مطالب خواندنی

بول و غائط کردن

بزرگ نمایی کوچک نمایی

(مسأله 57) واجب است انسان1 وقت تخلي و مواقع ديگر، عورت خود را از كساني كه مكلفند، اگرچه مثل خواهر و مادر2 با او محرم باشند3 و همچنين از ديوانه مميّز و بچّه هاي مميّز4 كه خوب و بد را مي فهمند، بپوشاند ولي زن و شوهر5 لازم نيست عورت خود را از يكديگر بپوشانند.

1- مظاهری: واجب است مکلّف...

2- فاضل: و برادر...

3- مكارم: بالغ باشد يا غير بالغ...

4- خوئي، گلپايگاني، صافي، بهجت، تبريزي، سيستاني: همچنين از ديوانه و بچه هاي مميّز...

مكارم: حتّی از اطفال مميّز...

5- خوئي، تبريزي، زنجانی: و كساني كه در حكم آنها هستند مثل كنيز و مالكش...

*****

وحید: مسأله- واجب است مکلف وقت تخلی و مواقع دیگر، عورت خود را از کسانی که ممیّز خوب و بد هستند بپوشاند، اگر چه با او محرم باشند، چه مکلف باشند و چه غیر مکلف؛ ولی زن و شوهر و کسانی که در حکم آنها هستند – مثل کنیز و مالکش – لازم نیست عورت خود را از یکدیگر بپوشانند .

(مسأله 58) لازم نيست با چيز مخصوصي عورت خود را بپوشاند1، و اگر مثلاً با دست هم آن را بپوشاند، كافي است2.

این مسأله در رساله آیت الله سبحانی نیست.

1- بهجت: بلكه در غير نماز، با دست هم اگر آن را بپوشاند كافي است.

2- زنجاني: وهمچنين اگربه جهت تاريكي يا فرو رفتن درگودال یا آب کدرو مانند آن عورت ديده نشود،كفايت مي كند.                                                                            *****

مكارم: مسأله- براي پوشانیدن عورت ،از هر چيز مي توان استفاده كرد، حتي با دست و آب كدر.

(مسأله 59) موقع تخلّي بايد1 طرف جلوي بدن، يعني شكم و سينه2 رو به قبله و پشت به قبله نباشد3.

1- سيستاني: بنابر احتياط لازم...

2- گلپايگاني، صافي: و زانوها...

3- تبريزي: و مراد از قبله جهتي است كه در حال علم و اختيار بايد نماز به آن طرف خوانده شود.

*****

مكارم: مسأله- در موقع تخلّي بايد رو به قبله يا پشت به قبله نباشد و برگرداندن عورت به تنهايي كافي نيست؛ امّا اگر بدن رو به قبله يا پشت به قبله نباشد ،احتياط واجب آن است كه عورت را رو به قبله يا پشت به قبله نكند.

سبحانی: مسأله – موقع تخلی باید رو به قبله و پشت به قبله نباشد.

(مسأله 60) اگر موقع تخلّي طرف جلوي بدن كسي رو به قبله يا پشت به قبله باشد و عورت را از قبله برگرداند كفايت نمي كند1، و اگر جلوي بدن او رو به قبله يا پشت به قبله نباشد، احتياط واجب آن است كه عورت را رو به قبله يا پشت به قبله ننمايد.

این مسأله در رساله آیت الله مظاهری نیست.

1- سيستاني: و احتياط واجب آن است كه هنگام تخلّي، عورت را نيز رو به قبله يا پشت به قبله ننمايد.

بهجت: بنابر احتياط نبايد موقع تخلّي طرف جلوي بدن رو به قبله يا پشت به قبله باشد هرچند عورت را از قبله بگرداند...

مكارم: رجوع كنيد به ذيل مسأله 59.

(مسأله 61) در موقع تطهير مخرج بول و غائط1، رو به قبله و پشت به قبله بودن اشكالي ندارد2، ولي اگر در موقع استبراء، بول از مخرج بيرون آيد3، در اين حال، رو به قبله و پشت به قبله بودن حرام است.

1- فاضل: يا استبراء...

2- مكارم: ولي در موقع «استبراء» احتياط واجب ترك است.

فاضل: ولي احتياط مستحبّ است كه در اين حال هم رو به قبله يا پشت به قبله نباشد.

سبحانی: ولی اگر استبراء همراه با خروج بول باشد احتیاط واجب آن است که رو به قبله و پشت به قبله نباشد.

3- بهجت: يا اينكه بداند بول يا آب مشكوكي در حال استبراء خارج خواهد شد...

*****

اراكي: مسأله- در موقع تطهير مخرج بول و غائط، رو به قبله بودن اشكالي ندارد.

گلپايگاني، خوئي، تبريزي، سيستاني، زنجاني، وحید، صافي: مسأله- احتياط مستحبّ آن است كه طرف جلوي بدن در موقع استبراء- كه احكام آن بعداً گفته مي شود- و موقع تطهير مخرج بول و غائط رو به قبله و پشت به قبله نباشد.

مظاهری: مسأله – در موقع تطهیر مخرج بول و غائط و استبراء رو به قبله بودن یا پشت به قبله بودن اشکال ندارد.

(مسأله62) اگر براي آن كه نامحرم او را نبيند، مجبور شود رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند باید رو به قبله یا پشت به قبله بنشیند1 و نيز اگر از راه ديگرناچار باشد كه رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند مانعي ندارد2.

1- سيستاني: بنابر احتياط لازم بايد پشت به قبله بنشيند.[پايان مسأله]

گلپايگاني، صافي، نوري: اگر براي آن كه نامحرم او را نبيند، مجبور شود رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند اشكال ندارد (نوري: مانعي ندارد)...

2- سبحانی: و اگر درتأخیر بول، ضرری نباشد احوط تأخیر است.

مكارم: رجوع كنيد به مسألهٔ اختصاصي 69، بعد از مسأله 63 متن اصلی.

*****

زنجاني: مسأله- اگر انسان به جهتي -مانند پوشاندن عورت خود از نامحرم- ناچار باشد كه در حال تخلي رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند مانعي ندارد ،ولي بنابر احتياط در صورت امكان پشت به قبله بنشيند. و در صورتي كه يا بايد نامحرم غیر عورت او را ببيند و يا رو به قبله يا پشت به قبله بنشيند، مخير است رو به قبله و پشت به قبله ننشيند و نامحرم او را ببيند يا اينكه خود را از نامحرم بپوشاند و در اين صورت بنابراحتياط در صورت امكان پشت به قبله بنشيند.

وحید: مسأله – اگر امر دایر شود بین اینکه کسی – که بر عورت ، نامحرم است – عورت او را ببیند یا استقبال و یا استدبار قبله کند، ستر عورت واجب است، و احتیاط واجب در این صورت این است که پشت به قبله بنشیند، و همچنین است اگر ازراه دیگر ناچار شود که رو به قبله یا پشت به قبله بنشیند.

مظاهری: مسأله – اگر برای اینکه نامحرم او را نبیند یا به علت دیگری مجبور شود رو به قبله یا پشت به قبله بنشیند اشکال ندارد.

(مسأله 63) احتياط واجب1 آن است كه بچه را در وقت تخلّي رو به قبله يا پشت به قبله ننشانند2، ولي اگر خود بچه بنشيند، جلوگيري از او  واجب نيست3.

1- تبريزي، سيستاني، وحید: احتياط مستحبّ...

زنجاني: احتياط...

مظاهری: بهتر...

2- سيستاني، وحید: [پایان مسأله]

3- مكارم: هرچند بهتر است.

مظاهری: اگر خود بچه بنشیند بهتر است جلوگیری نمایند.

«مسائل اختصاصي»

مكارم: مسأله 68- در منزلهايي كه مستراح آن رو به قبله يا پشت به قبله ساخته شده (خواه از روي عمد باشد، يا اشتباه، يا ندانستن مسأله) بايد طوري بنشينند كه رو به قبله يا پشت به قبله نباشد، و الّا حرام است.

مكارم: مسأله 69- اگر قبله را نمي داند بايد جستجو كند، و اگر طريقي براي جستجو نيست اگر مي تواند تأخير بيندازد؛ امّا در صورت ضرورت به هر طرف بنشيند اشكالي ندارد، در هواپيماها و قطارها نيز بايد همين معنا را مراعات كرد.

مظاهری: مسأله 54- اگر قبله را نمی داند جستجو لازم نیست، و به هر طرف بنشیند مانعی ندارد؛ بنابراین در هواپیما و قطار و اتومبیل که قبله را نمی داند، تخلی کردن اشکال ندارد.

(مسأله 64) در چهارجا  تخلّي حرام است: اول: در كوچه هاي بن بست، در صورتي كه صاحبانش اجازه نداده باشند1. دوم: در ملك كسي كه اجازهٔ تخلّي نداده است2. سوم: در جايي كه براي عدهٔ مخصوصي وقف شده است مثل بعضي از مدرسه ها3. چهارم: روي قبر مؤمنين4 در صورتي كه بي احترامي به آنان باشد5.

1- سيستاني: و همچنين در كوچه ها و راههاي عمومي در صورتي كه موجب ضرر به عابرين باشد...

زنجاني: اول: در كوچه هاي بن بست، مگر اینکه همهٔ صاحبانش راضی باشند...

مظاهری: اول : در کوچه ها و خیابانها که مسیر مردم است...

سبحانی: اول: در کوچه های بن بست...

2- زنجانی: دوم: در ملک کسی که به تخلی در آن ملک راضی نیست...

3- زنجاني: مثل دستشويي بعضي مدرسه ها...

4- بهجت: يا ساير مقامات مقدّسهٔ ديني و مذهبي...

5- خوئي، تبريزي، سيستاني: (سيستاني: بلكه حتي اگر نباشد، مگر اينكه زمين از مباحات اصلي باشد.) و همچنين هر جايي كه تخلّي موجب هتك حرمت يكي از مقدّسات دين يا مذهب شود.

زنجاني: و همچنين در جايي كه بي احترامي به مؤمني گردد يا تخلي سبب هتك حرمت يكي از مقدسات شريعت باشد.

وحید: چهارم: در جایی که موجب هتک حرمت مؤمن یا یکی از مقدسات دین یا مذهب باشد.

*****

مكارم: مسأله- در چند محل تخلّي كردن حرام است (خواه بول يا غائط): اوّل: در كوچه ها و جاده هايي كه مسير مردم است. دوم: در جايي كه براي عدّهٔ خاصّي وقف شده مانند مدرسه هايي كه مخصوص طلّاب است يا مساجدي كه آبريز آن فقط براي نمازگزاران مي باشد. سوم: روي قبر مؤمن، يا هر محلّ ديگري كه موجب بي احترامي نسبت به مؤمن يا يكي از مقدّسات شود.

(مسأله 65) در سه صورت، مخرج غائط فقط با آب پاك مي شود: اول: آن كه با غائط، نجاست ديگري مثل خون بيرون آمده باشد. دوم: آن كه نجاستي از خارج به مخرج غائط رسيده باشد1. سوم: آن كه اطراف مخرج بيشتر از مقدار معمول آلوده شده باشد. و در غير اين سه صورت مي شود مخرج را با آب شست و يا به دستوري كه بعداً گفته مي شود با پارچه و سنگ و مانند اينها پاك كرد، اگرچه شستن با آب بهتر است.

1- سيستاني: بجز رسيدن بول به مخرج غائط در زنان...

*****

مكارم: مسأله- مخرج غائط را مي توان با آب شست، يا با سه قطعه كاغذ يا سنگ يا پارچه يا مانند آن تميز كرد، مگر در صورتي كه از حدّ معمول تجاوز كرده و اطراف مخرج  را آلوده نموده باشد، يا نجاست ديگري مانند خون با آن بيرون آيد، يا از خارج نجاستي به آن برسد، كه در اين حال فقط با آب پاك مي شود.در مواردي كه مي توان مخرج غائط را با غير آب تميز كرد، شستن با آب بهتر است.

مظاهری: مسأله – مخرج غائط را می توان با آب شست یا با هر چیز دیگری که عین نجاست را برطرف می کند مانند کاغذ، پارچه، سنگ و مانند اینها تمیز کرد. گرچه نجاست دیگری مانند خون بیرون آمده یا نجاستی از خارج به آن رسیده و یا اطراف مخرج بیشتر از مقدار معمول آلوده شده باشد، ولی در تمام موارد شستن با آب بهتر است.

(مسأله 66) مخرج بول با غير آب پاك نمي شود، و مردها اگر بعد از برطرف شدن بول يك مرتبه بشويند كافي است1، ولي زنها و همچنين كساني كه بولشان از غير مجراي طبيعي مي آيد، احتياط واجب آن است كه دو مرتبه بشويند.

1- مظاهری: بلکه اگر بعد از برطرف شدن بول باز هم آب روی آن بیاید کفایت می کند و لازم نیست قطع کنند و دوباره بریزند.

*****

اراكي: مسأله: مخرج بول با غیر آب پاک نمی شود و بايد با آب دو مرتبه شسته شود

خوئي، تبريزي: مسأله- مخرج بول با غير آب پاك نمي شود و در كر و جاري اگر بعد از برطرف شدن بول يك مرتبه بشويند كافي است، ولي با آب قليل بنابر احتياط واجب * باید دو مرتبه شست و بهتر آن است كه سه مرتبه شسته شود.

*گلپايگاني، صافي: بنابر احتياط...

بهجت: مسأله- مخرج بول با غير آب پاك نمي شود و اگر بعد از برطرف شدن بول يك مرتبه بشويند كافي است. ولي كساني كه بولشان از غير مجراي طبيعي مي آيد * و يا اينكه از مخرج طبيعي مي آيد ولي از محلي كه معمولاً نجس مي شود به جاهاي ديگر نيز برسد، احتياط واجب آن است كه بعد از برطرف شدن بول، دو مرتبه بشويند و زن نيز حكم مرد را دارد.

. فاضل: گر چه احتياط مستحب آن است كه دو مرتبه شسته شود...

*فاضل: بايد دو مرتبه بشويند خصوصاً اگر بيرون آمدن بول از آن مجرا غير متعارف باشد.

* نوري: احتياط واجب آن است كه دو مرتبه بشويند و نيز زن حكم مرد را دارد و اين در صورتي است كه با آب قليل بشويند؛ ولي با آب جاري و كُر، يك مرتبه شستن كفايت مي كند.

مكارم: مسأله- مخرج بول با غير آب پاك نمي شود، تطهیر با شيلنگهاي متّصل به آب لوله كشي كه در حكم جاري است و همچنین آب قلیل، یک مرتبه کافی است هر چند بهتر است با آب قلیل دوبار باشد.

 در شستن مخرج بول و غائط فرق ميان مجراي طبيعي و غير طبيعي نيست، ولي در مخرج غير طبيعي به جز آب كفايت نمي كند.

سیستانی: مسأله- مخرج بول با غير آب پاك نمي شود و یک بار شستنکافی است گرچه احتیاط مستحب این است که دوبار شسته شود  و افضل آن است که سه بار شسته شود.

سبحانی: مسأله- مخرج بول با غير آب پاك نمي شود و با آب قلیل باید دو مرتبه شست ولی اگر با شیلنگ متصل به کر بشوید یک مرتبه کافی است.

زنجاني: مسأله- مخرج بول با غير آب پاك نمي شود و در غير آب قليل اگر بعد از برطرف شدن بول يك مرتبه بشويند كافي است ولي با آب قليل بنابراحتياط بايد دو مرتبه شست و بهتر آن است كه سه مرتبه شسته شود .و در هر صورت، اگر پس از برطرف شدن عين، آب به قسمتهای نجس برسد ، یکمرتبه شستن به حساب می آید و لازم نيست براي محاسبه، آب قطع گردد و دوباره بر مخرج بول جريان داشته باشد.

وحید: مسأله – مخرج بول با غیر آب پاک نمی شود، و در کر و جاری یکمرتبه شستن کافی است ولی با آب قلیل بنابراحتیاط واجب باید دو مرتبه شست – و در غیر مخرج طبیعی اقوی تعدد است – و بهتر آن است که سه مرتبه شسته شود.

(مسأله67) اگر مخرج غائط را با آب بشويند، بايد چيزي از غائط در آن نماند، ولي باقي ماندن رنگ و بوي آن مانعي ندارد1، و اگر در دفعهٔ اول طوري شسته شود كه ذره اي از غائط در آن نماند، دوباره شستن لازم نيست.

این مسأله در رساله آیت الله مکارم نیست.

1- مظاهری: و دوباره شستن هم لازم نیست.

 (مسأله 68) هر گاه با سنگ و كلوخ و مانند اينها غائط را از مخرج برطرف كنند1، اگر چه پاك شدنش محلّ تأمّل است2 ولي نماز خواندن مانعي ندارد3 و چنانچه چيزي هم به آن برسد نجس نمي شود و ذرّه هاي كوچك و لزوجت محل، اشكال ندارد.

1- اراكي: پاك مي شود و بنابر احتياط واجب بايد حداقل با سه قطعه باشد.[پايان مسأله]

2- مظاهری: اگر چه پاک نمی شود...

3- فاضل: [پایان مسأله]

نوري: پاك مي شود و نماز خواندن مانعي ندارد و چنانچه چيزي هم به آن برسد، نجس نمي شود.

*****

گلپايگاني، خوئي، تبريزي، سيستاني، وحید، صافي: مسأله- با سنگ و كلوخ (خوئي، سيستاني، وحید: و پارچه) و مانند اينها اگر خشك و پاك باشند مي شود مخرج غائط را تطهير كرد و چنانچه رطوبت كمي داشته باشند كه به مخرج نرسد (سيستاني: كه موضع را تر نكند)، اشكال ندارد. (گلپايگاني، صافي: ولي سزاوار است از سه دفعه كمتر نباشد ،اگرچه أقوي آن است كه پاك مي شود اگر به يك مرتبه يا دو مرتبه مخرج پاكيزه شود).

بهجت: مسأله – هرگاه با سنگ و کلوخ و مانند اینها، غائط را از مخرج- با شرایطی که ذکر می شود- برطرف کنند بنابرأظهر مخرج پاک می شود و نمازخواندن مانعی ندارد و چنانچه چیزی هم به آن برسد، نجس نمی شود، و ذره های کوچک و لزوجت محلّ ،اشکال ندارد مگر اینکه آن مقداری که معمولاً به وسیله سنگ و کهنه از بین می رود باقی بماند.

زنجاني: مسأله- با سنگ و كلوخ و پارچه و دستمال كاغذي و مانند اينها مي شود مخرج غائط را تطهير كرد، ولي بنابر احتياط بايد خشك باشد و چنانچه رطوبت كمي داشته باشد كه به مخرج سرايت نكند، اشكال ندارد.

مكارم: مسأله- هرگاه مخرج غائط را با سه قطعه سنگ يا كاغذ و مانند آن پاك كنند و ذرّات كوچكي كه معمولاً جز با آب برطرف نمي شود باقي بماند ضرري ندارد و مي تواند با آن نماز بخواند.

سبحانی: مسأله – هرگاه با سنگ و کاغذ و مانند اینها غائط را از مخرج برطرف کنند، می تواند با آن نماز بخواند و ذرات کوچکی که جز با آب پاک نمی شود ضرر ندارد ولی پاک شدن محل درصورت وجود ذرات نجس نیاز به شستن با آب دارد.

(مسأله 69) لازم نيست با سه سنگ يا سه پارچه مخرج را پاك كنند، بلكه با اطراف يك سنگ يا يك پارچه هم كافي است؛ بلكه اگر با يك مرتبه هم غائط برطرف شد كفايت مي كند1، ولي با استخوان و سرگين و يا چيزهايي كه احترام آنها لازم است، مانند كاغذي كه اسم خدا بر آن نوشته، اگر پاك كند محل را، نماز نمي تواند بخواند.

این مسأله در رساله آیات عظام: مظاهری و سبحانی نیست.

1- بهجت: و اگر با سرگين يا استخوان پاك كنند، بنابر أظهر پاك مي شود. پاك كردن مخرج غائط با چيزهاي مقدّس كه احترام آنها لازم است، مانند كاغذي كه اسم خدا يا پيامبران عليهم السلام بر آن نوشته شده، حرام است و ممكن است در صورت علم و عمد، موجب كفر شود كه در اين صورت، به سبب كافر شدن، تمام بدن نجس مي شود ولي در صورت عدم علم و عمد يا غفلت يا خوانا نبودن نوشته، أظهر حصول طهارت است.

اراكي: رجوع كنيد به ذيل مسأله 68.

*****

خوئي، گلپايگاني، صافي، تبريزي: مسأله- احتياط واجب آن است كه سنگ (خوئي: و كلوخ) يا پارچه اي كه غائط را با آن برطرف مي كنند، سه قطعه باشد و اگر با سه قطعه برطرف نشود، بايد به قدري اضافه نمايد تا مخرج كاملاً پاكيزه شود، ولي باقي ماندن ذرّه هاي كوچكي كه ديده نمي شود اشكال ندارد؛ پاك كردن مخرج غائط با چيزهايي كه احترام آنها لازم است مانند كاغذي كه اسم خدا و پيغمبران بر آن نوشته شده حرام است.و پاك شدن مخرج با استخوان و سرگين محلّ اشكال است*.

. گلپايگاني، صافي: معصيت و حرام است...

*گلپايگاني، صافي: پاك شدن مخرج با استنجاء به سرگين و استخوان محلّ اشكال است.

*تبريزي: بنابر احتياط با استخوان و سرگين مخرج پاك نمي شود.

سيستاني: مسأله- مخرج غائط را اگر يك مرتبه با سنگ يا كلوخ يا پارچه كاملاً پاكيزه نمايد كفايت مي كند، ولي بهتر آن است كه سه مرتبه انجام دهد. بلكه با سه قطعه هم باشد و اگر با سه مرتبه پاكيزه نشود بايد به قدري اضافه نمايد تا مخرج كاملاً پاكيزه شود، ولي باقي ماندن اثري كه معمولاً بدون شستن از بين نمي رود، اشكال ندارد؛ پاك كردن مخرج غائط با چيز هايي كه احترام آنها لازم است مانند كاغذي كه اسم خدا و پيغمبران بر آن نوشته شده حرام است و پاك كردن مخرج با استخوان و سرگين اشكال ندارد.

زنجاني: مسأله- احتياط آن است كه سنگ يا پارچه اي كه غائط را با آن برطرف مي كنند سه قطعه باشد، بنابراين تطهير با سنگي كه سه طرف داشته باشد خلاف احتياط است؛ همچنين بنابر احتياط با سه مرتبه تطهير صورت گيرد، اگرچه  با كمتر از آن  مقدار نيز غائط برطرف شود و اگر با سه قطعه برطرف نشد، بايد به قدري اضافه كنند تا مخرج كاملاً پاك شود، ولي باقي ماندن ذره هاي كوچكي كه ديده نمي شود اشكال ندارد. پاك كردن مخرج غائط با چيزهايي كه احترام آنها لازم است مانند كاغذي كه اسم خداوند متعال یا یکی از معصومین علیهم السلام بر آن نوشته شده، حرام است؛ همچنين بنابر احتياط بايد از پاك كردن مخرج با استخوان و سرگین اجتناب نمود ولي اگر با آنها پاك نمود مخرج غائط پاك مي شود، اگرچه احتياط مستحب در تكرار تطهير با اشياء ديگر مي باشد.

وحید: مسأله – احتیاط مستحبّ آن است که سنگ یا کلوخ یا پارچه ای که غائط را با آن برطرف میکنند، سه قطعه باشد و به کمتر از آن اگر مخرج کاملاً پاکیزه شود می توان اکتفا کرد و اگر با سه قطعه پاکیزه نشود باید اضافه نماید تا مخرج کاملاً پاکیزه شود ولی باقی ماندن اثری که عادتاً در مسح به سنگ و مانند آن زایل نمی شود اشکال ندارد.

[و] پاک کردن مخرج غائط با چیزهایی که احترام آنها لازم است – مانند کاغذی که بر آن اسم خدا و پیغمبران و ائمه معصومین علیهم السلام و غیر اینها از آنچه که واجب الاحترام در شریعت است باشد- حرام است ، ولی اگر کسی به آنها استنجاء کند طهارت حاصل می شود. و حصول طهارت در استنجاء با استخوان و سرگین محل اشکال است.

نوري: مسأله- لازم است با سه سنگ يا سه پارچه مخرج را پاك كنند، با اطراف يك سنگ يا يك پارچه كافي نيست و با استخوان و سرگين پاك نمي شود. و پاك كردن با چيزهايي كه احترام آنها لازم است، مانند كاغذي كه اسم خدا بر آن نوشته شده حرام است و اگر محل را با آن پاك كند، پاك نمي شود و نماز با آن نمي تواند بخواند.

مكارم: مسأله- هرگاه با سه طرف يك قطعه سنگ، محلّ را پاك كند كافي است؛ همچنين با سه گوشهٔ يك قطعه كاغذ و پارچه.

فاضل: مسأله- لازم نيست با سه سنگ يا سه قطعهٔ پارچه مخرج را پاك كنند، بلكه با اطراف يك سنگ يا يك پارچه هم كافي است، ولي بايد از سه دفعه كمتر نباشد، ليكن اگر مخرج را با استخوان و سرگين و يا چيز هايي كه احترام آنها لازم است، مانند كاغذي كه اسم خدا بر آن نوشته شده پاك كند نمي تواند نماز بخواند.

(مسأله 70) اگر شكّ كند كه مخرج را تطهير كرده يا نه1، (اگر چه هميشه2 بعد از بول يا غائط فوراً تطهير مي كرده)، بايد3 خود را تطهير نمايد4.

1-  مکارم: باید خود را تطهیر کند.

2- خوئي، زنجاني، سيستاني: اگر چه عادتاً هميشه...

3- گلپايگاني، اراكي، فاضل، بهجت، صافي: احتياط واجب آن است كه ...

خوئي، نوري، تبريزي، زنجاني، سيستاني: لازم است...

4- مظاهری: اگر همیشه بعد از بول یا غائط فوراً تطهیر می کرده لازم نیست خود راتطهیر نماید.

(مسأله 71) اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز مخرج را تطهير كرده يا نه1، نمازي كه خوانده صحيح است2، ولي براي نمازهاي بعد بايد تطهير كند.

این مسأله در رساله آیت الله مظاهری نیست.

1- خوئي، تبريزي: در صورتي كه  احتمال بدهد كه پيش از شروع به نماز ملتفت حالش بوده...

وحید: در صورتی که علم نداشته باشد که قبل از نماز غفلت از تطهیر داشته...

زنجانی: در صورتی که مسأله را می دانسته و احتمال می دهد هنگام شروع به نماز متوجه آن بوده  نمازی که خوانده صحیح است و در غیر این صورت نمازش محکوم به بطلان است و در هر صورت بنابر احتياط براي نماز هاي بعد بايد تطهير كند.

2- وحید: ولی مخرج محکوم به نجاست است.


  نسخه مناسب چاپ | خروجی word | ایمیل | 

 
پاسخ به احکام شرعی

فید سایت

 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -