انهار
انهار
مطالب خواندنی

حکم بی مبالات به پاکی و نجسی (مرجع تقلید آیةالله سیستانی)

بزرگ نمایی کوچک نمایی
سوال با سلام اهل مشهدم 3 سال است که ازدواج کرده و به اصفهان آمده ام خانواده ام در حد عرف پاکی و نجسی را رعایت می کنند ولی متاسفانه بارها دیده ام خانواده همسرم به پاکی و نجسی را رعایت نمی کنند و چندین مرتبه تذکر داده ام ولی اعتنا نمی کنند و از طرفی چون اینجا غریبم آنجا می روم و آنها می آیند که بهرحال به همه جا دست می زنند تکلیف من چیست با اینکه یقین دارم و چندبن بار شاهد نجس کاری آنها بوده ام آیا هر جا آنها با دست خیس می زنند نجس می شود یا خودم که آنجا میرم چون شنیدم اگر کسی به یقین برسد برای او نجس است من باید چکار کنم این گول زدن خودم نیست که بگویم برای من پاک است خواهش میکنم جواب من را هرچه سریعتر بدهید خدا به شما سزای خیر دهد تکلیف بنده را مشخص کنید متشکرم
مرجع تقلید: حضرت آیت الله العظمی سیستانی(مدظله)
 
جواب: سلام علیکم؛دخترم هر کاری با مهر و محبت حل شدنی هست و غالباً اظهار ناراحتی نه تنها مشکلی را حل نمیکند بلکه مشکل را عمیقتر میکند.
دو مشکل در این مسیر و حل این مشکل هست.
1- مشکل خودتان؛
2- مشکل همسر و خانواده همسرتان.
=====
1- مشکل خودتان این هست که وسواسی هستید البته میزان وسواسی شما را بیان نمیکنم ولی یقیناً وسواسی هستید زیرا:
- کسی که یقین داریم کافر هست اگر به جائی دست بزند حکم به نجاست نمیشود مگر اینکه یقین به رطوبت (نه نم) دست او داشته باشیم.
- کسی که یقین داریم تمام ظاهرش نجس هست اگر به جائی دست بزند حکم به نجاست نمیشود مگر اینکه یقین به رطوبت (نه نم) دست او داشته باشیم.
- اگر کسی که کافر یا نجس باشد به جائی دست بزند ما وظیفه نداریم کنجکاوی کنیم که آیا دستش تر هست یا خیر، کسی که دقت میکند و کنجکاوی میکند خودش مشکل دارد و وسواسی هست و گناه وسواسی نیز کمتر از گناه بی مبالات نیست زیرا وسواسی همواره در گناه هست.
- فکر کنید معصومین علیهم السلام که در زمان آب قلیل بوده اند و به آب لوله کشی دسترسی نداشته اند چه میکرده اند.
2- مشکل همسر و خانواده همسرتان طبق فرموده شما این است که اهل رعایت نیستند و البته شما میتوانید به همسرتان (تأکید میکنم فقط با همسرتان) به خوبی و نرمی و صمیمیت و اخلاق حسنه صحبت کنید و او را راهنمائی کنید ولی اگر توان رعایت این شرایط را ندارید حتماً از گفتگو اجتناب کنید و اگر به کتابی در این زمینه دسترسی دارید تهیه کنید و برای مطالعه به ایشان بدهید.

  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات
  
 




پیوندها

حدیث روز
بسم الله الرحمن الرحیم
چهار پناهگاه در قرآن
   
أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَ هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ:
عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى أَرْبَعٍ
(۱) عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
(۲) وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ
(۳) وَ عَجِبْتُ لِمَنْ مُكِرَ بِهِ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
(۴) وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَ وَلَداً. فَعَسى‏ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ
    
آقا امام صادق (عليه السّلام) فرمود: در شگفتم از كسى كه از چهار چيز مى‌هراسد چرا بچهار چيز پناهنده نميشود:
(۱) شگفتم از آنكه ميترسد چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل« حَسْبُنَا اَللّٰهُ‌ وَ نِعْمَ‌ اَلْوَكِيلُ‌ » خداوند ما را بس است و چه وكيل خوبى است زيرا شنيدم خداى جل جلاله بدنبال آن ميفرمايد:بواسطۀ نعمت و فضلى كه از طرف خداوند شامل حالشان گرديد باز گشتند و هيچ بدى بآنان نرسيد.
(۲) و شگفتم در كسى كه اندوهناك است چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل:« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاّٰ أَنْتَ‌ سُبْحٰانَكَ‌ إِنِّي كُنْتُ‌ مِنَ‌ اَلظّٰالِمِينَ‌ » زيرا شنيدم خداى عز و جل بدنبال آن ميفرمايد در خواستش را برآورديم و از اندوه نجاتش داديم و مؤمنين را هم چنين ميرهانيم.
(۳) و در شگفتم از كسى كه حيله‌اى در بارۀ او بكار رفته چرا بفرمودۀ خداى تعالى پناه نمى‌برد« وَ أُفَوِّضُ‌ أَمْرِي إِلَى اَللّٰهِ‌ إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ بَصِيرٌ بِالْعِبٰادِ »:كار خود را بخدا واگذار ميكنيم كه خداوند بحال بندگان بينا است)زيرا شنيدم خداى بزرگ و پاك بدنبالش مى‌فرمايد خداوند او را از بديهائى كه در بارۀ او بحيله انجام داده بودند نگه داشت.
(۴) و در شگفتم از كسى كه خواستار دنيا و آرايش آن است چرا پناهنده نميشود بفرمايش خداى تبارك و تعالى(« مٰا شٰاءَ اَللّٰهُ‌ لاٰ قُوَّةَ‌ إِلاّٰ بِاللّٰهِ‌ »)(آنچه خدا خواست همان است و نيروئى جز به يارى خداوند نيست)زيرا شنيدم خداى عز اسمه بدنبال آن ميفرمايد اگر چه مرا در مال و فرزند از خودت كمتر مى‌بينى ولى اميد هست كه پروردگار من بهتر از باغ تو مرا نصيب فرمايد (و كلمۀ:عسى در اين آيه بمعناى اميد تنها نيست بلكه بمعناى اثبات و تحقق يافتن است).
من لا يحضره الفقيه، ج‏۴، ص: ۳۹۲؛
الأمالي( للصدوق)، ص: ۶؛
الخصال، ج‏۱، ص: ۲۱۸.


کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -