مطالب خواندنی

شرط سیزدهم: در اعضای وضو مانعی از رسیدن آب نباشد

بزرگ نمایی کوچک نمایی
شرط سیزدهم: آنکه در اعضای وضو مانعی از رسیدن آب نباشد1.
1- بهجت: وگرنه وظیفه او وضوی جبیره ای یا تیمّم خواهد بود.
زنجانی: این امر، گاه شرطی در صحت وضو نیست؛ بلکه وظیفه، وضوی جبیره است، چنانچه در فصل وضوی احکام جبیره خواهد آمد.
مسأله 290-اگر می داند چیزی به اعضاء وضو چسبیده ولی شک دارد که از رسیدن آب جلوگیری می کند یا نه، باید آن را برطرف کند1 یا آب را به زیر آن برساند2.
1- مکارم: [پایان مسأله].
2- زنجانی: لازم به ذکر است که معیار در شک در وجود مانع یا مانع بودن چیزی که در محل وضو است، متعارف مردم می باشد؛ پس اگر متعارف مردم در جایی شک نمی کند ولی برای کسی شک ایجاد شود، به شکّ خوداعتنا نمی کند.
مسأله 291-اگر زیر ناخن چرک باشد1، وضو اشکال ندارد2 ولی اگر ناخن را بگیرند3 باید برای وضو آن چرک را برطرف کنند و نیز اگر ناخن بیشتر از معمول بلند باشد4 ، باید چرک زیر مقداری را که از معمول بلندتر است برطرف نماید.
این مسأله در رساله آیت الله سبحانی نیست.
1- وحید: اگر زیر ناخنی که به اندازه معمول بلند است چرک باشد...
2- مکارم: ولی بهتر است آن را تمیز کند...
3- سیستانی: چنانچه آن چرک مانع از رسیدن آب به پوست باشد...
زنجانی: و بدانند یا احتمال دهند آن چرک مانع از رسیدن آب به پوست است...
4- فاضل: و چرک زیر آن جزء ظاهر به حساب آید...
مسأله 292-اگر در صورت و دستها و جلوی سر و روی پاها به واسطه سوختن یا چیز دیگر، برآمدگی پیدا شود1، شستن و مسح روی آن کافی است. و چنانچه سوراخ شود رساندن آب به زیر پوست لازم نیست، بلکه اگر پوست یک قسمت آن کنده شود، لازم نیست آب را به زیر قسمتی که کنده نشده برساند ولی چنانچه پوستی که کنده شده گاهی به بدن می چسبد و گاهی بلند می شود باید آن را قطع کند یا آب را به زیر آن برساند2.
1- بهجت : مثل بلند شدن پوست به سبب بادکردن محل آن، تا وقتی که جزء بدن به حساب می آید...
2- فاضل: آب را به زیر آن و هم روی آن برساند.
زنجانی: باید آب را به زیر آن قسمت برساند.
بهجت: می تواند آن را قطع کند یا آب را به زیر آن برساند، یا آنکه در هر وقتی به وظیفه آن وقت، عمل نماید.
*****
مکارم: مسأله- هرگاه به واسطه سوختگی یا چیز دیگر تاولهایی بر اعضای وضو پیدا شود شستن و مسح روی آن کافی است و چنانچه سوراخ شود، رساندن آب به زیر پوست لازم نیست، ولی چنانچه قسمتی از پوست کنده شده که گاهی به بدن می چسبد و گاهی بلند می شود باید آب را به زیر آن برساند به شرط این که ضرر نداشته باشد.
مسأله 293- اگر انسان شک کند که به اعضای وضوی او چیزی چسبیده یا نه، چنانچه احتمال او در نظر مردم به جا باشد، مثل آنکه بعد از گل کاری شک کند گل به دست او چسبیده یا نه، باید وارسی کند، یا به قدری دست بمالد که اطمینان پیدا کند1 که اگر بوده برطرف شده یا آب به زیر آن رسیده است2.
این مسأله در رساله آیت الله سبحانی نیست.
1- زنجانی: به قدری دست بمالد که برای خود او یا نوع مردم اطمینان پیدا شود...
2- بهجت: و اگر از روی غفلت وضو گرفت و بعد معلوم شد كه مانعی بوده، وضویش باطل است و اگر احتمال داد که مانعی در کار نیست و به امید عدم مانع، وضو گرفت یا غافل شد و بعد معلوم شد مانعی در کار نبوده صحیح بودن وضو خالی از وجه نیست.
*****
مکارم: مسأله- هرگاه انسان احتمال دهد مانعی در اعضای وضو وجود دارد اگر احتمال آن عقلائی است باید وارسی کند مثل اینکه بعد از گل کاری یا رنگ کاری شک کند مقداری گل یا رنگ به دست او چسبیده است.
مسأله 294- جایی را که باید شست و مسح کرد هر قدر چرک باشد اگر چرک آن مانع از رسیدن آب به بدن نباشد اشکال ندارد. و همچنین است اگر بعد از گچ کاری1و مانند آن چیز سفیدی که جلوگیری از رسیدن آب به پوست نمی نماید بر دست بماند، ولی اگر شک کند که با بودن آنها آب به بدن می رسد یا نه، باید آنها را برطرف کند2.
1- زنجانی:و شستن با صابون...
2- زنجانی: مگر شکّ او غیر متعارف باشد.
*****
مکارم: مسأله- رنگهایی که مانع رسیدن آب به بدن نیست، برای وضو ضرری ندارد ولی اگر مانع باشد یا شک کند که مانع است یا نه باید آن را برطرف سازد.
                                                               مسأله اختصاصی
بهجت: مسأله 299- کسی که پوست بدن او چرب است، اگر چربی آن، جرم ندارد که مانع رسیدن آب به پوست باشد، اشکال ندارد و اگر احراز کند که محل وضو به طوری چرب است که مانع رسیدن آب می شود، اول خشک کند بعد وضو بگیرد.
مسأله 295-اگر پیش از وضو بداند که در بعضی از اعضای وضو مانعی از رسیدن آب هست و بعد از وضو شک کند که در موقع وضو آب را به آنجا رسانده یا نه، وضوی او صحیح است1، ولی اگر بداند که موقع وضو ملتفت آن مانع نبوده، باید دوباره وضو بگیرد.
 این مسأله در رساله آیت الله مکارم نیست.
1- گلپایگانی، سیستانی: [پایان مسأله].
خوئی، تبریزی، صافی، فاضل: چنانچه احتمال بدهد که در حال وضو ملتفت بوده وضوی او صحیح است. [پایان مسأله]
وحید: چنانچه علم به غفلت در حال وضو نداشته باشد وضوی او صحیح است. [پایان مسأله]
زنجانی: چنانچه احتمال بدهد که در حال وضو متوجه بوده وضوی او صحیح است . [پایان مسأله]
بهجت: در صورتی که احتمال بدهد موقع وضو ملتفت و متوجه بوده و مانع را برطرف کرده است وضوی او صحیح است.[پایان مسأله]
مظاهری: اگر چه بداند در موقع وضو ملتفت آن مانع نبوده وضوی او صحیح است.
مسأله 296 - اگر در بعضی از از اعضای وضو مانعی باشد که گاهی آب به خودی خود زیر آن می رسد و گاهی نمی رسد و انسان بعد از وضو شک کند که آب زیر آن رسیده یا نه، چنانچه بداند موقع وضو ملتفت رسیدن آب به زیر آن نبوده باید دوباره وضو بگیرد1.
این مسأله در رساله آیات عظام  مکارم و سبحانی نیست..
1- خوئی، اراکی، گلپایگانی، تبریزی، بهجت، صافی: احتیاط واجب آن است که دوباره وضو بگیرد .
سیستانی: احتیاط مستحب آن است که دوباره وضو بگیرد .
زنجانی: چنانچه بداند موقع وضو متوجه رسیدن آب به زیر آن نبوده نمی تواند به آن وضو اکتفا کند.
وحید: چنانچه بداند موقع وضو غفلت از این امر داشته باید دوباره وضو بگیرد.
مظاهری: اگر چه بداند موقع وضو ملتفت رسیدن آب به زیر آن نبوده، لازم نیست دوباره وضو بگیرد.
مسأله 297- اگر بعد از وضو چیزی که مانع از رسیدن آب است در اعضای وضو ببیند و نداند موقع وضو بوده یا بعد پیدا شده، وضوی او صحیح است1، ولی اگر بداند که در وقت وضو ملتفت آن مانع نبوده، احتیاط واجب2 آن است که دوباره وضو بگیرد3.
1- زنجانی: مگر آنکه بداند که در وقت وضو متوجه آن مانع نبوده که در این صورت، نمی تواند به آن وضو اکتفا کند.
وحید: در صورتی که بداند غافل از آن مانع در حال وضو بوده باید دوباره وضو بگیرد وگرنه وضوی او صحیح است.
2- سیستانی: احتیاط مستحبّ...
3- فاضل: باید دوباره وضو بگیرد.
مظاهری: اگر چه بداند که دروقت وضو ملتفت آن مانع نبوده، وضوی او صحیح است.
*****
مکارم: مسأله- وجود انگشتر و دستبند و مانند آن، اگر مانع رسیدن آب نباشد برای وضو ضرری ندارد و می تواند آن را جابجا کند تا آب به زیر آن برسد و شسته شود. و اگر بعد از وضو، انگشتر یا مانع دیگری در دست ببیند و نداند موقع وضو بوده یا نه وضوی او صحیح است، به شرط این که احتمال بدهد در حال وضو توجّه به این امر داشته است.
مسأله 298- اگر بعد از وضو شک کند چیزی که مانع رسیدن آب است در اعضای وضو بوده یا نه، وضو صحیح است1.
این مسأله در رساله آیات عظام سبحانی و  مظاهری نیست.
1- خوئی، زنجانی، تبریزی: چنانچه احتمال بدهد که در حال وضو ملتفت (زنجانی: متوجه) بوده است وضو صحیح است.
وحید: چنانچه علم به غفلت از آن در حال وضو نداشته وضو صحیح است.
گلپایگانی، صافی: [چنانچه] احتمال بدهد که در وقت وضو ملتفت بوده و اگر مانعی بوده برطرف کرده وضویش صحیح است، ولی اگر بداند که وقت وضو ملتفت نبوده احتیاط لازم آن است که دوباره وضو بگیرد.
فاضل: [چنانچه] احتمال او از نظر عقلائی به جا باشد، در صورتی که احتمال التفات در حال وضو بدهد وضویش صحیح است.
مکارم: رجوع کنید به ذیل مسأله 297.
مسأله اختصاصی

مکارم: مسأله 322-اگر بعد از فراغت وضو شکّ کند همه کارهای وضو را انجام داده یا نه، یا شرایط در آن جمع بوده یا نه ، اعتنا نکند؛ اما اگر در حال وضو شکّ کند باید به جا آورد


  نسخه مناسب چاپ | خروجی word | ایمیل | 

 
پاسخ به احکام شرعی

فید سایت

 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

ویژه نامه ماه مبارک رمضان


پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -