انهار
انهار
امکانات سایت
مطالب خواندنی

{۱} حکم شستن دهان با آب و استفاده از اسپری و شوینده های دهان برای روزه دار

بزرگ نمایی کوچک نمایی
بِسْمِ اللهِ الـرَّحْمَنِ الـرَّحِيـم
الـــــسَّـــــلاَمُ عَـــــلَـــــى
مَهْدِيِّ الْأمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
وَٱلسَّلَامُ عَلی عِبادِالله
حکم شستن دهان با آب و استفاده از اسپری
و شوینده های دهان برای روزه دار
سؤال:
آیا شستن دهان با آب یا استفاده از اسپری وشوینده های دهان؛ روزه را باطل میکند؟
پاسخ:
روزه‌دار جایز است دهان خود را با آب بشوید (مثلاً برای وضو یا رفع خشکی دهان یا خنک شدن دهان)، به شرط آنکه:
آب را فرو ندهد. البته اگر سهواً (بی‌اختیار) آب وارد حلق شود، طبق فتوای همه مراجع؛ روزه باطل نمی‌شود.
ولی اگر عمداً فرو دهد روزه باطل می‌شود.
چند نکته:
{۱} استفاده از اسپری دهان، خوشبوکننده‌ها و دهان‌شویه‌های نعناعی
اگر این مواد: فقط در فضای دهان پخش شوند
و چیزی از آن به حلق نرسد روزه صحیح است. حتی اگر: طعم شیرین داشته باشد یا بوی تند نعنا بدهد، تا وقتی جرم و رطوبت آن فرو نرود،
هیچ اشکالی ندارد.
{۲} معیار فقهی مهم در باره باطل شدن روزه
فقه می‌فرماید: آنچه روزه را باطل می‌کند وصولِ جِرم و رُطوبت به حلق است، نه مزَّه و بو.
بنابراین: اگر بویا مزه یا خنکی یا شیرینی احساس‌شود روزه باطل نمیشود
     
فتاوای براخی از آیات عظام تقلید درباره «شستن دهان، دهان‌شویه و مواد خوشبو و شیرین:
آیةالله العظمی امام خامنه‌ای:
در باره شستن دهان:
«لا بأس بالمضمضة للصائم إذا لم یدخل الماء إلى الحلق، و لو دخل سهواً فلا یبطل الصوم.»
برای روزه‌دار شستن دهان اشکال ندارد، اگر آب به حلق نرسد، و اگر سهواً داخل شود روزه باطل نمی‌شود.
اجوبة الاستفتاءات، س ۷۳۳.
استفتائات جدید، ج ۱، ص ۲۵۳.
در باره استفاده از دهان‌شویه و اسپری
«استعمال بخاخ الفم أو ما له طعم أو رائحة لا یضر بالصوم ما لم یدخل شيء إلى الجوف.»
استفاده از اسپری دهان یا چیزی که طعم یا بو دارد، به روزه ضرر نمی‌زند مادامی که چیزی به داخل حلق نرود.
استفتائات سایت رهبری، باب الصوم
سؤال از دهان‌شویه و اسپری
آیةالله العظمی سیستانی:
در باره شستن دهان
«يجوز للصائم أن يتمضمض، فإن سبق الماء إلى حلقه من غير قصد لم يبطل صومه.»
روزه‌دار می‌تواند دهان خود را بشوید و اگر بدون قصد، آب وارد حلق شد روزه باطل نمی‌شود.
منهاج الصالحين، ج ۱، مسئله ۱۶۵۶.
استفتاءات، باب الصوم
در باره دهان‌شویه و مواد نعناعی
«إذا لم يدخل شيء من المائع أو أجزائه إلى الحلق فلا يضر الصوم، وإن كان له طعم أو حلاوة.»
اگر چیزی از مایع یا اجزای آن وارد حلق نشود، به روزه ضرر نمی‌زند هرچند طعم یا شیرینی داشته باشد.
سایت آیةالله العظمی سیستانی،
باب المفطرات – المضمضة و السوائل
آیةالله العظمی مکارم شیرازیک
«شستن دهان و استفاده از دهان‌شویه و خوشبوکننده‌ها در حال روزه اشکال ندارد به شرط آنکه چیزی فرو برده نشود.»
توضیح المسائل، ج ۱، مسئله ۱۵۸۳.
استفتاءات جدید.
آیةالله العظمی وحید خراسانی:
«المضمضة و ما یشبهها لا تبطل الصوم ما لم یصل شيء إلى الحلق.»
منهاج الصالحین، باب الصوم
نتیجه فقهی قطعی
تمام مراجع می‌فرمایند:
ملاک بطلان روزه: ورود جرم یا رطوبت به حلق است، نه مزه، بو یا خنکی.
پس: دهان‌شویه اسپری نعنا طعم شیرین احساس خنکی اگر فرو نرود روزه صحیح است.
پایگاه اینترنتی انهار

تاریخ به روزرسانی: پنجشنبه, ۲۳ بهمن ۱۴۰۴
  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الـــــسَّـــــلاَمُ عَـــــلَـــــى
مَهْدِيِّ الْأمَمِ وَ جَامِعِ الْكَلِم
وَٱلسَّلَامُ عَلی عِبادِالله
چهار پناهگاه در قرآن
   
أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَ هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ:
عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى أَرْبَعٍ
{۱} عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
{۲} وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ
{۳} وَ عَجِبْتُ لِمَنْ مُكِرَ بِهِ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
{۴} وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَ وَلَداً. فَعَسى‏ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ
    
آقا امام صادق (عليه السّلام) فرمود: در شگفتم از كسى كه از چهار چيز مى‌هراسد چرا به چهار چيز پناهنده نميشود:
{۱} شگفتم از آنكه ميترسد چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل «حَسْبُنَا اَللّٰهُ‌ وَ نِعْمَ‌ اَلْوَكِيلُ‌» خداوند ما را بس است و چه وكيل خوبى است؛ زيرا شنيدم خداى جل جلاله بدنبال آن ميفرمايد:بواسطۀ نعمت و فضلى كه از طرف خداوند شامل حالشان گرديد باز گشتند و هيچ بدى بآنان نرسيد.
{۲} و شگفتم در كسى كه اندوهناك است چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل: «لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاّٰ أَنْتَ‌ سُبْحٰانَكَ‌ إِنِّي كُنْتُ‌ مِنَ‌ اَلظّٰالِمِينَ‌» زيرا شنيدم خداى عز و جل بدنبال آن ميفرمايد در خواستش را برآورديم و از اندوه نجاتش داديم و مؤمنين را هم چنين ميرهانيم.
{۳} و در شگفتم از كسى كه حيله‌اى در بارۀ او بكار رفته چرا بفرمودۀ خداى تعالى پناه نمى‌برد«وَ أُفَوِّضُ‌ أَمْرِي إِلَى اَللّٰهِ‌ إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ بَصِيرٌ بِالْعِبٰادِ» كار خود را بخدا واگذار ميكنيم كه خداوند بحال بندگان بينا است؛ زيرا شنيدم خداى بزرگ و پاك بدنبالش مى‌فرمايد خداوند او را از بديهائى كه در بارۀ او بحيله انجام داده بودند نگه داشت.
{۴} و در شگفتم از كسى كه خواستار دنيا و آرايش آن است چرا پناهنده نميشود بفرمايش خداى تبارك و تعالى «مٰا شٰاءَ اَللّٰهُ‌ لاٰ قُوَّةَ‌ إِلاّٰ بِاللّٰهِ‌» آنچه خدا خواست همان است و نيروئى جز به يارى خداوند نيست.
زيرا شنيدم خداى عزّ اسمه بدنبال آن ميفرمايد اگر چه مرا در مال و فرزند از خودت كمتر مى‌بينى ولى اميد هست كه پروردگار من بهتر از باغ تو مرا نصيب فرمايد. (و كلمۀ: عسى در اين آيه بمعناى اميد تنها نيست بلكه بمعناى اثبات و تحقق يافتن است).
من لا يحضره الفقيه، ج‏۴، ص: ۳۹۲؛
الأمالي( للصدوق)، ص: ۶؛
الخصال، ج‏۱، ص: ۲۱۸.

کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -