بِـسْمِ اللهِ الـرَّحْمَنِ الـرَّحِيـم
الـــــسَّـــــلاَمُ عَـــــلَـــــى
مَهْدِيِّ الْأمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
وَٱلسَّلَامُ عَلی عِبادِالله
خانواده و اقوامم با حجابم مخالفند
سلام علیکم
سؤال:
دختری چادری هستم اما در فامیل حتی خانواده ام کسی چادری نیست و حتی اقوامم تا مدتی با چادر سر کردنم مشکل داشتند ولی امسال چهارمین ساله که چادر را کنار نگذاشتم و امیدوارم تا آخرین قطره خونم و عمرم نگهدار چادرم باشم و امانت دار خوبی برای چادرم باشم.
دوست دارم در خانه و مهمانی ها هم چادر سر کنم البته به غیر از جمع اقوام خودمان یعنی عموها و عمه ها و با خانواده شان که محرم هستند چون اگر پیش اونها سر کنم قطعا شدیدا باهام برخورد میکنن ما چون پیش مادربزرگم میمونیم گاها اقوام هم میآیند و یا عید که مهمان زیاد داریم منتهی هم مادر خودم مخالفه هم عمه و مادربزرگم که پیش ما میمونن جوری که من الان بخاطر اینکه قرار بود مهمان از اقوام دور بیاد خواستم .چادر سر کنم منتهی مادرم و بقیه مخالفت کردن و نتیجه بر این شد اگر میخواهم چادر سر کنم کلا بیرون نیایم من هم نرفتم.
واقعا نمیدونم چیکار کنم آیا درسته سر کردن یا سر نکردن اگه مادرم مخالف باشه بازم درسته سر کردنش؟
من ولی هر کدام از زندگینامه شهدای زن رو که تعداد زیادشون هم سن و سال خودم بودن هم پیش مهمان چادر سر میکردن و حس خوبی به من دست میدهد دوست دارم خدا نگاهم بکند و خدا ازم راضی باشد ولی فقط با یک لباس که هر چند بلند است ولی نه آنقدر دلم رضایت نمیدهد
پاسخ:
علیکم السلام و رحمةالله
دخترم سؤال شما دقیقاً یکی از عمیقترین مسائل ایمانیِ روزگار ماست؛ دینداری در زمانهای که اکثریت، دین را رها کردهاند و به دین ارادت و علاقه چندانی ندارند.
دختر خوبم:
{۱} هرچه ایمان کمیابتر شود، ارزشش بیشتر میشود در منطق الهی، ارزش هر چیز به «سختیِ حفظ آن» است. وقتی محیط ضدّ دین است، دینداری هزار برابر ارزش پیدا میکند.
آقا امام صادق (علیهالسّلام) میفرمایند:
«يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ… القَابِضُ عَلَى دِينِهِ كَالقَابِضِ عَلَى الجَمْر»
زمانی بر مردم میآید که نگهداشتن دین مانند نگهداشتن آتش گداخته در دست است.
یعنی: اگر امروز دیندار بودن سخت است، این نشانهی بیارزشی دین نیست؛ نشانهی عظمت آن است.
{۲} خدا عبادت را در چنین زمانی چند برابر حساب میفرماید.
آقا رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) میفرمایند:
«الْعِبَادَةُ فِي الْهَرْجِ كَهِجْرَةٍ إِلَيَّ»
عبادت در زمان فتنه و فساد، مانند هجرت به سوی من است. یعنی: یک نمازِ در چنین زمانی ارزشش مثل هجرت کنار پیامبر است.
{۳} وقتی همه میریزند، کسی که ایستاده حجت خدا در جامعه تاریک است.
کسی که دین کامل دارد، فقط یک مؤمن نیست؛ او یک چراغ است.
آقا أمیرالمؤمنین علی (علیهالسّلام) میفرمایند:
«فِي ظُلُمَاتِ الْفِتَنِ، كُونُوا كَالْمَصَابِيحِ»
در تاریکی فتنهها مثل چراغ باشید.
بنابراین:
اگر همه بیحجاب یا بدحجاب یا کم حجاب شدند، اما تو باحجابی؛
اگر همه دروغ گفتند، تو راستگوئی؛
اگر همه رها کردند، تو ماندی…
این یعنی: خدا تو را برای حجّت بودن انتخاب کرده.
{۴} مؤمنِ آخرالزمان، از یاران بدر بالاتر است.
آقا رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) میفرمایند:
«المؤمن في آخر الزمان أعظم أجرًا من أهل بدر»
مؤمنِ آخرالزمان پاداشش از رزمندگان بدر بالاتر است.
چرا؟
چون آنها دشمن و مخالف بیرونی داشتند اما تو دشمن و مخالف در خیابان، گوشی، مدرسه، رسانه و حتی خانواده داری… و با این حال ایستادهای.
{۵} دین در غربت میدرخشد.
آقا رسول اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) میفرمایند:
«طُوبَى لِلْغُرَبَاءِ»
خوشا به حال غریبان.
پرسیدند: غریبان کسانیاند؟
حضرت فرمود: کسانی که وقتی مردم فاسد میکنند، آنها اصلاح میکنند.
اگر احساس تنهایی میکنی چون دینداری ماندهای،
بدان که: تو جزو غریبان محبوب خدایی.
جمعبندی این مبحث کوتاه:
هرچه مردم کمتر دین دارند، تو که داری، عزیزتری. هرچه دین مسخره میشود، پاداش تو بیشتر میشود. و هرچه راه سختتر است، نشان میدهد مقصد نزدیکتر است.
تاریخ به روزرسانی: یکشنبه, ۱۲ بهمن ۱۴۰۴