مطالب خواندنی

پرسش های یك كم سواد!!! از رئیس جمهور

بزرگ نمایی کوچک نمایی
پرسش های یك كم سواد!!! از رئیس جمهور؟
از نظر شما حتی متخصصین دانش هسته‌ای، حقوقدانان، روابط بین المللی ها، و زباندانها این حق برایشان محفوظ نیست كه قرائتی غیر از دولت داشته باشند؟درجه‌ی مخفی كاری تاچه میزان است؟ سری، بكلی سری، محرمانه و یا خیلی محرمانه ؟ حتی نمایندگان مجلس نیز محرم نیستند؟
در دولت های اول و دوم آقای خاتمی، رئیس جمهور وقت، به محض انتقاد از كاركرد دولت در تجمعّات و محفل های علمی و دانشجویی؛ بلافاصله رسانه های اصلاح طلب در همراهی با مسئولان دولتی با جایگاه های شغلی متفاوت، انتقاد كنندگان را عده ای چماق بدست مزدور، وابسته و آلت دست نهادهای امنیتی، افراطی، خشونت طلب، لباس شخصی و ... می خواندند. در خصوص لباس شخصی ها ذكر چند نكته كه صرفاً بیانگر دیدگاه های دشمنان نظام می باشد خالی از لطف نخواهد بود: در فرهنگ دشمنان و بدخواهان داخلی و خارجی لباس شخصی ها بیشتر به اعضای جان بر كف بسیج اطلاق می شود و به زعم آنها از جمله اقدامات لباس شخصی ها حمله به زنان  و دختران بد پوشش و اسید پاشی به آنها، حمله به جلسات و ستاد های انتخاباتی اصلاح طلبان، ضرب و شتم وزرای كشور و فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت اصلاحات، هجوم به خوابگاه دانشجویی در كوی دانشگاه تهران در سال  1378و... می باشد. دشمن تابویی از به اصطلاح لباس شخصی ها درست كرده بود اینكه حتی پلیس هم از آنها می ترسید و هنوز هم می ترسد و آنها از جایی یا جاهایی حمایت می شوند.
پس از كوتاهی و بی تدبیری دولت در توزیع سبد كالا در روزهای اخیر كه اعتراض همگانی را در پی داشت؛ به حق جا داشت رئیس جمهور محترم بخاطر بی كفایتی دست اندركاران این امر از مردم عزیز ایران تفقّد بعمل آورده و عاملین این نابسامانی ها را توبیخ می نمود. ظاهراً قصه‌ی پر غصه و دامنه دار زخم زبانها و سخنان نیش دار رئیس جمهور محترم به منتقدان از سیاست های دولت تمامی ندارد. نكته‌ی درد آور این كه منتقدین حتی معترضین به موضوعی ملی و فرا ملی چون هسته ای از ناحیه ی بالاترین مقام اجرایی كشور مورد هجمه واقع می شوند. در این خصوص عملكرد رئیس جمهور محترم كه خود و دولت متبوعش را معتدل و مدبّر می داند با منتقدین توافق نامه ژنو در نوع خود تأسف بار و قابل تأمل است و این نوع ادبیات با آنچه ایشان در تبلیغات ریاست جمهوری و بعد از انتخاب شدنشان به این سمت  و استقرار دولتش به دفعات انتقاد را حق انتقاد كننده دانسته و می دانند منافات دارد.
 جناب آقای دكتر روحانی در اجلاس رؤسای دانشگاها، پژوهشگاه ها، پارك های علم و فناوری و مراكز آموزش و تحقیقاتی در روز سه شنبه 15/11/1392،منتقدان دولت را به ویژه در حوزه‌ی انرژی هسته‌ای اینگونه مورد خطاب قرار دادند: «...فقط یك عده معدود كه از جای معدود تغذیه می‌شوند. آنها باید حرف بزنند؟. آنها هم البته حرف بزنند اشكال ندارد، نقد كنند اشكال ندارد، چرا یك عده كم‌ سواد بیایند حرف بزنند؟»
آقای جهانگیری معاون اول رئیس جمهوری نیز در جلسه‌ی تودیع و معارفه رؤسای جدید و قدیم سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در خصوص منتقدین توافقنامه‌ی ژنو حرفهایی از جنس آقای رئیس جمهور بر زبان آورد اینكه انتقاد به توافقنامه از روی حسادت می باشد. آقای دكتر روحانی در حالی مراجع، علما، دانشگاهیان، متخصصان حقوق بین الملل و دانش هسته‌ای را كم سواد معرفی می كنند كه پیش از این بارها بر ضرورت انتقاد تأكید ورزیده‌اند. به عنوان نمونه در اجتماع مردم استان آذربایجانغربی در زمان انتخابات  در خصوص آزادی كه انتقاد را نیز در دل خود دارد چنین اظهار نظر نموده‌اند:«...آزادی در دولت روحانی به معنای واقعی نمایان می شود...» و در جشنواره‌ی علوم پزشكی رازی از آفت های ممانعت از انتقاد گفته‌اند:«...اگر نگذاریم اندیشه و نقد و پرسش بروز و ظهور پیدا كند ناچار زیر زمینی می شود و این بنفع جامعه نیست...» ایشان در جای دیگر گریز از آن را زمینه‌ی استبداد تلقی نموده‌اند و در كتاب «امنیت ملی و دیپلماسی هسته‌ای»  نیز از محاسن انتقاد نكته ها گفته‌اند:«گاهی فكر می كنیم اعتراف به هرگونه اشتباهی به معنای شكست خواهد بود. این یكی از بزرگترین اشكالات در نظام تصمیم گیری كشور است و متأسفانه هنوز در جامعه‌ی ما انتقاد جایگاه خود را پیدا نكرده است... باید انتقاد به یك  معروف شایسته تبدیل شود و انتقاد كننده در انتظار تشویق باشد و نه تنبیه ...بزرگترین شجاعت پذیرش اشتباه از طرف مسئولان است». رئیس جمهور كشورمان همچنین در سفر استانی به خوزستان در جمع نخبگان گفتند این كه محیط دانشگاه‌ها باید آزاد باشد مورد تاكید ماست. عباراتی از این دست ترجیع بند دیدگاه و كلام ایشان را به تصویر می كشد و اگر این، دیدگاه و باور قلبی رئیس جمهور محترم است با پشتوانه‌ی كدام استدلال و برهان  به كسانی كه قریب به اتفاق آنها با ارائه‌ی مستندات بیّن و روشن به توافقنامه‌ی ژنو انتقاد می نمایند تهمت كم سوادی  و مزدوری می زنند.آقای رئیس جمهور دیگران را كار ندارم بنده‌ی سراپا تقصیر كه در خصوص مفاد این توافقنامه پرسش هایی برایم مطرح است كم سواد هستم لكن به خدا مزدور نیستم و از ذات باریتعالی تغذیه می شوم و در نقد گزارش 100 روزه‌ی شما هم به این موضوع  هسته‌ای اشاره نموده‌ام:آقای رئیس جمهور می فرمایند غنی سازی ادامه پیدا خواهد كرد و هیچ وقت متوقف نخواهد شد و این خط قرمز ماست و آنهایی كه N.P.T را طور دیگر تعبیر می كنند حقوقدان نیستند؟ در این ارتباط پرسشی كه از رئیس جمهور محترم می توان داشت این است كه كدامیك از چند ده عضوN.P.T  كه به مرحله‌ی غنی سازی رسیده‌اند به آنها اجازه‌ی فرآوری اورانیوم داده شده است؟ غیر از پنج كشور هسته‌ای، معدود كشورهایی كه حق غنی سازی دارند اولاً در جهان از حیث فن آوری حرفی برای گفتن دارند. ثانیاً به شرایط الزام آور قدرت های بزرگ هسته ای از جمله آمریكا كاملاً تن داده‌اند؛ كشوری مثل ژاپن كه استقلالی از خود ندارد حتی ارتش به معنی واقعی كلمه ندارد؛ غنی سازی و حتی هسته ای شدن این كشور چه ضرری برای دنیای استكبار می تواند داشته باشد؟
 در 30 دی ماه كه سانتریفوژها به دور معكوس افتادند. اشك در چشمانم حلقه زد و بیش از همه بر مظلومیت شهیدان هسته‌ای شهریاری ها و روشن ها، علیمحمدی ها و رضایی‌نژادها گریستم. تعلیق بخشی از فعالیت های هسته ای كشورمان واجد آثاری است كه می تواند در حوزه های، نیروی انسانی، تأسیسات و تجهیزات، تولیدكنندگان داخلی قطعات، اطلاعات و اسرار فنی... تأثیر گذار باشد. این آثار می تواند تبعاتی در پی داشته باشد كه از جمله عقب ماندگی محسوسی بر صنعت هسته ای ایران تحمیل خواهد شد.
انشاء الله كه این اقدام برای به حاشیه راندن تبعات توزیع سبد كالا نیست. منتقدان می پرسند امتیاز نقد دادن و عده‌ی نسیه و سرخرمن گرفتن از طرف مقابل چگونه می تواند افتخار آفرین تلقی شود؟ خوشبینی زیاد مارا ذوق زده نكند و دشمن دست ما را در پوست گردو نگذارد. اگر نگرانی و بی اعتمادی وجود دارد به پیشینه‌ی برخورد غرب و به ویژه آمریكا با ملت ایران می گردد. مقام معظم رهبری در دیداری كه با دانشجویان و دانش‌آموزان در آستانه‌ی روز 13 آبان 1392 ( روز مبارزه با استكبار) داشتند با بیان اینكه «به مذاكره خوشبین نیستم» فرمودند: «سوابق عملكرد آمریكا نشان می‌دهد موضوع هسته‌ای تنها بهانه‌ای برای ادامه دشمنی با ایران است. لبخند فریب گرانه دشمن كسی را دچار خطا نكند.» رهبری در حالی عدم خوشبینی خود را نسبت به مذاكرات هسته‌ای بیان كردند كه  به دفعات آمریكا را «غیرقابل اعتماد» دانسته‌اند و خطاب به مسئولان كشور فرمودند كه فریب لبخند دولتمردان آمریكایی را نخورند.  سطح بالای سواد دولت در توزیع سبد كالا بخوبی خود را نشان داد. دولت مردان ما نباید مرعوب گزینه‌ی روی میز دشمن باشند و این را بدانند كه گزینه‌ی روی میز ما به عصای فرعون می‌مانست كه فرعونیان و ساحران را به ورطه‌ی هلاكت خواهد انداخت.گزینه های روی میز ما ولایت فقییه، وصایای شهدا، آموزه های حیات بخش اسلام  و آرمانهای متعالی امت شریف اسلامی می باشد.
اما پرسشهای پیش رو:
آیا به صاحبان اصلی انقلاب، افكار عمومی، اساتید حوزه و دانشگاه حق نمی دهید در خصوص توافقنامه‌ی ژنو پرسش هایی را مطرح كنند.
آیا شیوه‌ی تنظیم توافقنامه و بندهای آن شفاف و بدون ابهام است؟
از نظر شما حتی متخصصین دانش هسته‌ای، حقوقدانان، روابط بین المللی ها، و زباندانها این حق برایشان محفوظ نیست كه قرائتی غیر از دولت داشته باشند؟درجه‌ی مخفی كاری تاچه میزان است؟  سری، بكلی سری، محرمانه و یا خیلی محرمانه ؟ حتی نمایندگان مجلس نیز محرم نیستند؟پایداری هیئت مذاكره كننده به ویژه شخص آقای دكتر ظریف بر محرمانه بودن مذاكرات و پاسخگو نبودن ایشان به نمایندگان مردم از همین دیدگاه ناشی می شود. چرا آقای دكتر ظریف پس از ادای توضیحات در مجلس خطاب به نمایندگان بگویند: توافقنامه‌ی ژنو محرمانه است،اگر می خواهید مرا استیضاح كنید؟
جناب آقای دكتر روحانی آیا آیت الله العظمی جوادی آملی حفظه الله نیز كه به توافقنامه‌ی ژنو انتقاد دارند جزو آن معدود كم سواد  و وابسته می باشند؟ كه فرموده‌اند: بعد از دست دادن با امریكایی ها باید انگشتان دست خود را شمرد. آیا ایشان هم از جایی تغذیه می شوند؟ سایر مراجع، ائمه‌ی جمعه و جماعات، اساتید حوزه و دانشگاه و نخبگان هسته‌ای چطور؟ چگونه است رئیس جمهور آقای اوباما را مؤدب و با هوش اما ولی نعمت های خویش را اینگونه خطاب می‌كنند؟ با این اوصاف دیگر برای مشاور ارشد شما آقای مهندس تركان ذوالمشاغل نیز حرجی نیست كه رأی نیمی از مردم را رأی به بی قانونی بخوانند. این منش، منش دولتی نیست كه قرار بود از صاحبان اندیشه كمك بگیرد       
آیا با وجود دیدگاه ها و تحلیل های مغرضانه و نگران كننده‌ی اردوگاه غرب به سردمداری آمریكا و موضع گیری های انفعالی دولت در قبال آنها  هنوز هم آحاد مردم ایران باید از كلیات توافقنامه بی خبر باشند؟
پا سخ پرسش هایی از این دست از نگاه عموم مردم و متخصصین و لزوم شفاف سازی در این زمینه بر كسی پوشیده نیست. بنظر می رسد این دیدگاه ها نوعی استبداد نهان را رقم خواهد زد و بقول خودتان انتقاد زیر زمینی می شود
فرجام سخن این كه لحن سخنان ریاست محترم جمهوری واكنش جدی به منتقدان دولت در توافق هسته‌ای اخیر می باشد و در این راستا ایشان دانشگاه را به ورود در عرصه‌ی روشنگری و تقابل با برخی كم سواد و وابسته به برخی مراكز كه از بخش های خاص پول می گیرند فرا می خواند.  بنظر می رسد نوك حمله‌ی رئیس جمهور محترم بیش از همه  به نمایندگان ملت باشد كه از فروخته شدن عزت ملی به ثمن بخس در توافقنامه‌ی ژنو داد سخن داده اند.

  نسخه مناسب چاپ | خروجی word | ایمیل | 

 
پاسخ به احکام شرعی

فید سایت

 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -