
1- امام خمینی ،اراكي، گلپايگاني، بهجت، سيستاني، مکارم شیرازی ، صافي، نوري،.مظاهري،.سبحاني: كه اگر چيز ديگري به آن برسد تر شود.
2- امام خمینی : اگر آفتاب به زمين نجس بتايد، بعد انسان شك كند كه زمين موقع تابيدن آفتاب تر بوده يا نه، يا تري آن بواسطه آفتاب خشك شده يا نه، آن زمين نجس است و همچنين است اگر شك كند كه پيش از تابش آفتاب عين نجاست از آن برطرف شده يا نه، يا شك كند چيزي مانع تابش آفتاب بوده يا نه.
3- خوئي، تبريزي، وحید خراسانی : پيش از خشك شدن به تابيدن آفتاب از آن برطرف شود.
شبیری زنجانی : يا آنكه تابش آفتاب، عين را برطرف كند.
4- پس اگر آفتاب از پشت پرده يا ابر و مانند اينها چيز نجس را خشك كند، پاك نمي شود، ولي اگر ابر (فاضل لنکرانی : يا پرده) به قدري نازك باشد كه از تابيدن آفتاب جلوگيري نكند اشكال ندارد. (تبريزي، مکارم شیرازی : ونيز تابيدن آفتاب از پشت شيشه اشكال ندارد).
5- ولي بايد بقدري كم باشد كه نگويند به خشك شدن چيز نجس كمك كرده، اشكال ندارد.
سيستاني: اگر طوري باشد كه خشك شدن، به آفتاب مستند باشد، اشكال ندارد .
شبیری زنجانی : اگر باد بقدري كم باشد كه مانع از استناد عرفي خشك شدن به آفتاب نباشد اشكال ندارد.
مکارم شیرازی : مگراينكه بسيار كم باشد كه بگويند، با آفتاب خشك شده است.
5- بهجت: يك مرتبه با هم.
6- پس اگر آفتاب يك مرتبه بر زمين و ساختمان نجس بتابد و روي آن راخشك كند و دفعه ديگر زير (بهجت: يا درون) آن را خشك نمايد، فقط روي آن پاك مي شود و زير(بهجت: يا درون) آن نجس مي ماند.
مکارم شیرازی : اين مورد را در رساله خود نياورده اند.
7- اراكي: مانند بلوكهاي سيماني كه وسط آن خالي است .
نوري: بين روي زمين يا ساختمان كه آفتاب به آن مي تابد جسم پاك ديگري فاصله نباشد .
گلپايگاني، خوئي، بهجت، شبیری زنجانی ، تبريزي، سيستاني، وحید خراسانی ، مکارم شیرازی ، صافي، سبحاني، مظاهري: اين مورد را در رساله خود نياورده اند.