مطالب خواندنی

حق المارة

بزرگ نمایی کوچک نمایی

١ – مشروعیت حق المارة

سؤال: آیا حق الماره مشروع است؟

جواب: آرى، جایز است براى مسافر هنگام عبور از کنار باغها از میوه آن به مقدار حاجت بخورد، به شرط آن که به قصد این کار حرکت نکرده باشد و چیزى با خود حمل نکند و موجب افساد نگردد و احتیاط آن است که در صورت یقین به عدم رضایت مالک خوددارى کند.

٢ – استفاده از میوه باغ دیگران

سؤال: اگر انسان به باغى برود، و نداند که صاحب باغ نسبت به کندن میوه رضایت دارد یا نه، آیا مى تواند از میوه هاى درختان باغ در حدّ نیاز استفاده نماید؟

جواب: در صورتى که باغ محصور نباشد، یا شاخه هایش بیرون آمده باشد، و به قصد عبور از آن راه برود نه به قصد باغ و چیدن میوه، در این صورت استفاده به مقدار نیاز خوردن (نه بردن) اشکالى ندارد.

٣ – استفاده از میوه درختان معابر عمومی

سؤال: استفاده از میوه هاى درختانى که در خیابانها و پیاده روها وجود دارد، تا چه حدّى مجاز است؟

جواب: استفاده از میوه هایى که در عرف و عادت محل براى همه مباح شده، مانند توت در بسیارى از مناطق، اشکالى ندارد، ولى غیر آن متعلّق به صاحبان آن است، و اگر ملک بیت المال باشد متعلّق به دولت است.

٤ – استفاده از چاه آب دیگران برای آشامیدن

سؤال: شغل پدرم کشاورزی است و ما وقتی به صحرا می رویم آب اشامیدنی خود را از چاه دیگران تهیه می کنیم .

این کار برای همه به صورت عادتی در منطقه ما در امده است و ما دیگر از صاحب چاه اجازه نمی گیریم . حال که ما نمی دانیم صاحب چاه راضی است یا خیر وظیفه ما چیست؟

جواب: در صورتی که علم به رضایت آنها داشته باشید اشکالی ندارد.

٥ – استفاده از درختان میوه در معابر عمومی

سؤال: استفاده مردم از میوه درختان پارک ها و میدان ها و بلوارها مثل توت و نارنج و زیتون و... چه حکمی دارد؟ (بعضی از آن مثل توت اگر مردم استفاده نکنند هدر می رود)

جواب: از درخت های توت می توان استفاده کرد مشروط بر اینکه زیانی به درخت نرسانند و در بقیه مشروط بر این است که علم به عدم رضایت مسئولین نداشته باشند


  نسخه مناسب چاپ | خروجی word | ایمیل | 

 
پاسخ به احکام شرعی

فید سایت

 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -