انهار
انهار
مطالب خواندنی

سپاه در دو جلوه کلان

بزرگ نمایی کوچک نمایی
سردار جعفری، فرمانده کل سپاه در خلال سخنانش در جمع اعضای مجلس خبرگان رهبری با اشاره به بیانات مقام معظم رهبری در جمع فرماندهان و پاسداران انقلاب اسلامی، گفت: «مقام معظم رهبری در دیداری که محضرشان بودیم، فرمودند: حفظ انقلاب یعنی حفظ پیش‌روندگی انقلاب و همین مأموریت اصلی سپاه پاسداران است. تنها نیرویی که باید بتواند انقلاب را حفظ کند سپاه است.»
پیش‌روندگی انقلاب از جمله مسائل اساسی نظام است که کمتر به آن پرداخته شده و شاید به اینکه این مهم مأموریت اصلی سپاه است از مورد پیش هم کمتر پرداخته شده باشد؛ اما در هر صورت این موضوع آنقدر اهمیت دارد که به شکل ویژه و دقیق بررسی و به برنامه جامع تبدیل شود.
«پیش‌روندگی» در بادی امر بیانگر حیات و زنده بودن است و در مفهوم عینی و کارکردی یعنی امری که دستاوردهای نوین پی‌درپی معطوف به اصول و آرمان‌ها دارد. «پیش‌روندگی» دو جلوه کلی دارد؛ یکی کنش و دیگری واکنش است. در جلوه کنش، اقدامات پیش‌رونده دارای جوشش درونی است. یعنی مجموعه‌ای که در این عرصه مأموریت دارد، به این مسئله می‌اندیشد که با خلق چه امری می‌تواند «پیش‌روندگی» را حفظ کند. عرصه و ظرفیت این جلوه بسیار فراخ است، از این‌رو برای تحقق بیشتر «پیش‌روندگی» در این جلوه باید به مجموعه‌ای که مسئولیت آن را به عهده دارد امکانات قانونی همتراز این نوع «پیش‌روندگی» داده شود. در توضیح به دو نمونه روشن و متفاوت اشاره می‌شود. نمونه اول توسعه و پیشرفت فناوری نظامی است که سردار جعفری نیز در جلسه مذکور به آن اشاره کرد و درباره‌اش گفت: «اقتدار نظامی و دفاعی ما با تکیه بر پشتوانه مردمی، مرهون فناوری‌های روزافزون سپاه و خودکفایی در این عرصه‌ها می‌باشد که دشمنان علی‌رغم میل باطنی‌شان به آن اذعان دارند.» همه مسائل نمونه مذکور در تشکیلات سپاه به نتیجه می‌رسد؛ زیرا به شکل مستقیم در ذیل مأموریت‌ها و وظایف سپاه قرار دارد؛ اما در مواردی وضعیت به‌گونه دیگری است که در کلان قضیه به سپاه مربوط است، اما در سطوح بخشی، در ظاهر در نقطه‌ای دور از دسترس سپاه قرار دارد که لازم است با اقداماتی به سپاه پیوند بخورد. یکی از نمونه‌های بارز این مورد فعالیت‌های قرارگاه سازندگی است که سردار جعفری به آن هم پرداخت و گزارشی از اقدامات سپاه در عرصه سازندگی به‌ویژه در مناطق محروم و در راستای محرومیت‌زدایی ارائه داد. وضعیت جلوه «واکنش» با جلوه «کنش» تفاوت بسیاری دارد. در جلوه «واکنش» سپاه باید کاملاً مترصد و هوشیار باشد تا با پدید آمدن هر پدیده جدید «واکنش» لازم که در سرشت آن «پیش‌روندگی» باشد از خود نشان دهد. کار در جلوه «واکنش» بسیار سخت و پیچیده است و خطا در آن نیز پرهزینه است، اما به لطف الهی سپاه تاکنون نشان داده که در این عرصه نیز کاملاً موفق بوده تا آنجا که بخش زیادی از بار اجرایی صدور و تعمیق انقلاب در ورای مرزهای ایران بر دوش این عملکرد سپاه بوده است. یکی از نمونه‌های بسیار برجسته و موفق و دیرپای این جلوه شکل گیری حزب‌الله در لبنان است و دیگری شکل‌گیری گروه‌های مقاومت فلسطینی و پیش گرفتن مشی مبارزه با صهیونیست‌ها است؛ اما نمونه جدیدتر و امروزی آن «واکنش» هوشمندانه و بهنگام به فتنه تکفیری ـ تروریستی داعش در جهان اسلام است که با هدف نابودی محور مقاومت و آسیب به انقلاب اسلامی شکل گرفت. سردار جعفری این موضوع را این‌گونه شرح داد: «امروز نه‌تنها فلسطین و لبنان بلکه مردم عراق و سوریه نیز به نقش اثرگذار انقلاب اسلامی اذعان دارند و در این زمینه قدردان ملت ایران هستند و علی‌رغم تبلیغات دشمن و راه انداختن بحث عرب و عجم آنچه شاهد هستیم نزدیکی بیش از پیش دو ملت است.»
اگر از این منظر برای کشف علت سپاه‌هراسی نگاه دوباره‌ای به این موضوع شود، معلوم می‌گردد، دشمن نیز از این دو جلوه عملکرد سپاه مطلع است و اتفاقاً این اطلاع سبب وحشتش شده است. دشمن با تداوم سپاه‌هراسی تلاش می‌کند جلوه‌گری‌‌های سپاه را کم‌رونق گرداند؛ زیرا پرفروغ شدن این جلوه‌گری‌ها به معنای دور ساختن تهدیداتی است که دشمن با هزینه‌های گزاف متوجه نظام و انقلاب می‌کند. سپاه تاکنون با اتکا به شناختی که از این مسئله داشته، ضمن حفظ عرصه جلوه‌گری‌هایش، با مجموعه‌هایی که در داخل فریب تبلیغات دشمن را خورده‌اند و یا با اقدامات ارزشمند سپاه غرض‌ورزانه برخورد داشته‌اند، مدبرانه مواجه شده و اجازه نداده آنها گامی به پیش گذارند، در این میان آنچه در وضعیت‌های حساس به کمک سپاه آمده و با یاری رساندن خالصانه، سپاه را در ادامه انجام وظایف خطیر مشتاق‌تر و مصمم‌تر کرده، اعتماد مردم به سپاه و حمایت همه‌جانبه از آن در همه صحنه‌ها بوده است. تداوم این خدمات بی‌شائبه و همراهی مردم با سپاه روزبه‌روز بر موفقیت‌های سپاه که قطعاً بخش مهمی از موفقیت‌های نظام است و نیز پرفروغ‌تر شدن جلوه‌هایش می‌افزاید. ان‌شاءالله

  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز
بسم الله الرحمن الرحیم
چهار پناهگاه در قرآن
   
أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَ هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ:
عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى أَرْبَعٍ
(۱) عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
(۲) وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ
(۳) وَ عَجِبْتُ لِمَنْ مُكِرَ بِهِ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
(۴) وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَ وَلَداً. فَعَسى‏ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ
    
آقا امام صادق (عليه السّلام) فرمود: در شگفتم از كسى كه از چهار چيز مى‌هراسد چرا بچهار چيز پناهنده نميشود:
(۱) شگفتم از آنكه ميترسد چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل« حَسْبُنَا اَللّٰهُ‌ وَ نِعْمَ‌ اَلْوَكِيلُ‌ » خداوند ما را بس است و چه وكيل خوبى است زيرا شنيدم خداى جل جلاله بدنبال آن ميفرمايد:بواسطۀ نعمت و فضلى كه از طرف خداوند شامل حالشان گرديد باز گشتند و هيچ بدى بآنان نرسيد.
(۲) و شگفتم در كسى كه اندوهناك است چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل:« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاّٰ أَنْتَ‌ سُبْحٰانَكَ‌ إِنِّي كُنْتُ‌ مِنَ‌ اَلظّٰالِمِينَ‌ » زيرا شنيدم خداى عز و جل بدنبال آن ميفرمايد در خواستش را برآورديم و از اندوه نجاتش داديم و مؤمنين را هم چنين ميرهانيم.
(۳) و در شگفتم از كسى كه حيله‌اى در بارۀ او بكار رفته چرا بفرمودۀ خداى تعالى پناه نمى‌برد« وَ أُفَوِّضُ‌ أَمْرِي إِلَى اَللّٰهِ‌ إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ بَصِيرٌ بِالْعِبٰادِ »:كار خود را بخدا واگذار ميكنيم كه خداوند بحال بندگان بينا است)زيرا شنيدم خداى بزرگ و پاك بدنبالش مى‌فرمايد خداوند او را از بديهائى كه در بارۀ او بحيله انجام داده بودند نگه داشت.
(۴) و در شگفتم از كسى كه خواستار دنيا و آرايش آن است چرا پناهنده نميشود بفرمايش خداى تبارك و تعالى(« مٰا شٰاءَ اَللّٰهُ‌ لاٰ قُوَّةَ‌ إِلاّٰ بِاللّٰهِ‌ »)(آنچه خدا خواست همان است و نيروئى جز به يارى خداوند نيست)زيرا شنيدم خداى عز اسمه بدنبال آن ميفرمايد اگر چه مرا در مال و فرزند از خودت كمتر مى‌بينى ولى اميد هست كه پروردگار من بهتر از باغ تو مرا نصيب فرمايد (و كلمۀ:عسى در اين آيه بمعناى اميد تنها نيست بلكه بمعناى اثبات و تحقق يافتن است).
من لا يحضره الفقيه، ج‏۴، ص: ۳۹۲؛
الأمالي( للصدوق)، ص: ۶؛
الخصال، ج‏۱، ص: ۲۱۸.


کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -