انهار
انهار
مطالب خواندنی

5ـ مبتدئه

بزرگ نمایی کوچک نمایی

مسأله 496- مبتدئه یعنی زنی که دفعه اول خون دیدن اوست1، اگر بیشتر از ده روز خون ببیند و همه خونهایی که دیده یک جور باشد2، باید عادت خویشان خود را (به طوری که در وقتیه گفته شد3) حیض و بقیّه را استحاضه قرار دهد4.

1- مکارم: اگر ده روز یا کمتر خون ببیند همه اش حیض است و ...

2- خوئی، تبریزی، وحید: همه خونهایی که دیده  دارای نشانه های حیض باشد...

سیستانی: باید مقدار عادت یکی از خویشان خود را حیض و بقیّه را استحاضه قرار دهد به دو شرطی که در مسأله [489] گذشت و اگر این ممکن نشد باید یک عددی بین سه روز و ده روز را حیض خود قرار دهد به دستوری که در مسأله [اختصاصی 481 بعد از 490 متن اصلی] بیان شد.

3- بهجت: به طوری که در مضطربه گفته شد...

[قسمت داخل پرانتز در رساله آیات عظام: خوئی، تبریزی و صافی نیست]

4- خوئی، تبریزی: و اگر خویشی نداشته یا عادت خویشانش مختلف باشد ماه اول را شش یا هفت روز حیض قرار داده و تا ده روز احتیاط کند و در ماههای بعد سه روز حیض قرار داده و تا شش یا هفت روز احتیاط کند.

وحید: و اگر خویشی نداشته یا عادت خویشانش مختلف باشد بنابراحتیاط واجب سه روز را حیض قرار دهد و در ماه اول تا ده روز و درماههای بعد تا شش یا هفت روز جمع کند بین تروک حائض و اعمال مستحاضه.

زنجانی: مظاهری: رجوع کنید به ذیل مسأله 494.

مسأله 497- مبتدئه اگر بیشتر از ده روز خونی ببیند که چند روز آن نشانه حیض و چند روز دیگر نشانه استحاضه را داشته باشد، چنانچه خونی که نشانه حیض دارد، کمتر از سه روز و بیشتر از ده روز نباشد1، همه آن حیض است2 ولی اگر پیش از گذشتن ده روز از خونی که نشانه حیض دارد دوباره خونی ببیند که آن هم نشانه خون حیض داشته باشد، مثل آن که پنج روز خون سیاه و نه روز خون زرد و دوباره پنج روز خون سیاه ببیند باید از اول خون اول، که نشانه حیض دارد، حیض قرار دهد و در عدد، رجوع به خویشاوندان خود کند و بقیّه را استحاضه قرار دهد3.

1- مکارم: آن خون حیض و بقیّه استحاضه است و اگر کمتر از سه روز باشد بايد آنچه را نشانه حیض دارد بگیرد و باقیمانده را به عادت خویشاوندان خود مراجعه کند، همچنین اگر آنچه نشانه حیض دارد بیش از ده روز باشد به تعداد عادت خویشاوندان خود حیض قرار می دهد و بقیّه استحاضه است.

2- سبحانی: [پایان مسأله]

فاضل: خونی که نشانه حیض دارد حیض می باشد و خونی که نشانه حیض ندارد استحاضه می باشد...

3- خوئی: باید خون وسطی را استحاضه قرار دهد و در دو طرف آن احتیاط کند چنان که در مضطربه گذشت.

وحید: باید خون وسط را استحاضه قرار دهد و در خون اول و آخر احتیاط کند به جمع بین تروک حائض و اعمال مستحاضه .

گلپایگانی، صافی: باید در هر دو خون که نشانه حیض دارد احتیاط کند به ترک آنچه بر حائض حرام است و انجام کارهای مستحاضه.

سیستانی: باید خون اول را حیض و دو خون دیگر را استحاضه قرار دهد، چنانکه در مضطربه گذشت.

تبریزی: باید خون اولی را حیض و بقیّه را استحاضه قرار دهد.

زنجانی، مظاهری: رجوع کنید به ذیل مسأله 494.

مسأله 498- مبتدئه اگر بیشتر از ده روز خونی ببیند که چند روز آن نشانه حیض و چند روز دیگر آن نشانه استحاضه داشته باشد1، چنانچه خونی که نشانه حیض دارد از سه روزکمتر یا از ده روز بیشتر باشد2، باید3 از اولی که خون نشانه حیض دارد، حیض قرار دهد و در عدد، به خویشاوندان خود رجوع کند و بقیّه را استحاضه قرار دهد.

1- خوئی، وحید: ولی خونی که نشانه حیض دارد از سه روز کمترباشد همه خونهایی که دیده استحاضه است.[پایان مسأله]

سیستانی: ولی خونی که نشانه حیض دارد از سه روز کمتر یا از ده روز بیشتر باشد باید به دستوری که در ابتدای مسأله [489] گفته شد عمل نماید.

تبریزی: ولی خونی که نشانه حیض دارد، از سه روز کمتر باشد، بنابراحتیاط از اوّل دیدن خون به مقدار عادت خویشانش بین تروک حائض و اعمال مستحاضه جمع نماید و اگر خویشی نداشت یا عادت آنها مختلف بود، در ماه اوّل تا ده روز احتیاط نماید و در ماههای دیگر مبتدئه ای عمل کند که درمسأله [496] گذشت.

2- گلپایگانی: باید عادت خویشان خود را حیض و بقیّه را استحاضه قرار دهد و اگر خویشانش عادت ندارند یا مختلف هستند  به دستوری که در مسأله [491] گذشت رفتار کند.

صافی: باید عادت خویشان خود را حیض و بقیّه را استحاضه قرار دهد و اگر خویشانش عادت ندارند یا مختلف هستند در ماه اول حیض خود را هفت روز قرار می دهد و پس از آن تا روز دهم احتیاطاً بین تروک حايض و اعمال مستحاضه جمع نماید و در بعد از ماه اول، حیض را سه روز قرار دهد و سپس تا روز ششم یا هفتم احتیاط مذکور را انجام دهد.

3- فاضل: باید بنابراحتیاط...

مکارم: رجوع کنید به ذیل مسأله 497.

زنجانی، مظاهری: رجوع کنید به ذیل مسأله 494.

  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -