بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الـــــسَّـــــلاَمُ عَـــــلَـــــى
مَهْدِيِّ الْأُمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
وَٱلسَّلَامُ عَلی عِبادِاللهِ الصَالِحین
احکام دختران و بانوان به زبان
مهربان، لطیف و ساده
احکام دختران و بانوان به زبان مهربان، لطیف و ساده
واقعاً «دین» قرار است راهی برای آرامش و سهولت باشد، اما گاهی متأسفانه با کجسلیقگیها یا ناآگاهیها و بیان نابلدها، شیرینیِ تکلیف را به تلخیِ وسواس و سختی بدل میکند.
بیاییم «روایتِ مهربانی در بیان احکام بانوان» را جذّاب تقدیم نوگلان و ریحانه های بهشتی کنیم. و تفهیم کنیم که:
«دین؛ بنبست نیست،
بنبستشکن است»
چون در سپهر نیلگون احکام الهی، دختران و بانوان، ریحانههائی هستند که شریعت برای پاسداشت لطافت و حرمتشان، جادهای از جنس نور و آسانی ترسیم فرموده است.
اما دریغ که گاه، دیوارهای بلندِ «ندانستن»، این مسیر روشن را در چشم دختران و بانوان این سرزمین، مهآلود و دشوار جلوه داده است.
سخن از احکام بانوان که میشود، نباید ذهنها فقط به سمتِ «بایدها و نبایدهایِ کلافهکننده» برود. حقیقتِ احکام، آغوشِ بازِ پروردگاری است که تفاوتهای وجودی مخلوقش را میشناساند.
اگر غسلی واجب شده، بهانهای برای طهارتِ جان و اگر در ایامی معافیتی از نماز و روزه مقرر گشته، نه نشانه محرومیت، که نشانهی «تخفیف و رحمت» برای مخلوقات لطیف خداست.
دین میگوید: «در ایامی که جسمت خسته است، من میهمانیِ نماز را از دوشت برداشتم تا بدانی که رنجِ تو را میبینم.»
این یعنی خدایی که با بندهاش راه میآید، نه خدایی که به دنبال بهانهای برای بازخواست است.
متاسفانه گاهی بیانِ این احکام به دست کسانی میافتد که زبانِ زمانه را نمیدانند و از اقیانوسِ فقه، تنها موجهای سهمگینش را به ساحلِ ذهن دختران جوان میکوبند. آنها که به جایِ «طهارت»، «وسواس» را هدیه میدهند و به جایِ «تقوا»، «ترس» را در دلها میکارند، راه را کج رفتهاند.
فقهِ اصیل، آنجاست که بنبستها را میشکند؛
همانجا که میفرماید:
«اگر یقین نداری، پاکی»،
«اگر یادت نیست، تکلیفی نداری»،
«اگر به سختی افتادی، قاعدهی عسر و حرج برای توست».
دختران و بانوان مسلمان باید بدانند که احکام، برای او «حصار» نیستند، بلکه «حریم»اند.
حریمی که در آن، خدا بیش از هر کسی به حال او مهربان است.
اگر کسی دین را برای دختری سخت کرد، بی شک یا دین را نشناخته، یا آن دختر را؛
چرا که دینِ محمد (صلی الله علیه و آله و سلّم)،
دینِ «سَمَحَه و سَهَلَه» است؛
یعنی دینی که بر پایه گذشت و آسانی بنا شده است.
بیاییم احکام را آنگونه که هست روایت کنیم؛ ساده، صمیمی و سرشار از کرامت.
بگذاریم دختران ما بدانند که:
سجّادههایشان همیشه رو به خدایی گشوده است.
و بدانند بیش از آنکه خدا به دنبال شمارشِ رکعتهایشان باشد، به دنبالِ تپشهای مخلصانهی قلبهایشان است.
احکام دختران و بانوان،
روایتِ لطیفِ خداست برای ریحانههای خلقت؛
روایتی که در آن،
هیچ بنبستی برای رسیدن به نور وجود ندارد.
تاریخ به روزرسانی: دوشنبه, ۲۴ فروردین ۱۴۰۵
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
(1).gif)
(1)(3).jpg)
.jpg)
.jpg)
