مطالب خواندنی

9- قی کردن

بزرگ نمایی کوچک نمایی

مبطلات روزه

9- قی کردن

مسأله 1646- هرگاه روزه دار عمداً قی کند – اگر چه بواسطه مرض1 و مانند آن ناچار باشد- روزه اش باطل می شود2 ولی اگر سهواً یا بی اختیار قی کند اشکال ندارد3.

1- سبحانی:  و برای رفع مسمومیت...

2- مظاهری: ولی کفاره ندارد و قضای تنها کافی است اما اگر جهلا یا سهوا یا بی اختیار قی کند روزه اش باطل نمی شود.

3- بهجت: ولی نباید آن را عمداً فرو ببرد.

*****

مکارم: مسأله- قی کردن از روی عمد روزه راباطل می کند هر چند برای نجات از مسمومیت و درمان بیماری و مانند آن باشد ولی قی کردن بدون اختیار یا از روی سهو روزه را باطل نمی کند.

مسأله 1647- اگر در شب چیزی بخورد که می داند بواسطه خوردن آن، در روز بی اختیار قی می کند احتیاط واجب آن است که روزه آن روز را قضا نماید1.

این مسأله در رساله آیت الله بهجت نیست

1- مکارم: روزه باطل نمی شود ولی احتیاط مستحب این است که چنین کاری نکند و اگر کرد، روزه را قضا نماید.

وحید: روزه اش باطل نمی شود و احتیاط مستحب آن است که روزه آن روز را  قضا نماید.

فاضل: به احتیاط واجب روزه او باطل می شود.

زنجانی، سیستانی: روزه اش صحیح است (زنجانی: ولی احتیاط مستحب آن است که روزه آن روز را قضا نماید).

مظاهری:  خوب است اگر در روز قی می کند روزه آن روز را قضا نماید.

مسأله 1648- اگر روزه دار بتواند از قی کردن خودداری کند چنانچه برای او ضرر و مشقت نداشته باشد ، باید خودداری نماید1.

1- سیستانی: اگر به طبع خود حادث شده است لازم نیست از آن جلوگیری کند.

*****

زنجانی: مسأله- اگر مقدمات قی کردن برای روزه دار ، بی اختیار حاصل شود لازم نیست از قی کردن خودداری کند ولی چنانچه برای او ضرر یا مشقت شدید نداشته باشد بنابراحتیاط مستحب ازآن خودداری کند.

مکارم: مسأله- واجب نیست روزه دار با فشار آوردن به خود، از قی کردن خودداری کند، ولی اگر ضرر یا مشقتی نداشته باشد بهتر است جلوگیری کند.

سبحانی: مسأله- اگر موجبات قی کردن غیر اختیاری فراهم شود خودداری از آن لازم نیست .

مسأله 1649- اگر مگس درگلوی روزه دار برود، چنانچه به قدری پایین رود که به فرو بردن آن خوردن نمی گویند، لازم نیست آن را بیرون آورد و روزه او صحیح است و اگر به این مقدار پایین نرود1، باید آن را بیرون آورد 2و اگر چه موجب شود که قی کند3 و روزه اش باطل شود و چنانچه فرو برد روزه اش باطل می شود و بنابراحتیاط واجب باید کفاره جمع بدهد.

این مسأله در رساله آیات عظام: اراکی و بهجت نیست

1- فاضل: و بیرون آوردن آن ممکن باشد باید آن را بیرون آورد و اگر باعث قی کردن شود روزه او باطل می شود.

نوری: و بداند که بواسطه بیرون آوردن آن قی می کند واجب نیست بیرون آوردن و روزه اش صحیح است.

2- سبحانی: و چنانچه فرو برد روزه اش باطل می شود و باید کفاره هم بدهد.

3- سیستانی: مگر درصورتی که قی کردن برای او ضرر یا مشقت زیادی داشته باشد، و چنانچه آن را قی نکند و فرو برد روزه اش باطل می شود، و اگر آن را با قی کردن خارج کند نیز روزه اش باطل می شود.

*****

گلپایگانی، خوئی، صافی، تبریزی: مسأله- اگر مگس در گلوی روزه دار برود، چنانچه ممکن باشد باید آن را بیرون آورد. و روزه اش باطل نمی شود ولی اگر بداند که بواسطه بیرون آوردن آن، قی می کند واجب نیست بیرون آورد و روزه اش صحیح است.

. زنجانی: و روزه او صحیح است، ولی اگر مجبور باشد که یا آن را ببلعد یا با قی کردن آن را بیرون آورد ، واجب است آن رابیرون آورد و در هر دو صورت، بلعیدن و بیرون آوردن، روزه او باطل می شود.

وحید: مسأله- اگر مثلا مگس در گلوی روزه دار برود، چنانچه ممکن باشد بدون قی کردن آن را بیرون بیاورد و روزه او صحیح است، ولی اگر ممکن نباشد، چنانچه طوری باشد که به فرو دادنش خوردن صدق می کند باید بیرون آورد هر چند بواسطه قی کردن باشد و روزه اش باطل است و اگر خوردن صدق نمی کند باید بیرون نیاورد و روزه اش صحیح است.

مکارم: مسأله- اگر خرده های غذا یا حشره ای مانند مگس، بی اختیار در گلوی روزه دار برود چنانچه به قدری پایین برود که نمی توان آن را بیرون آورد روزه اش صحیح است و اگر بتواند آن را بیرون آورد باید چنین کند و بیرون آوردنش ضرری برای روزه ندارد، بلکه اگر در این حال فرو برد روزه اش باطل است.

مظاهری: مسأله- اگر چیزی نظیر مگس در گلوی روزه دار برود اگر ممکن باشد باید آن را بیرون بیاورد و روزه او باطل نمی شود و اگر ممکن نباشد فرو بردن آن مانعی ندارد و روزه او صحیح است.

مسأله اختصاصی

مظاهری: مسأله 1214- اشخاصی که به تنگی نفس مبتلا می شوند و به دستور پزشک هنگام تنگی شدید نفس توسط وسیله ای که حاوی مواد اکسیژنی است از راه دهان اکسیژن به ریه خودشان می رسانند روزه آنها صحیح است.

مسأله 1650- اگرسهواً چیزی را فرو ببرد و پیش از رسیدن به شکم یادش بیاید که روزه است1، چنانچه به قدری پایین رفته باشد که اگر آن را داخل شکم کند خوردن نمی گویند لازم نیست آن را بیرون آورد و روزه او صحیح است2.

این مسأله در رساله آیات عظام: بهجت ، سبحانی و مظاهری نیست

1- گلپایگانی، صافی: چنانچه ممکن باشد باید آن را بیرون آورد و روزه اش صحیح است.

خوئی، تبریزی: بیرون آوردن آن لازم نیست و روزه او صحیح است.

2- فاضل: و اگر به وسط یا ابتداء حلق رسیده باشد باید آن را بیرون آورد و در این مورد قی کردن صدق نمی کند.

مکارم: رجوع کنید به ذیل مسأله 1649.

*****

زنجانی: مسأله- اگر سهواً چیزی را فرو ببرد اگربه قدری فرو رفته باشد که به آن خوردن بگویند، بیرون آوردن آن لازم نیست ولی اگر به قدری فرو رفته است که به آن خوردن نمی گویند پس اگر می تواند، نباید آن را بخورد، بلی ، چنانچه بیرون آوردن آن قی کردن به حساب می آید  یا با قی کردن  همراه می شود اگر بیرون آورد روزه اش باطل می شود، همچنانکه خوردن آن نیز روزه را باطل می کند.

وحید: مسأله- اگر سهوا چیزی را فرو ببرد و از حلق گذشته باشد  و پیش از رسیدن به معده یادش بیاید که روزه است بیرون آوردن آن لازم نیست   و روزه او صحیح است.

مسأله 1651- اگر یقین داشته باشد که بواسطه آروغ زدن، چیزی از گلو بیرون می آید1 نباید2 عمداً آروغ بزند3 ولی اگر یقین داشته باشد اشکال ندارد.

این مسأله در رساله آیت الله مظاهری نیست.

1- زنجانی: به گونه ای که به آن قی کردن می گویند...

سیستانی: چنانچه طوری باشد که بر آن قی کردن صدق کند...

2- خوئی، تبریزی: بنابراحتیاط...

وحید: بنابراحتیاط واجب...

3- گلپایگانی، صافی: بلکه اگر احتمال بدهد بنابراحتیاط واجب آروغ نزند.

زنجانی: و اگر احتمال آن را بدهد آروغ زدن، خلاف احتیاط استحبابی است و اگر این احتمال را هم ندهد آروغ زدن هیچ اشکالی ندارد هر چند آروغ زدن باعث قی گردد.

مسأله 1652- اگر آروغ بزند و بدون اختیار چیزی در گلو یا دهانش بیاید1، باید آن را بیرون بریزد2 و اگر بی اختیار فرو رود، روزه اش صحیح است3.

1- خوئی، گلپایگانی، صافی، سیستانی، تبریزی، زنجانی: اگر آروغ بزند و چیزی در گلو یا دهانش بیاید...

2- مکارم: و اگر عمداً فرو ببرد روزه اش باطل است ولی اگر بی اختیار فرو رود اشکال ندارد.

3- بهجت: و درصورت فرو بردن عمدی، روزه اش باطل و قضا و کفاره بر او واجب می شود.

فاضل: اگر بی اختیار فرو رود، اشکال ندارد و احتیاط مستحب آن است که قضای آن را نیز بجا آورد.

مسأله اختصاصی

بهجت: مسأله 1328- اگر روزه دار با علم و عمد قصد انجام فعلی را بنماید که روزه را باطل می کند، روزه اش باطل است ولی کفاره ندارد.


  نسخه مناسب چاپ | خروجی word | ایمیل | 

 
پاسخ به احکام شرعی

فید سایت

 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -