انهار
انهار
مطالب خواندنی

فطره مهمان در شب عید فطر

بزرگ نمایی کوچک نمایی
آیةالله العظمی امام خمینی (قدّس سرّه): فطره مهماني كه پيش از غروب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده و نانخور او حساب مي شود، بر او واجب است.[1]
آیةالله العظمی خوئی (قدّس سرّه): فطره مهماني كه پيش از غروب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده و نانخور او حساب مي شود، بر او واجب است - و اگر کسی را [فقط] شب عید فطر دعوت کنند هرچند پیش از غروب بیایند فطره اش بر میزبان واجب نیست.[2]
آیات عظام: گلپایگانی (قدّس سرّه)، ‌صافی (مدّظلّه): فطره مهماني كه پيش از مغرب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده در صورتي كه بگويند امشب نان او را داده، بر او واجب است هر چند نانخور او حساب نشود..[3]
آیةالله العظمی اراکی (قدّس سرّه): فطره مهماني كه پيش از غروب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده و نانخور او حساب مي شود، بر او واجب است. - هرچند در غیر منزل همچون حسینیه یا مسجد افطاری دهد.[4]
آیةالله العظمی تبریزی (قدّس سرّه): فطره مهماني كه پيش از غروب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده و نانخور او حساب مي شود، بر او واجب است. {یعنی} اگر مهمان غذا می خورد و می رود [فطره اش] بر عهده خودش می باشد ولی اگر نان خور حساب شود یعنی آن شب یا چند روز آنجا می ماند بر میزبان است.[5]
آیةالله العظمی فاضل لنکرانی (قدّس سرّه): فطره مهماني كه پيش از غروب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده اگر نانخور او حساب شود، بر او واجب است، ليكن به مجرد صرف يك افطاري فطره ميهمان بر صاحبخانه واجب نيست..[6]
آیةالله العظمی امام خامنه ای (مدّظلّه): با یک شب [مهمان]‌ نان خور حساب نمی شود.[7]
آیةالله العظمی بهجت (قدّس سرّه): فطره كسي كه پيش از بر آمدن هلال ماه شوّال مهمان شخص ديگري شده است بر ميزبان واجب است، به شرط آنكه براي خوردن غذا به منزل او آمده باشد، ولو بعداً مانعي پيش آيد كه نتواند غذا صرف كند، امّا اگر وقت رؤيت هلال، غذايي براي كسي هديه بفرستد، در صورتي كه اينگونه هديه مستمرّ نبوده و صدق نانخور يا مهمان بر او نكند، فطره او بر هديه دهنده واجب نيست، هر چند با مال او افطار كرده باشد..[8]
آیةالله العظمی سیستانی (مدّظلّه): فطره مهماني كه پيش از غروب شب عيد فطر وارد شده و شب را نزد او مانده و نانخور او –هرچند موقّتاً- حساب مي شود، بر او واجب است..[9]
آیةالله العظمی مکارم (مدّظلّه): ميهماني كه پيش از غروب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده و نانخور او محسوب مي شود (يعني تصميم دارد مدتي نزد او بماند) دادن زكات فطره او نيز واجب است، امّا اگر فقط براي شب عيد دعوت شده فطره او بر ميزبان نيست و در صورتي كه بدون رضايت صاحبخانه باشد نيز بنابراحتياط واجب فطره او را بدهد، همچنين فطره كسي كه انسان را مجبور كرده است كه خرجي او را بپردازد..[10]
آیةالله العظمی شبیری زنجانی (مدّظلّه): زكات فطره كسي بر انسان واجب است كه «نانخور» -بدون هيچ قيدي- خوانده شود، ولي كسي كه فقط با قيدي نانخور خوانده مي شود مثلاً تنها «نانخور در شب عيد فطر» يا «نانخور در روز آخر ماه رمضان» به وي گفته مي شود، زكات فطره وي بر انسان واجب نيست. بنابراين مهماني كه قبل از غروب آفتاب شب عيد فطر وارد منزل انسان مي گردد اگر بنا دارد مدّت طولاني مهمان بوده به گونه اي كه «نانخور» -بدون هيچ قيدي- بشمار آيد، زكات فطره وي واجب است، ولي اگر تنها همان شب را مهمان است زكات فطره وي واجب نيست، هرچند احتياط مستحّب آن است كه زكات فطره او را هم بدهد و اگر در طول ماه رمضان نانخور انسان باشد بنابراحتياط واجب زكات فطره وي بر انسان واجب است. در هر صورت در جاهايي همچون اين مسأله كه به طور مسلّم نمي توان زكات را به گردن مهمان يا صاحبخانه دانست، چنانچه يكي از آن دو با اجازه ديگري زكات فطره را به نيّت كسي كه واقعاً زكات فطره به گردن او است بدهد كافي است و بر ديگري پرداخت مجدّد زكات فطره لازم نيست..[11]
آیةالله العظمی نوری همدانی (مدّظلّه):‌ فطره مهماني كه پيش از غروب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده و نانخور او حساب مي شود، بر او واجب است اگرچه میزبان شب عید فطر - در خانه،‌ مسجد، سالنهای پذیرایی یا هر جای دیگر- طعام دهد.[12]
آیةالله العظمی وحید خراسانی (مدّظلّه): فطره مهماني كه پيش از غروب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده و در وقت وجوب زکات فطره نانخور او حساب می شود بر او واجب است..[13]
آیةالله العظمی مظاهری (مدّظلّه): زكات فطره مهمان بر ميزبان واجب نيست، خواه با رضايت ميزبان آمده باشد يا بدون رضايت، پيش از غروب آمده باشد يا بعد از غروب..[14]
آیةالله العظمی سبحانی (مدّظلّه): فطره مهماني كه پيش از غروب شب عيد فطر با رضايت صاحبخانه وارد شده و عرفاً نانخور او حساب مى شود بر او واجب است..[15]

[1] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995)
[2] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995) و استفتائات، س607
[3] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995)
[4] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995) و استفتائات ص79
[5] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995) و استفتائات جدید،‌ ج2،‌ س 683
[6] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995)
[7] سؤال از دفتر
[8] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995)
[9] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995)
[10] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995)
[11] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995)
[12] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995) و استفتائات س 246
[13] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995)
[14] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995)
[15] توضیح المسائل مراجع (مسأله 1995)

  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -