُوَّةَ‌ إِلاّٰ بِاللّٰهِ‌» آنچه خدا خواست همان است و نيروئى جز به يارى خداوند نيست.
زيرا شنيدم خداى عزّ اسمه بدنبال آن ميفرمايد اگر چه مرا در مال و فرزند از خودت كمتر مى‌بينى ولى اميد هست كه پروردگار من بهتر از باغ تو مرا نصيب فرمايد. (و كلمۀ: عسى در اين آيه بمعناى اميد تنها نيست بلكه بمعناى اثبات و تحقق يافتن است).
من لا يحضره الفقيه، ج‏۴، ص: ۳۹۲؛
الأمالي( للصدوق)، ص: ۶؛
الخصال، ج‏۱، ص: ۲۱۸.

کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -