انهار
انهار
مطالب خواندنی

1- آب کر

بزرگ نمایی کوچک نمایی

1- آب کُر

(مسأله16) آب كر1 مقدار آبي است كه اگر در ظرفي كه درازا و پهنا و گودي آن2 هر يك سه وجب و نيم3 است بريزند آن ظرف را پر كند4. و وزن آن از صد و بيست و هشت من تبريز بيست مثقال كمتر است5 و به حسب كيلوي متعارف بنابر أقرب 419/377 كيلو گرم مي شود.

1-  بهجت: بنابر أقوي...

مكارم: بنابراحتياط واجب...

2-  گلپايگاني، صافي، مكارم: طول و عرض و عمق آن...

3-  خوئي، تبريزي، بهجت، وحید، صافي: سه وجب...

4-  وحید: [پایان مسأله].

صافي: و احتياط آن  است كه هر بُعد آن سه وجب و نيم باشد...

تبريزي: و بنا بر أظهر وزن اعتباري ندارد.[پايان مسأله]

سبحانی: و وزن آن – بنابرمحاسبه اهل فن- 384 کیلو گرم است. [پايان مسأله]

مكارم: يا وزن آن 384 كيلوگرم (384 ليتر) باشد و معيار در وجب، وجب هاي متوسط است.

5- گلپايگاني، صافي، فاضل: [پایان مسأله].

خوئي: که تقريباً 377 كيلو گرم است.

بهجت: و کافي است به حسب كيلو 740/376 كيلوگرم باشد و به حسب ليتر هم به همين مقدار مي باشد.

نوري: و احتياط اين است كه مقدار 419/377 كيلو گرم را در نظر بگيرند.

*****
سيستاني: مسأله - آب كر مقدار آبي است كه حجم ظرف آن سي و شش وجب (1) مکعب باشد، و آن تقريباً معادل 384 ليتر است.‌
(1) هر وجب متعارف تقربیاً 22 سانتیمتر می باشد.
زنجاني: مسأله آب کر:  وزن آن بي اشكال 1200 رطل عراقي است ولي در تبديل مقدار آن به اوزان كنوني در بين دانشمندان اختلاف نظر ديده مي شود؛ بنابر نظر مشهور، مقدار کر 377؛ 91 دویست و هفدهم (تقریباً 377/42)كيلو گرم مي باشد، ولي ظاهراً مقدار كر بيشتر از اين مقدار است، برخي از بزرگان مقدار آن را تقريباً 462/77 كيلو گرم و برخي ديگر 478/5 كيلو گرم  دانسته اند. بنابر اين اگر مقدار وزن آب 480 كيلو گرم باشد، طبق نظر تمامي دانشمندان ، آب كر است. حجم اين مقدار آب در آب مقطّر در دماي چهار درجه، 48/ 0 متر مكعب و در دماي صد درجه، حدود 0/5 متر مكعب و در ساير دماها بين اين دو مقدار مي باشد و در آب غير مقطّر، از مقدارهاي ذكر شده كمتر است(1).
در فرض شک مقدار آبی است که اگر در ظرفی که درازا، پهنا و گودی آن هر یک سه وجب و نیم است بریزند، آنرا پر کند.
(1) عوامل دیگری همچون فشار هوا بر حجم آب کر تأثیر می گذارد که چون در شرایط معمولی تأثیر آنها اندک است از ذکر آن صرف نظر نمودیم.
جوادی آملی: آب کر، مقداری است که با دو راه می توان حداقل اندازه آن را معلوم کرد: ۱. حجم آن مساوی مساحت ظرفی باشد که هر یک از درازا، پهنا و گودی آن، سه وجب و نیم به وجب های متوسط باشد. 2.  وزن آن ۳۸۴ کیلوگرم باشد.
مظاهری: مسأله – آب کر مقدار آبی است که اگر در ظرفی که طول و عرض و عمق آن هر یک سه وجب است بریزند آن ظرف را پر کند. و وزن آن 384 کیلو گرم می باشد.
(مسأله 17) اگر عين نجس مانند بول و خون1 به آب كُر برسد، چنانچه بواسطهٔ آن، بو يا رنگ يا مزهٔ آب تغيير كند آب نجس  مي شود2، و اگر تغيير نكند نجس نمي شود.
1- گلپايگاني، خوئي، تبريزي، بهجت، صافي، سيستاني، وحید، جوادی آملی، زنجانی:  یا چیزی که نجس شده است مانند لباس نجس...
2- زنجاني: اگر چه آب، بو يا رنگ يا مزه نجاست را نگيرد بلكه به  اوصاف ديگري درآيد؛ بنابراين آب كر، اگر به رنگ سرخ خون در نيايد بلكه رنگ آن به سبب ملاقات با خون زرد شود، نجس مي شود، و اگر هيچ يك از اوصاف سه گانهٔ آب به سبب ملاقات تغيير نكند، آب نجس نمي شود.
*****
مظاهری: مسأله – آب کر اگر به واسطه نجاست بو یا رنگ یا مزۀ آن تغییر کند، چنانچه تغییر آن از بین برود و به آب عاصمِ [کر، جاری, باران, چشمه و چاه] دیگری متصل شود پاک می گردد.

مسأله اختصاصي

مكارم: مسأله 25: اگر چيزي كه نجس شده (مانند لباس و ظرف) در آب كُر بشويند پاك مي شود.

 (مسأله 18) اگر بوي آب كر بواسطه غير نجاست تغيير كند، نجس نمي شود1.

1-  بهجت: و تا وقتي كه مضاف نشده پاك كننده است.

*****

خوئي، تبريزي، سيستاني، وحید:  مسأله - اگر بو يا رنگ يا مزهٔ آب كُر بواسطۀ غیر نجاست تغییر کند، نجس نمی شود.

مكارم: مسأله - هرگاه رنگ و بو و طعم آب كُر بواسطۀ غیر نجاست تغییر کند، نجس نمی شود، ولی خوب است از هرگونه آب آلوده اجتناب گردد.

فاضل: مسأله-  اگر یکی از اوصاف آب کر بواسطه غیر نجاست تغییر کند، نجس نمی شود.

زنجاني: مسأله -  اگر بو، رنگ يا مزهٔ آب بواسطۀ غیر نجاست تغییر کند، نجس نمی شود. همچنین اگر آب با نجس ملاقات نكند ولي به سبب مجاورت با آن تغيير كند نجس نمي شود.

جوادی آملی: مسأله - سبب تغییر باید نجاست باشد و مورد تغییر هم باید یکی از سه وصف یاد شده در مسأله قبل باشد. تغییر، اعم از آن است که به یکی از اوصاف شیء نجس باشد؛ یا به وصف شیء دیگر، پس اگر سبب تغییر، خصوصیت شیء نجس شده باشد، نه نجاست، آن آب نجس نمی شود؛ همچنین چنانچه سبب تغییر، مجاورت با نجاست باشد، نه برخورد با آن، آب نجس نمی شود.

(مسأله 19) اگر عين نجس مانند خون به آبي كه بيشتر از كر است برسد1 و بو يا رنگ يا مزهٔ قسمتي از آن را تغيير دهد، چنانچه مقداري كه تغيير نكرده كمتر از كر باشد تمام آب نجس مي شود، و اگر به اندازهٔ كر يا بيشتر باشد، فقط مقداري كه بو يا رنگ يا مزهٔ آن تغيير كرده نجس است.

این مسأله دررساله آیت الله مظاهری نیست.

*****

مکارم شیرازی: مسأله - اگر عين نجس (مانند خون) به آبي كه بيشتر از كر است برسد و قسمتي از آن را تغيير دهد چنانچه باقيمانده به اندازهٔ كُر يا بيشتر است، فقط آن قسمت كه تغيير كرده نجس  مي شود و الاّ تمام آن نجس خواهد شد.

جوادی آملی: مسأله - اگر عين نجس (مانند خون) به آبي كه بيشتر از كر است برسد و بو، رنگ یا مزه قسمتی از آن را تغییر دهد، چنانچه مقداری که تغییر نکرده، کمتر از کر باشد، تمام آب نجس میشود و اگر به اندازه کر یا بیشتر باشد، فقط مقداری که تغییر کرده، نجس است.

(مسأله 20) آب فوّاره اگر متصل به كُر باشد1 آب نجس را پاك مي كند2 (در صورتي كه مخلوط با آن شود3) ولي اگر قطره قطره روي آب نجس بريزد آن را پاك نمي كند، مگر آن كه چيزي روي فوّاره بگيرند تا آب قبل از قطره قطره شدن به آب نجس متصل شود4 و با آن مخلوط گردد.

این مسأله دررساله آیات عظام: مکارم ، سبحانی و مظاهری نیست.

1-  فاضل: در صورتي كه قبل از قطره قطره شدن به آب نجس متصل شود و بنابر احتياط واجب با آن مخلوط شود آن را پاك مي كند ولي اگر بعد از قطره قطره شدن روي آب نجس بريزد، آن را پاك نمي كند.

2-  بهجت: آب نجس و هر متنجس را كه قابل تطهير با آب است پاك مي كند...

3-  [قسمت داخل پرانتز در رساله ساير مراجع عظام نيست.]

4-  اراكي، تبريزي: [پایان مسأله].

خوئي، بهجت: و بهتر اين است كه آب فوّاره با آن آب نجس مخلوط گردد.

زنجاني، وحید: و بنابر احتياط مستحب آب فواره با آن آب نجس مخلوط گردد.

گلپايگاني، صافي: بنابر احتياط واجب بايد آب فوّاره با آن آب نجس مخلوط گردد.

سيستاني: و لازم است كه آب فوّاره با آن آب نجس مخلوط گردد.

*****
جوادی آملی: مسأله - آب فواره، اگر متصل به کر باشد و با آب نجس شده ممزوج شود، آن را پاک میکند؛ ولی چنانچه قطره قطره روی آب نجس شده بریزد، آن را پاک نمی‌کند، هرچند با آن ممزوج شده باشد. در صورتی که قبل از قطره قطره شدن با آب نجس شده ممزوج گردد، آب متنجس را پاک میکند.

(مسأله 21) اگر چيز نجس را زير شيري كه متصل به كُر است بشويند آبي كه از از آن چيز مي ريزد1 اگر متصل به كُر باشد و بو يا رنگ يا مزهٔ نجاست نگرفته باشد2 پاك است.

1-  مكارم: پاك است، مگر اينكه بو يا رنگ يا طعم نجاست به خود گيرد.

زنجاني: چنانچه متّصل به كُر باشد و بو، رنگ يا مزهٔ آن به سبب ملاقات با نجاست آن تغيير نكرده باشد پاك است.

وحید: اگر متصل به مخزنی باشد که آب آن کمتر از کر نباشد چنانچه بو یا رنگ یا مزۀ آن بواسطه نجاست تغییر نکرده باشد پاک است.

2- خوئي، گلپايگاني، اراكي، صافي، سيستاني، بهجت: و عين نجاست هم در آن نباشد...

*****

مظاهری: مسأله – اگر آب عاصم [کر، جاری، باران، چشمه و چاه] به عین نجس برسد و به جای دیگر ترشح کند پاک است، مثلاً اگر آب لوله در وقت تطهیر به نجاست برسد و به بدن برگردد بدن نجس نمی شود.

جوادی آملی: مسأله - اگر چیز نجس شده ای را با آب شیری بشویند که متصل به کر است، آبی که متصل به آب شیر است، در صورتی که بو، رنگ یا مزه نجاست را به خود نگیرد، پاک است.

(مسأله 22) اگر مقداري از آب كُر يخ ببندد و باقي آن به قدر كُر نباشد چنانچه نجاست به آن برسد نجس مي شود1، و هر قدر از يخ هم آب شود نجس است.

این مسأله در رساله آیات عظام مکارم و مظاهری نیست.

1- جوادی آملی: هرچند بو، رنگ یا مزه آن تغییر نکند...

(مسأله 23) آبي كه به اندازهٔ كُر بوده، اگر انسان شك كند از كر كمتر شده يا نه مثل آب كُر است1، يعني نجاست را پاك مي كند2 و اگر نجاستي هم به آن برسد نجس نمي شود3. و آبي كه كمتر از كر بوده و انسان شك دارد به مقدار  كر شده يا نه حكم آب كر ندارد4.

1- فاضل، زنجانی، سیستانی، جوادی آملی: حكم آب كر را دارد...
2- بهجت: در صورتي كه تفاوت بين آبي كه الان هست و آنچه قبلاً بوده كم باشد...
نوري: چيز نجس شده را پاك مي كند...
3- جوادی آملی: در صورتی که یکی از اوصاف سه گانه یاد شده تغییر نکند نجس نمی شود...
4- خوئي، زنجاني، تبريزي، سيستاني، جوادی آملی: حكم آب كمتر از كر را دارد.

*****

مكارم: مسأله- آبي كه به اندازه كر يا بيشتر بوده چنانچه شكّ كنيم از كر افتاده حكم آب كر را دارد؛ و به عكس، اگر آبي كمتر از كر بوده و شكّ داريم كر شده، حكم آب كمتر از كر را دارد.

مظاهری: مسأله – آبی که عاصم [کر، جاری، باران، چشمه و چاه] بوده اگر انسان شک کند که هنوز عاصم است یا نه، حکم آب عاصم را دارد؛ مثلاً آبی که به اندازه کر بوده اگر انسان شک کند از کر کمتر شده یا نه مثل آب کر است. و آّبی که عاصم نبوده اگر انسان شک کند عاصم شده یا نه حکم آب عاصم را ندارد؛ مثلاً آبی که کمتر از کر بوده و انسان شک دارد به مقدار کر شده یا نه، حکم آب کر را ندارد.

(مسأله 24) كر بودن آب به دو راه ثابت مي شود:اول: آن كه خود انسان يقين1 كند2. دوم: آن كه دو مردِ عادل خبر دهند3.

1-  گلپايگاني، فاضل، سيستاني، صافي، جوادی آملی: يا اطمينان...

2- نوري: اوّل: آن كه خود انسان تشخيص دهد...

زنجاني: اوّل: آن كه خود انسان يا نوع مردم يقين يا اطمينان كنند و چنانچه در موردي نوع مردم اطمينان ندارند و انسان برخلاف متعارف اطمينان داشته باشد كفايت نمي كند...

3-  خوئي، تبريزي: و بعيد نيست كه قول يك نفر مرد عادل بلكه قول كسي كه مورد وثوق و اطمينان است نيز كافي باشد.

سيستاني: و امّا اگر يك فرد عادل يا مورد اعتماد يا كسي كه كُر در اختيار او است خبر دهد، چنانچه خبر وی باعث اطمینان نشود بنابراحتیاط واجب کُر بودن آب را ثابت نمی کند.

زنجاني: و قول يك نفر عادل كفايت نمي كند.

فاضل: و در ثابت شدن آن به خبر ذواليد اشكال است.

جوادی آملی: همچنین اگر یک کارشناس و مطمئن خبر داد و به گفته او اطمینان حاصل شد ثابت می‌شود.

*****

مكارم: مسأله- كر بودن آب را از دو راه مي توان شناخت:  نخست اينكه خود انسان يقين پيدا كند و ديگر اينكه لااقل يك نفر عادل خبر دهد.

بهجت: مسأله- كر بودن آب به سه راه ثابت مي شود:  1- خود انسان يقين كند ،يا اطمينان داشته باشد بنابر أظهر.  2- دو مرد عادل خبر دهند.  3- كسي كه آب در اختيار اوست، بگويد آب كر است؛ مثلاً صاحب منزل بگويد حوض منزل كر است.

وحید: مسأله – کربودن آب به چند راه ثابت می شود: اول: آنکه انسان یقین یا اطمینان پیدا کند. دوم: آنکه دو مرد عادل خبر دهند.  سوم: آنکه کسی که مورد وثوق است و ظنّ بر خلاف گفتۀ او نباشد خبر دهد. چهارم: به قول کسی که آب در اختیار اوست در صورتی که متهم به کذب نباشد.

سبحانی: مسأله – کر بودن آب به سه راه ثابت می شود:  اول: آنکه خود انسان یقین کند.  دوم: آنکه یک مرد عادل خبردهد. سوم: کسی که آب در اختیار اوست به کر بودن خبر دهد به شرط اینکه از قول او اطمینان حاصل شود.

مظاهری: مسأله – کر بودن آب به سه را ه ثابت می شود: اول: خود انسان یقین کند. دوم: یک نفر ثقه خبر دهد. سوم: کسی که آب در اختیار اوست به کر بودن آن خبر دهد. مثلاً حمامی بگوید آب حوض حمام کر است.


  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

ویژه نامه ماه مبارک رمضان


پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -