مطالب خواندنی

شرط سوم:آب وضو مباح باشد

بزرگ نمایی کوچک نمایی
شرط سوم: آن که آب وضو مباح باشد. و همچنین بنابر احتیاط باید فضایی که در آن وضو می گیرد مباح باشد، اگر چه اباحهٔ فضا لازم نیست.
*****
اراکی، گلپایگانی، صافی: شرط سوم : آن که آب وضو و فضایی که در آن وضو می گیرد، مباح باشد.
خوئی، تبریزی: شرط سوم: آن که آب وضو و فضایی که در آن وضو می گیرد، در حال مسح، بلکه بنابر احتیاط واجب در حال شستن نیز مباح باشد.
وحید، سبحانی: شرط سوم: آن که آب وضو مباح باشد و بنابراحتیاط واجب فضایی که در آن وضو می گیرد(سبحانی: و ظرف آن) نیز مباح باشد.
زنجانی:  شرط سوم: آن که آب وضو و فضایی که در آن وضو می گیرد، بنابر احتیاط مستحبّ مباح باشد.
نوری، فاضل، سیستانی، مظاهری: شرط سوم: آن که آب وضو مباح باشد.
بهجت: شرط سوم: وضو گرفتن، مستلزم تصرّف غاصبانه نباشد.
مکارم: شرط سوم: آن که آب وضو و فضایی که در آن وضو می گیرد و جایی که آب وضو در آن می ریزد و ظرف آن بنابراحتیاط واجب مباح باشد.
مسأله 267- وضو با آب غصبی و با آبی که معلوم نیست صاحب آن راضی است یا نه1، حرام و باطل است ولی اگر سابقاً راضی بوده و انسان نمی داند که از رضایتش برگشته یا نه، وضو صحیح است و نیز اگر آب وضو از صورت و دستها در جای غصبی بریزد، وضوی او صحیح است2.
1- مکارم: اشکال دارد. اگر صاحب آب قبلاً اجازه داده و انسان نمی داند از اجازه اش برگشته یا نه، وضوی او صحیح است.[پایان مسأله]
2- اراکی: چنانچه تصرف در جای غصبی باشد و یا مستلزم تصرّف باشد، وضوی او باطل است.
سبحانی: خواه در غیر آنجا بتواند وضو بگیرد یا نه.
*****
خوئی، تبریزی:مسأله – وضو با آب غصبی و با آبی که معلوم نیست صاحب آن راضی است یا نه، حرام و باطل است و نیزاگر آب وضو از صورت و دستها در جای غصبی بریزد.، چنانچه در غیر آنجا نتواند وضو بگیرد، تکلیف او تیمّم است. و اگر در غیر آنجا بتواند وضو بگیرد، لازم است که در غیر آنجا وضو بگیرد، ولی چنانچه در هردو صورت معصیت کرده و همانجا وضو بگیرد وضویش صحیح است*.
. سیستانی: یا آن که فضایی که در آن وضو می گیرد غصبی باشد...
* گلپایگانی، صافی: چنانچه در غیر آنجا نتواند وضو بگیرد، وضوی او باطل می باشد و اگر در غیر آنجا بتواند وضو بگیرد، وضو صحیح است.
بهجت: مسأله- اگر کسی به قصد وضو، آب غصبی را به صورت یا دستهای خود بریزد و موقع آب ریختن، ملتفت غصبی بودن آب باشد وضویش باطل است. ولی اگر بدون توجّه به غصبی بودن آب، وضو گرفت، اگرچه در اثناء وضو فهمید و بقيهٔ وضو را با آب مباح انجام داد وضویش صحیح است امّا قیمت آن آب غصبی را ضامن است.
وحید: مسأله – وضو با آب غصبی و با آبی که حجّت بررضایت صاحب آن ندارد حرام و باطل است. و اگر آب وضو در جای غصبی بریزد، چنانچه در غیر آنجا نتواند وضو بگیرد، باید تیمّم کند، و اگر درغیر آنجا بتواند وضو بگیرد لازم است که درغیر آنجا وضو بگیرد، ولی چنانچه در این صورت معصیت کرد، وهمانجا وضو گرفت، صحت وضو محلّ اشکال است.
مظاهری: مسأله- وضو با آب غصبی و با آبی که معلوم نیست صاحب آن راضی است یا نه، حرام است، اما اگر سابقاً راضی بوده و انسان نمی داند از رضایتش برگشته یا نه، حرام نیست. و اگر آب وضو در جای غصبی بریزد، وضو اشکال ندارد.
زنجانی: مسأله- وضو با آب غصبی و با آبی که معلوم نیست صاحب آن راضی است یا نه حرام و بنابراحتیاط مستحبّ باطل است؛ ولی اگر صاحب آن سابقاً راضی بوده و معلوم نیست که از رضایت خود برگشته یا نه، وضو گرفتن جایز و بی تردید صحیح است. و اگر آب وضو از صورت و دستها در جای غصبی بریزد بنابراحتیاط مستحبّ وضوی او باطل است؛ چه بتواند در جای دیگر وضو بگیرد یا نتواند.
مسأله اختصاصی
بهجت: مسأله 271- اگر کسی بدون قصد وضو، آب غصبی را به صورت و دستهای خود ریخت و پس از آن که عرفاً آب از بین رفت به قصد وضو گرفتن به صورت و دستهای خود که تر شده است دست کشید، وضویش صحیح است.
مسأله 268- وضو گرفتن از حوض مدرسه ای که انسان نمی داند آن حوض را برای همهٔ مردم وقف کرده اند یا برای محصّلین همان مدرسه1، در صورتی که معمولاً مردم از آب آن وضو بگیرند اشکال ندارد2.
این مسأله در رساله آیات عظام  مظاهری و سبحانی نیست.
1- وحید:جایز نیست، و اگر اطمینان به عمومیّت وقف حاصل شود – هرچند از وضو گرفتن مردم باشد- اشکال ندارد.
2- فاضل:در صورتی که معمولاً مردم از آب آن وضو بگیرند و وضو گرفتن مردم کاشف از اجازه عمومی باشد اشکال ندارد.
بهجت:در صورتی که معمولاً مردم از آب آن وضو بگیرند و معلوم نباشد که از روی غفلت و یا عدم مبالات، وضو می گیرند اشکال ندارد اگر با ساکنین مزاحمت نداشته باشد.
صافی:در صورتی که از وضوی مردم از آب آن، اطمینان به عموم وقفیت آن پیدا شود اشکال ندارد.
سیستانی:در صورتی که معمولاً مردم از آن حوض وضو می گیرند و کسی منع نمی کند اشکال ندارد.
*****
مکارم: مسأله- وضو گرفتن ازآب مدارس علوم دینی که نمی داند آب آن را برای همه مردم وقف کرده اند یا فقط برای طلاب همان مدرسه، اشکال دارد، مگر در صورتی که معمولاً مردم متدیّن از آب آنجا وضو بگیرند به طوری که نشانهٔ عمومی بودن وقت باشد.
زنجانی:مسأله- وضو گرفتن از حوض و دستشویی مدرسه ای که انسان نمی داند آن حوض و دستشویی را برای همهٔ مردم وقف کرده اند یا برای محصّلین همان مدرسه، در صورتی که از راهی ثابت شود که برای همهٔ مردم وقف شده، اشکال ندارد؛ مثل اینکه معمولاً مردم درآنجا وضو می گیرند به گونه ای که برای نوع مردم اطمینان حاصل می شود که برای همه مردم وقف شده است. و اگر ثابت نشود، چنانچه شكّ در اصل عبارت وقف باشد وضو گرفتن اشكال دارد، مثلاً اگر انسان نداند در عبارت وقف، نام سادات حسینی ذکر شده یا سادات موسوی و او خودش از سادات حسینی باشد نه موسوی، نمی تواند در آن موقوفه تصرف کند؛ ولی اگر اصل عبارت وقف روشن است و شکّ کند که واقف خصوصیتی دیگر را نیز معتبر کرده است یا نه ، وضو گرفتن مانعی ندارد، مثلاً اگر می داند وقف سادات است و شکّ می کند واقف موسوی بودن را نیز قید کرده یا نه، در این صورت حکم می شود که وقف تمام سادات است و وضو گرفتن اشکالی ندارد.
مسأله 269- کسی که نمی خواهد در مسجدی نماز بخواند اگر نداند حوض آن را برای همهٔ مردم وقف کرده اند یا برای کسانی که در آنجا نماز می خوانند، نمی تواند از حوض آن وضو بگیرد1، ولی اگر معمولاً کسانی هم که نمی خواهند در آنجا نماز بخوانند از حوض آن وضو می گیرند2 می تواند از حوض آن وضو بگیرد.
1- مکارم: همچنین وضو گرفتن از آب تیمچه ها و مسافرخانه ها برای کسانی که ساکن آنجا نیستند، مگر اینکه از عمل افراد متدیّن بفهمد که وقف آن عام است.
2- فاضل: و وضو گرفتن مردم کاشف از اجازهٔ عمومی باشد...
وحید: در صورتی که از وضو گرفتن آنها اطمینان به عمومیت وقف حاصل شود ...
سیستانی: و کسی منع نمی کند...
سبحانی: که کاشف از اجازه عمومی باشد...
*****
گلپایگانی: مسأله- اگر معلوم باشد که حوض مسجدی اختصاص به نمازگزار در آن مسجد دارد، کسی که نمی خواهد در آن مسجد نماز بخواند، نمی تواند در آن حوض وضو بگیرد.. ولی اگر اختصاص معلوم نباشد، می تواند از آن وضو بگیرد خصوصاً اگر به طور معمول کسانی که هم نمی خواهند در آن مسجد نماز بخوانند، از حوض آن وضو می گیرند.
.صافی: و اگر اختصاص هم معلوم نباشد، احوط این است که از آن وضو نگیرد مگر اینکه از وضوی کسانی که نمی خواهند در آن مسجد نماز بخوانند و به طور معمول از آن وضو می گیرند اطمینان به عدم اختصاص حاصل شود.
زنجانی: مسأله – کسی که نمی خواهد در مسجدی نماز بخواند، اگر نداند حوض و وضوخانه آن را برای همه مردم وقف کرده اند یا تنها برای کسانی که در آنجا نماز می خوانند، اگر از راهی ثابت شود که برای همهٔ مردم وقف شده وضو گرفتن اشکال ندارد؛ در غیر این صورت، در این مسأله همان تفصیلی است که در مسأ لهٔ پیش گفته شد.
مظاهری: مسأله- وضو گرفتن از آب مسجدی که نمی خواهد در آن نماز بخواند و آب تیمچه ها و مسافرخانه ها و مدرسه ها برای کسانی که ساکن آنجا نیستند، اگر معمولاً سایر افراد هم از آب آنها استفاده می کنند اشکال ندارد؛ و در غیر این صورت، حرام است و موجب ضمان آب می باشد.
مسأله 270- وضو گرفتن از حوض تیمچه ها و مسافرخانه ها و مانند اینها برای کسانی که ساکن آنجاها نیستند، در صورتی صحیح است که معمولاً کسانی هم که ساکن آنجاها نیستند، با آب آنها وضو بگیرند1.
این مسأله در رساله آیت الله سبحانی نیست.
1- فاضل: و وضو گرفتن مردم کاشف از اجازهٔ عمومی باشد.
سیستانی: و کسی منع نکند.
گلپایگانی، صافی: با علم به رضایت صاحبان آنها صحیح است، هرچند علم به رضایت از وضو گرفتن کسانی که در آنجاها ساکن نیستند و ممانعت نکردن صاحبان آنها حاصل شود.
وحید: درصورتی صحیح است که اطمینان به رضایت صاحبان آنها حاصل شود، هرچند اطمینان از وضو گرفتن کسانی که ساکن آنجاها نیستند حاصل شود.
مکارم، مظاهری: رجوع کنید به ذیل مسأله 269.
*****
زنجانی: مسأله-  وضو گرفتن از حوض و دستشویی تیمچه ها و مسافرخانه ها و مانند اینها برای کسانی که ساکن آن اماکن نیستند، در صورتی بی اشکال است که از طریقی جواز آن ثابت شود؛ مثل اینکه برای نوع افراد اطمینان به جواز حاصل شود. مثلاً از این راه که معمولاً کسانی هم که ساکن آنجاها نیستند از آنها وضو بگیرند.
مسأله اختصاصی
مکارم: مسأله 290- هرگاه کسی محصّل مدرسه ای نیست ولی میهمان محصلین است، وضو گرفتن او در آن مدرسه اشکال ندارد، به شرط اینکه پذیرفتن چنان میهمانی بر خلاف شرائط وقف نباشد، همچنین در مورد کسی که میهمان مسافران مسافرخانه و یا ساکنان تیمچه ها است.
مسأله 271وضو گرفتن در نهرهای بزرگ اگر چه انسان نداند که صاحب آنها راضی است، اشکال ندارد ولی اگر صاحب آنها از وضو گرفتن نهی کند1 احتیاط واجب آن است که با آب آنها وضو نگیرند2.
این مسأله در رساله آیت الله سبحانی نیست
1- خوئی: یا اینکه انسان بداند که مالک راضی نیست یا اینکه مالك صغیر یا مجنون باشد یا اینکه آن نهرها در تصرّف غاصب باشند، در تمام این چند صورت وضو گرفتن با آب آنها جایز نیست؛ و امّا نهرهایی که در دهات و مانند دهات، سیرهٔ مردم بر استفادهٔ از آنها جاری است، وضو گرفتن و سایر استفاده ها از آنها اشکال ندارد، اگر چه مالک آنها صغیر یا مجنون باشد و نیز مالک آنها حقّ منع استفاده مردم را ندارد.
وحید: یا اینکه انسان بداند که مالک راضی نیست، وضو گرفتن از آنها جایز نیست، و همچنین است بنابراحتیاط واجب اگر مالک صغیر یا مجنون باشد یا آن نهرها در تصرّف غاصب باشند، و یا گمان داشته باشد که مالک راضی نیست؛ و امّا نهرها و قنواتی که از آبادی ها مانند دهات می گذرد، وضو گرفتن و آشامیدن و مانند آن از آنها اشکال ندارد، اگر چه مالک صغیر یا مجنون باشد.
2- تبریزی: بعید نیست اگر صاحب آنها از وضو گرفتن نهی کند یا اینکه انسان بداند که مالک راضی نیست یا اینکه مالک، صغیر یا مجنون باشد یا اینکه آن نهرها در تصرّف غاصب باشند، در تمام این چند صورت وضو گرفتن با آب آنها باز جایز باشد.
بهجت:در صورتی که سیره و روش مسلمین استفاده از آن آبها باشد، وضو صحیح و گرنه باطل است.
*****
زنجانی: مسأله- وضو گرفتن در نهرهای بزرگ جایز و صحیح است، هرچند مالک آنها از وضو گرفتن در آنها نهی کند، یا اینکه انسان بداند که راضی نیست، یا اینکه مالک آنها صغیر یا مجنون باشد؛ ولی احتیاط مستحبّ آن است که در این چند صورت از آنها وضو گرفته نشود؛ ولی جایز نیست غاصب در آب غصبی وضو بگیرد، همچنین کسانی مانند همسر و فرزندان و میهمانهای غاصب که به حساب او در این آب تصرف می کنند، و اگر وضو بگیرند بنابراحتیاط مستحبّ وضوی آنها باطل است.
مکارم: مسأله- وضو گرفتن از نهرهای بزرگ و کوچک جایز است، هرچند انسان نداند صاحبان آنها راضی هستند، امّا اگر صاحب آنها از وضوگرفتن صریحاً نهی کند احتیاط واجب ترک است. و اگر مجرای نهر را بدون اجازهٔ صاحبش تغییر داده اند احتیاط آن است که از آن وضو نگیرند.
سیستانی: مسأله- وضو گرفتن از نهرهایی که بنای عقلا بر جواز تصرف در آنها است بدون اجازهٔ مالک، چه بزرگ باشد چه کوچک،اگر چه انسان نداند که صاحب آنها راضی است، اشکال ندارد، بلکه اگر صاحب آنها از وضو گرفتن نهی کند یا اینکه انسان بداند که مالک راضی نیست یا اینکه مالک صغیر یا مجنون باشد باز هم تصرّف جایز است.
مظاهری: مسأله- وضو گرفتن و تصرفات جزئی در نهرهای بزرگ یا کوچک اشکال ندارد، گرچه صاحبان آنها راضی نباشند یا صغیر یا مجنون باشند.
مسأله 272- اگر فراموش کند1 آب، غصبی است و با آن وضو بگیرد صحیح است2.
1- فاضل: اگر نداند یا فراموش کند...
2- نوری، مظاهری: اگر چه خودش آب را غصب کرده باشد.
مکارم: مگر اینکه خودش آب را غصب کرده باشد که در این صورت اشکال دارد.
سبحانی: و اگر خودش آب را غصب کرده باشد احتیاط آن است که وضو را اعاده کند.
*****
خوئی، تبریزی: مسأله- اگر فراموش کند آب غصبی است و با آن وضو بگیرد صحیح است، ولی کسی که خودش آب را غصب کرده، اگر غصبی بودن آن را فراموش کند و وضو بگیرد، وضوی او باطل است..
.گلپایگانی، صافی: بنابر احتیاط وضوی او باطل است.
.زنجانی: وضوی او حرام و بنابر احتیاط مستحبّ باطل است.
.سیستانی: وضوی او محلّ اشکال است.
. وحید: درصورتی که از قصد توبه نکرده باشد وضوی او باطل است، و در صورتی که توبه کرده باشد بطلان وضو محلّ اشکال است.
مسأله اختصاصی
مکارم: مسأله 293- اگر گمان می کرد آب از خود اوست و بعد از وضو معلوم شد مال دیگری است وضوی او صحیح است و باید قیمت آن را به صاحبش بدهد.

  نسخه مناسب چاپ | خروجی word | ایمیل | 

 
پاسخ به احکام شرعی

فید سایت

 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -