انهار
انهار
مطالب خواندنی

نام محرمات و واجبات (مرجع تقلید آیةالله سیستانی)

بزرگ نمایی کوچک نمایی
سوال عرض سلام و قبولی طاعات و عبادات. خیلی از ما مسلمانان احکام دین و خود دین رو همونطور که دوست داریم پذیرفتیم نه اونطور که هست. گرچه خیلی سخته قبولی کامل دین و احکام شرعی! اما اگر بخواهیم مسلمان واقعی باشیم باید سختی رو تحمل کنیم و از برخی خواسته های خودمون چشم بپوشیم. استاد طهارت ما میفرمودند: عمل به احکام شرعی و فقه، میزان ایمان انسان است. توحید اساس وریشه ی اخلاق و اخلاق اساس و ریشه ی فقه است. بنابراین پله ی اول برای برای رسیدن به توحید و خداشناسی، احکام شرعی و فقه هست.من هر دفعه سوالی پرسیدم شما لطف کردید و پدرانه و کامل جواب بنده رو داده اید. میخوام این راه سخت رو شروع کنم راه مسلمون واقعی شدن گرچه سخته. میخوام در شناخت احکام شرعی بخصوص شناخت کامل واجبات و محرمات کمکم کنید... خیلی ممنون. اجرکم عندلله.... یاحق.
مرجع تقلید: حضرت آیت الله العظمی سیستانی(مدظله)
جواب محرمات و واجبات زیاد هستند. البته عمل کردن به دستورات دین برای مؤمن هیچگاه سخت نیست بلکه بسیار سهل و آسان است. مگر اینکه انسان به دلیل اشکالاتی که در معنویتش وجود دارد یا به دلیل نا آگاهی از فضیلت واجباتی که انجام میدهد یا به دلیل ناآگاهی از عقاب کارهای حرامی که باید ترک کند. انجام واجبات و ترک محرمات را سخت تصور و تلقی میکنند اما اگر افراد بدانند درانجام واجبات چه اجر و پاداشی وجود دارد زحمت انجام آن واجب را به خود آسان و هموار میکنند ولی کسیکه خبر ندارد انجام واجب برایش سخت می نماید.
مثلا کسیکه پاداش نماز اول وقت در صبحگاه را بداند با شوق فراوان برای نماز بیدار میشود ولی کسیکه از پاداش و عنایات الهی در نماز صبحگاهی بی خبر باشد به سختی بلند میشود و یا شاید اصلا بلند نشود.
اولی میگوید انجام نماز کار آسانی است.
دومی میگوید انجام نماز کار سختی است.
همه واجبات و همه کارهای حرام به همین شکل هست. باید به خدای متعال عشق ورزید و به خداوندی اش راضی بود و از اینکه توفیق بندگی اش را پیدا میکنیم خوشحال باشیم و از اینکه پروردگارمان هست افتخار کنیم.
کتاب گناهان کبیره نوشته مرحوم آیةالله دستغیب شیرازی را تهیه و مطالعه کنید، این کتاب بهترین راهنما برای آگاه شدن به واجبات و کارهای حرام باشد. یاحق


  

 
پاسخ به احکام شرعی
 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

 




پیوندها

حدیث روز
بسم الله الرحمن الرحیم
چهار پناهگاه در قرآن
   
أَبَانُ بْنُ عُثْمَانَ وَ هِشَامُ بْنُ سَالِمٍ وَ مُحَمَّدُ بْنُ حُمْرَانَ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) قَالَ:
عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى أَرْبَعٍ
(۱) عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
(۲) وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ
(۳) وَ عَجِبْتُ لِمَنْ مُكِرَ بِهِ كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
(۴) وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْيَا وَ زِينَتَهَا كَيْفَ لَا يَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ- ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَإِنِّي سَمِعْتُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ بِعَقَبِهَا- إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالًا وَ وَلَداً. فَعَسى‏ رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ عَسَى مُوجِبَةٌ
    
آقا امام صادق (عليه السّلام) فرمود: در شگفتم از كسى كه از چهار چيز مى‌هراسد چرا بچهار چيز پناهنده نميشود:
(۱) شگفتم از آنكه ميترسد چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل« حَسْبُنَا اَللّٰهُ‌ وَ نِعْمَ‌ اَلْوَكِيلُ‌ » خداوند ما را بس است و چه وكيل خوبى است زيرا شنيدم خداى جل جلاله بدنبال آن ميفرمايد:بواسطۀ نعمت و فضلى كه از طرف خداوند شامل حالشان گرديد باز گشتند و هيچ بدى بآنان نرسيد.
(۲) و شگفتم در كسى كه اندوهناك است چرا پناه نمى‌برد بفرمودۀ خداى عز و جل:« لاٰ إِلٰهَ‌ إِلاّٰ أَنْتَ‌ سُبْحٰانَكَ‌ إِنِّي كُنْتُ‌ مِنَ‌ اَلظّٰالِمِينَ‌ » زيرا شنيدم خداى عز و جل بدنبال آن ميفرمايد در خواستش را برآورديم و از اندوه نجاتش داديم و مؤمنين را هم چنين ميرهانيم.
(۳) و در شگفتم از كسى كه حيله‌اى در بارۀ او بكار رفته چرا بفرمودۀ خداى تعالى پناه نمى‌برد« وَ أُفَوِّضُ‌ أَمْرِي إِلَى اَللّٰهِ‌ إِنَّ‌ اَللّٰهَ‌ بَصِيرٌ بِالْعِبٰادِ »:كار خود را بخدا واگذار ميكنيم كه خداوند بحال بندگان بينا است)زيرا شنيدم خداى بزرگ و پاك بدنبالش مى‌فرمايد خداوند او را از بديهائى كه در بارۀ او بحيله انجام داده بودند نگه داشت.
(۴) و در شگفتم از كسى كه خواستار دنيا و آرايش آن است چرا پناهنده نميشود بفرمايش خداى تبارك و تعالى(« مٰا شٰاءَ اَللّٰهُ‌ لاٰ قُوَّةَ‌ إِلاّٰ بِاللّٰهِ‌ »)(آنچه خدا خواست همان است و نيروئى جز به يارى خداوند نيست)زيرا شنيدم خداى عز اسمه بدنبال آن ميفرمايد اگر چه مرا در مال و فرزند از خودت كمتر مى‌بينى ولى اميد هست كه پروردگار من بهتر از باغ تو مرا نصيب فرمايد (و كلمۀ:عسى در اين آيه بمعناى اميد تنها نيست بلكه بمعناى اثبات و تحقق يافتن است).
من لا يحضره الفقيه، ج‏۴، ص: ۳۹۲؛
الأمالي( للصدوق)، ص: ۶؛
الخصال، ج‏۱، ص: ۲۱۸.


کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -