مطالب خواندنی

احکام وضو جبیره

بزرگ نمایی کوچک نمایی
چیزی که با آن زخم و شکسته را 1 می بندند و دوایی که روی زخم و مانند آن می گذارند جبیره نامیده می شود.
1- زنجانی: زخم و عضو شکسته را ...
مسأله 324-اگر در یکی از جاهای وضو زخم یا دمل یا شکستگی باشد، چنانچه روی آن باز است1 و آب برای آن ضرر ندارد ، باید به طور معمول وضو گرفت.
این مسأله در رساله آیت الله مظاهری نیست.
1- مکارم: و خون ندارد...
مسأله 325- اگر زخم یا دمل یا شکستگی در صورت و دستها است و روی آن باز است و آب ریختن روی آن ضرر دارد، اگر اطراف آن را بشوید کافی است1، ولی چنانچه2 کشیدن دست تر بر آن ضرر ندارد ، بهتر آن است که دست تر بر آن بکشد و بعد پارچه پاکی روی آن بگذارد و دست تر را روی پارچه هم بکشد3. و اگر این مقدار هم ضرر دارد یا زخم نجس است و نمی شود آب کشید4، باید اطراف زخم را به طوری که در وضو گفته شد، از بالا به پایین بشوید 5 و بنابر احتیاط مستحب6 پارچه پاکی روی زخم بگذارد و دست تر روی آن بکشد7 و اگر گذاشتن پارچه ممکن نیست شستن اطراف زخم کافی است 8و در هر صورت تیمّم لازم نیست9.
1- اراکی، فاضل: باید اطراف آن را بشوید...
خوئی، سیستانی: باید اطراف زخم یا دمل را بطوری که در وضو گفته شد، از بالا به پایین بشوید...
زنجانی: باید اطراف آن را بطوری که در کیفیّت وضو گفته شد، از بالا به پایین بشوید...
تبریزی: باید اطراف زخم را به طوری که در وضو گفته شد، از بالا به پایین بشوید [پایان مسأله]
مکارم: ولی اگر کشیدن دست مرطوب بر آن ضرر ندارد، باید دست مرطوب بر خود آن نیز بکشد، و اگر ضرر دارد مستحبّ است پارچه پاکی روی آن بگذارد و دست مرطوب روی آن بکشد. [پایان مسأله]
2- خوئی، اراکی، سیستانی: و چنانچه...
3- خوئی، سیستانی: و امّا در شکستگی لازم است تیمّم بنماید.[پایان مسأله]
اراکی: چنانچه کشیدن دست تر بر آن ضرر ندارد دست تر بر آن بکشد و اگر ممکن نیست پارچه پاکی روی آن بگذارد دست تر را روی پارچه بکشد...
زنجانی: چنانچه زخم و مانند آن پاک باشد یا بتواند آن را آب بکشد و کشیدن دست تر ضرر ندارد، دست تر بر آن بکشد....
فاضل: چنانچه کشیدن دست تر بر آن ضرر ندارد، احتیاط آن است که دست تر بر آن بکشد و اگر ضرر دارد بنابر احتیاط واجب پارچه پاکی روی آن بگذارد و دست تر را روی پارچه بکشد...
گلپایگانی، صافی: اگر زخم یا دمل یا شکستگی در صورت و دستها است و روی آن باز است و آب ریختن روی آن ضرر دارد، چنانچه کشیدن دست تر بر آن ضرر ندارد (صافی: بنابر احتیاط) باید دست تر بر آن بکشد...
بهجت: اگر زخم یا دمل یا شکستگی در صورت و دستها باشد و روی آن باز بوده و آب ریختن به کمترین مقدار و شستن روی آن ضرر دارد، چنانچه کشیدن دست تر بر آن – با آبی که در دست هست- ضرر ندارد ولی شستن صدق نمی کند، احتیاط واجب آن است که دست تر بر آن بکشد و بعد احتیاطاً پارچه پاکی روی آن گذاشته و دست تر را روی پارچه هم بکشد به قصد وظیفه، که مسح یا غسل باشد...
سبحانی: اگر زخم یا دمل یا شکستگی در صورت و دستها که روی آن بازباشد و آب ریختن روی آن ضرر داشته باشد، چنانچه کشیدن دست تر برآن ضرر ندارد، دست تر بر آن بکشد و بنابراحتیاط مستحبّ پارچه پاکی روی آن بگذارد به گونه ای که جزء جبیره حساب شود و دست تر را روی پارچه هم بکشد...
4- زنجانی: باید پارچه پاک و مانند آن را به طوری که جزء جبیره حساب شود روی زخم بگذارد و دست تر روی آن از بالا به پایین بکشد و اگر این کار ممکن نیست تیمّم نماید و بنابر احتیاط مستحب وضو هم بگیرد به این شکل که به غیر از محل زخم، سایر جاها را بشوید.
5- اراکی، فاضل: و بنابر احتیاط واجب در فرض اخیر تیمّم هم بنماید. [پایان مسأله]
6- بهجت، سبحانی: بنابر احتیاط واجب...
7- گلپایگانی، صافی: گذاردن پارچه روی زخم و دست بر آن کشیدن لازم نیست، اگر چه بهتر است (صافی: و در شکستگی، احتیاط واجب، ضمّ تیمّم است).
8- سبحانی: [پایان مسأله].
9- بهجت: اگر گذاشتن پارچه ممکن نیست، باید اطراف زخم را بشوید و بنابر احتیاط مستحب تیمّم هم بنماید.
*****
وحید: مسأله- اگر زخم یا دمل یا شکستگی در صورت و دستهاست و روی آن باز است و آب ریختن روی آن ضرر دارد، چنانچه کشیدن دست تر بر آن ضرر ندارد باید در شکستگی دست تر بر آن بکشد، و همچنین بنابراحتیاط واجب در زخم و دمل؛ و احتیاط مستحبّ آن است که بعد پارچه پاکی روی آن بگذارد و دست تر را روی پارچه هم بکشد، و اگر این مقدار هم ضرر دارد یا زخم و شکستگی نجس است و نمی شود آب کشید در مورد زخم باید اطراف آن را به طوری که در وضو گذشت از بالا به پایین بشوید و تیمّم لازم نیست،و احتیاط مستحبّ آن است که پارچه پاکی روی زخم بگذارد و دست تر روی آن بکشد و تیمّم هم بنماید. و امّا در شکستگی باید تیمّم نماید وبنابراحتیاط واجب وضو نیز گرفته و پارچه پاکی روی آن بگذارد و روی پارچه را با دست تر بکشد.
مظاهری: مسأله- اگر زخم یا دمل یا شکستگی در مواضع وضو یا غسل باشد و آب برای آنها ضرر داشته باشد در صورتی که ممکن باشد باید روی آنها را مسح نماید و اگر ممکن نباشد باید چیز پاکی روی آن نهاده، روی آنها را مسح نماید، و اگر گذاشتن آن هم ممکن نباشد مسح ساقط است و شستن اطراف آنها کفایت می کند و در هر صورت تیمّم لازم نیست.
مسأله 326-اگر زخم یا دمل یا شکستگی در جلوی سر یا روی پاها است1 و روی آن باز است، چنانچه نتواند آن را مسح کند، باید2 پارچه پاکی روی آن بگذارد و روی پارچه را با تری آب وضو که در دست مانده مسح کند (وبنابر احتیاط مستحب3 تیمّم هم بنماید4) و اگر گذاشتن پارچه ممکن نباشد، باید به جای وضو تیمّم کند و بهتر است یک وضو بدون مسح هم بگیرد5.
1- مظاهری: چنانچه نتواند آن را مسح کند  باید چیز پاکی روی آن بگذارد و روی آن را با تری آب وضو که در دست مانده مسح کند و اگر گذاشتن پارچه ممکن نباشد باید به جای وضو تیمّم کند.
2- صافی: أحوط آن است که...
3- گلپایگانی: بنابر احتیاط لازم...
مکارم: بنابر احتیاط واجب ...
4- [قسمت داخل پرانتز در رساله آیات عظام: اراکی ، فاضل، بهجت، صافی و سبحانی نیست]
5- اراکی: مسح آن محلّ لازم نیست و باید تیمّم هم بنماید.
گلپایگانی، صافی، بهجت، فاضل: مسح لازم نیست ولی (صافی: در هر دو صورت) باید بعد از وضو (بهجت: احتیاطاً) تیمّم نماید.
مکارم: باید وضوی بدون مسح بگیرد و بنابر احتیاط واجب تیمّم هم بکند.
*****
خوئی، تبریزی، سیستانی: مسأله- اگر زخم یا دمل یا شکستگی در جلوی سر یا روی پاها است و روی آن باز است چنانچه نتواند آن را مسح کند به این معنی که زخم مثلاً تمام محلّ مسح را گرفته باشد و یا این که از مسح جاهای سالم نیز متمکّن نباشد. دراین صورت لازم است تیمّم نماید و بنابر احتیاط (سیستانی: بنابر احتیاط مستحبّ) وضو نیز گرفته و پارچه پاکی روی آن بگذارد و روی پارچه را با تری آب وضو که در دست مانده مسح کند.
. وحید: بنابراحتیاط واجب بین وضو به این ترتیب که پارچه پاکی روی آن بگذارد و روی پارچه را با تری آب وضو که در دست مانده مسح کند- و تیمّم جمع کند.
. زنجانی: در این صورت باید پارچه ای پاک و مانند آن را به طوری که جزء جبیره حساب شود روی زخم بگذارد و روی آن را با تری آب وضو که در دست مانده مسح کند و بنابراحتیاط مستحبّ تیمّم نیز بنماید، و اگر مسح جبیره ای ممکن نباشد لازم است تیمّم نماید و بنابر احتیاط مستحبّ قسمتهایی را که می تواند وضو نیز بدهد.
[و] اگر زخم یا دمل یا شکستگی در جلوی سر یا روی پا باشد و جبیره ای روی آن قرار داشته باشد، چنانچه جبیره تمام محلّ مسح را نگرفته باشد و بتواند بر جاهای سالم مسح کند، باید به طور معمول وضو بگیرد ، همچنین اگر تمام محلّ مسح را گرفته باشد و بتواند آن را باز کند و روی پوست را مسح کند، و اگر نتواند روی پوست را مسح کند ، چنانچه جبیره پاک باشد باید روی آن را مسح کند و اگر جبیره نجس است یا نمی شود روی آن دست تر کشید، مثلاً دوایی است که به دست می چسبد، باید پارچه پاک و مانند آن را به طوری که جزء جبیره حساب شود، روی آن بگذارد و دست تر روی آن بکشد و اگر این هم ممکن نیست، باید تیمّم کند.
مسأله 327-اگر روی دمل یا زخم یا شکستگی بسته باشد، چنانچه باز کردن آن ممکن است و زحمت و مشقّت هم ندارد1 و آب هم برای آن ضرر ندارد، باید روی آن را باز کند و وضو بگیرد، چه زخم و مانند آن در صورت و دستها باشد، یا جلوی سر و روی پاها.
این مسأله در رساله آیت الله مظاهری نیست.
1- خوئی، گلپایگانی، صافی، بهجت، تبریزی: چنانچه باز کردن آن ممکن است...
وحید: چنانچه باز کردن آن مشقّت ندارد...
سيستاني: چنانچه باز کردن آن بدون مشقّت ممکن است...
زنجانی: رجوع کنید به ذیل مسأله 326.
*****
مکارم: مسأله- هر گاه زخم یا دمل و شکستگی با پارچه یا گچ یا مانند آن بسته شده است، چنانچه باز کردن آن ضرر و مشقّت زیادی ندارد و آب هم برای آن مضرّ نیست باید آن را باز کند و وضو بگیرد، در غیر این صورت اطراف زخم یا شکستگی را بشوید و احتیاط مستحبّ آن است که روی جبیره را نیز مسح کند و اگر جبیره نجس است یا نمی شود روی آن دست مرطوب بکشد، پارچه پاکی را بر آن ببندد و دست مرطوب روی آن بکشد.
مسأله 328- اگر زخم یا دمل یا شکستگی در صورت و دستها باشد و بشود روی آن را باز کرد، چنانچه ریختن آب، روی آن ضرر دارد و کشیدن دست تر ضرر ندارد، واجب است دست تر روی آن بکشد1.
این مسأله در رساله آیت الله مظاهری نیست.
1- گلپایگانی، صافی: کشیدن دست تر روی آن کافی است و پارچه گذاردن و دست روی آن کشیدن لازم نیست، اگر چه احتیاطاً خوب است.
بهجت: بنابر اظهر باید دست تر روی آن بكشد و بعد پارچه پاکی روی آن بگذارد و روی پارچه را هم دست تر بکشد به نحوی که در محلّ مسح و غَسل گذشت؛ و اگر صدق غَسل جبیره در محل غَسل ننماید احتیاط این است که تیمّم هم بنماید.
سبحانی: احتیاط مستحبّ آن است که دست تر روی آن بکشد.
مکارم: رجوع کنید به ذیل مسأله 327.
*****
خوئی، تبریزی، سیستانی: مسأله- اگر زخم یا دمل یا شکستگی که بسته است در صورت یا دستها باشد چنانچه بازکردن و ریختن آب بر روی آن ضرر دارد. باید مقداری را که متمکّن است* از اطراف شسته. و روی جبیره را مسح نماید.
. وحید: چنانچه باز کردن یا ریختن آب روی آن ضرر یا مشقّت دارد...
* وحید: باید مقداری را که ضرر و مشقّت ندارد...
. سیستانی: و بنابراحتیاط واجب...
زنجانی: مسأله- اگر زخم یا دمل یا شکستگی در صورت یا دستها باشد و جبیره ای روی آن قرار داشته و بتوان آن را باز کرد، اگر جاری ساختن آب بر آن، هر چند به وسیله کشیدن دست تر بر روی آن، بدون ضرر ممکن باشد، باید این کار را انجام دهد، و در غیر این صورت اگر کشیدن دست تر روی پوست ضرر ندارد، دست تر روی آن بکشد و اگر این کار ضرر دارد باید روی جبیره دست تر بکشد و اگر جبیره نجس است یا نمی شود روی آن دست تر کشید باید پارچه پاک و مانند آن را به طوری که جزء جبیره حساب شود روی آن بگذارد و روی آن دست تر بکشد.
مسأله 329-اگر نمی شود روی زخم را باز کرد ولی زخم و چیزی که روی آن گذاشته پاک است و رسانیدن آب به زخم ممکن است و ضرر و زحمت و مشقّت هم ندارد1، باید آب را به روی زخم برساند2 و اگر زخم یا چیزی که روی آن گذاشته نجس است، چنانچه آب کشیدن آن و رساندن آب به روی زخم ممکن باشد بدون زحمت و مشقّت، باید آن را آب بکشد3 و موقع وضو آب را به زخم برساند4 و در صورتی که آب برای زخم ضرر دارد، یا آن که رساندن آب به روی زخم ممکن نیست، (یا زخم نجس است و نمی شود آن را آب کشید5) باید اطراف زخم را بشوید6 و اگر جبیره پاک است روي آن را مسح كند و اگر جبيره نجس است يا نمي شود روي آن را دست تر كشيد مثلاً دوایی است که به دست می چسبد، پارچه پاکی را7 به طوری که جزء جبیره حساب شود روی آن بگذارد و دست تر روی آن بکشد8 و اگر این هم ممکن نیست، احتیاط واجب آن است که وضو بگیرد9 و تیمّم هم بنماید10.
1- گلپایگانی، خوئی، تبریزی، سیستانی، زنجانی، بهجت، صافی: ضرر هم ندارد...
2- بهجت: بطوری که شسته شود...
خوئی، تبریزی، سیستانی، زنجانی: از بالا به پایین برساند...
3- خوئی، گلپایگانی، صافی، تبریزی، بهجت، سیستانی: چنانچه آب کشیدن آن و رساندن آب به روی زخم (بهجت: بطوری که شسته شود) ممكن باشد، باید آن را آب بکشد...
زنجانی: چنانچه آب کشیدن آن و رساندن آب به روی زخم ممکن باشد و با ضررهمراه نباشد، باید آن را آب بکشد...
4- بهجت: بطوری که گذشت...
خوئی، تبریزی: و در صورتی که آب برای زخم ضرر ندارد، ولی رساندن آب به روی زخم ممکن نیست، یا زخم نجس است و نمی شود آن را آب کشید، باید تیمّم بنماید.[پایان مسأله]
سیستانی: و در صورتی که آب برای زخم ضررندارد ولی آب کشیدن آن ممکن نیست یا باز کردن زخم، موجب مشقّت یا ضرر است باید تیمّم نماید.[پایان مسأله]
5- [قسمت داخل پرانتز در رساله آیت الله صافی نیست]
6- فاضل: بطوری که در وضو گفته شد بشوید...
7-  زنجانی: پارچه ای پاک و مانند آن را...
8- بهجت: به طوری که شسته و مسح شود بنابر احوط...
اراکی: پارچه پاکی را روی آن بگذارد و دست تر روی آن بکشد...
گلپایگانی: پارچه پاکی را به طوری که به بستن و مانند آن جزء جبیره حساب شود روی آن بگذارد و دست تر روی آن بکشد، و اگر این هم ممکن نیست احتیاط واجب آن است که وضو بگیرد و تیمّم هم بنماید – اگر تمام محلّ تیمّم یا بعض آن بی مانع باشد – و اگر مواضع تیمّم پوشیده باشد وضوی جبیره ای کافی است و تیمّم جبیره ای لازم نیست.
صافی: احتیاطاً پارچه پاکی را به طوری که به بستن و مانند آن جزء جبیره حساب شود روی آن بگذارد و دست تر روی آن بکشد و اگر تمام محلّ تیمّم یا بعض آن بی مانع باشد تیمّم هم بنماید؛ و نیز اگر عمل به دستور مذکور ممکن نیست، احتیاط واجب آن است که وضو بگیرد و تیمّم هم بنماید و اگر مواضع تیمّم پوشیده باشد وضوی جبیره ای کافی است و تیمّم جبیره ای لازم نیست.
9- بهجت: با شستن یا مسح کردن اطراف زخم...
سبحانی: و اگر همه مواضع تیمّم و یا بعضی از آن بی مانع باشد تیمّم هم بنماید.
10-  زنجانی: تیمّم بنماید و بنابر احتیاط مستحبّ وضو نیز بگیرد.
مکارم: رجوع کنید به ذیل مسأله 327.
مظاهری: رجوع کنید به ذیل مسأله 326.
*****
وحید: مسأله- اگر نمی شود روی زخم را باز کرد ولی زخم و چیزی که روی آن گذاشته پاک است ورساندن آب به زخم ممکن است و ضرر و مشقّت ندارد، باید آب را به روی زخم با رعایت ترتیب – و در صورت بنابراحتیاط- برساند، ، ولی اگر جبیره در صورت باشد و رساندن آب با رعایت ترتیب ممکن نباشد بنابراحتیاط بین شستن و مسح با مراعات ترتیب جمع کند و اگر زخم یا چیزی که روی آن گذاشته نجس است، چنانچه آب کشیدن آن و رساندن آب به روی زخم ممکن باشد و ضرر و مشقّت نداشته باشد، باید آن را آب بکشد و موقع وضو آب را به زخم برساند.
 و در صورتی که رساندن آب به روی زخم ممکن نیست یا ضرر یا مشقّت دارد، یا زخم نجس است ونمی شود آن را آب کشید، یا ضرر یا مشقّت دارد، باید اطراف زخم را بشوید و اگر جبیره پاک است روی آن را مسح کند؛ و اگر جبیره نجس است یا نمی شود روی آن را دست تر کشید، در صورتی که ممکن است پارچه پاکی را روی آن بگذارد، و بنابراحتیاط واجب جمع کند بین تیمّم و مسح بر آن پارچه – و حتی الامکان پارچه را به گونه ای بگذارد که جزء جبیره حساب شود – و در صورتی که گذاشتن پارچه یا مسح بر آن ممکن نباشد، بنابراحتیاط واجب اطراف آن را به طوری که در وضو گذشت بشوید و تیمّم هم بنماید.
مسأله 330-اگر جبیره، تمام صورت یا تمام یکی از دستها را فرا گرفته باشد باز احکام جبیره جاری و وضوی جبیره ای کافی است1، ولی اگر معظم اعضای وضو [1] را گرفته باشد، بنابر احتیاط، باید جمع نماید بین عمل جبیره و تیمّم2، اگر چه کفایت تیمّم در این صورت بعید نیست.
1- اراکی: [پایان مسأله].
مکارم: باید بنا براحتیاط، هم وضوی جبیره ای بگیرد و هم تیمّم کند؛ همچنین اگر جبیره تمام اعضای وضو را گرفته باشد.
2- فاضل: احکام جبیره جاری نمی باشد و باید تیمّم بنماید.
*****
گلپایگانی، صافی، بهجت، نوری، سبحانی: مسأله- اگر جبیره، تمام صورت یا تمام یکی از دستها یا تمام هر دو دست را گرفته باشد، باید وضوی جبیره ای بگیرد. و بنابراحتیاط واجب (گلپایگانی، صافی: اگر تمام یا بعض مواضع تیمّم پوشیده نیست) تیمّم هم بنماید.
.نوری: [پایان مسأله].
خوئی: مسأله- اگر جبیره، تمام صورت یا تمام یکی از دستها یا تمام هر دو دست را گرفته باشد، بنابر احتیاط باید تیمّم نماید و وضوی جبیره ای نیز بگیرد. و اگر تمام سر یا پاها مجبور باشد باید تیمّم نماید.
. تبریزی: [پایان مسأله].
. وحید: احتیاط واجب آن است که جمع کند بین وضوی جبیره ای و تیمّم.
زنجانی: مسأله- در احکام جبیره فرقی نیست که جبیره تمام اعضای وضو یا تمام یک عضو را گرفته باشد، یا بعضی از یک عضو را؛ ولی احتیاط مستحب آن است که اگر جبیره تمام اعضا یا تمام یک عضو را – خواه عضوی که شسته می شود یا عضوی که مسح می شود – گرفته باشد تیمّم نیز بنماید.
سیستانی: مسأله- اگر جبیره تمام بعضی از اعضای وضو را فرا گرفته باشد وضوی جبیره ای کافی است، ولی اگر تمام اعضای وضو یا بیشتر آن را گرفته باشد، بنابر احتیاط باید تیمّم نماید و وضوی جبیره نیز بگیرد.
مظاهری: مسأله- اگر جبیره تمام یا بیشتر اعضای وضو را بگیرد اگرمی تواند باید وضوی جبیره ای بگیرد.
مسأله اختصاصی
خوئی: زنجانی، تبریزی: مسأله 337- سیستانی: مسأله 330- لازم نیست جبیره از جنس چیزهایی باشد که نماز در او جایز است، بلکه اگر از حریر یا از اجزاء حیوانی که خوردن گوشت آن جایز نیست بوده باشد مسح بر آن نیز جایز است ..
. تبریزی: ولکن در صورت امکان، آن را برای نماز بردارد.
. زنجانی: مسح بر آن نیز اشکالی ندارد.
مسأله 331- اگر جبیره تمام اعضای وضو را گرفته باشد، باید تیمّم بنماید1.
این مسأله در رساله آیات عظام: خوئی، فاضل و تبریزی نیست.
1- گلپایگانی، اراکی، صافی: بنابر احتیاط واجب باید وضوی جبیره ای بگیرد و تیمّم هم بنماید.
وحید: بنابراحتیاط واجب جمع کند بین وضوی جبیره وتیمّم.
بهجت: بنابر اظهر باید تیمّم بنماید، ولی اگر تیمّم هم جبیره ای است، احتیاط در جمع بین وضو و تیمّم است.
سیستانی، زنجانی، مکارم، مظاهری: رجوع کنید به ذیل مسأله 330.
*****
نوری: مسأله- اگر جبیره تمام یا بیشتر اعضای وضو را گرفته باشد نیز باید وضوی جبیره ای بگیرد.
مسأله 332-کسی که در کف دست و انگشتها جبیره دارد و در موقع وضو دست تر روی آن کشیده است می تواند1 سر و پا را با همان رطوبت مسح کند2 یا از جاهای دیگر وضو رطوبت بگیرد3.
1- [کلمه «می تواند» در رساله آیات عظام: خوئی و سیستانی نیست]
2- خوئی، سیستانی، بهجت، وحید: [پایان مسأله].
فاضل: و می تواند با سایر جاهای ذراع مسح نماید.
گلپایگانی، نوری، صافی، تبریزی، زنجانی: باید سر و پاها را با همان رطوبت مسح کند. [پایان مسأله]
3- مکارم: اگر کافی نباشد از اعضای دیگر وضو رطوبت بگیرد.
*****
مظاهری: مسأله- کسی که در کف دست جبیره دارد و در موقع وضو دست روی آن کشیده است، اگر می تواند باید سر و پا را با همان رطوبت مسح کند، و اگر نمی تواند باید از جاهای دیگر وضو رطوبت بگیرد، و اگر نمی تواند باید تیمّم کند.
مسأله 333-اگر جبیره تمام پهنای روی پا را گرفته، ولی مقداری از طرف انگشتان و مقداری از طرف بالای پا1 باز است ، باید جاهایی که باز است روی پا را، و جایی که جبیره است روی جبیره را مسح کند.
این مسأله در رساله آیات عطام مكارم  و مظاهری نیست.
1- وحید: که مسحش واجب است...
مسأله 334- اگر در صورت یا دست ها چند جبیره باشد، بین آنها را بشوید و اگر جبیره ها در سر یا روی پاها باشد1 ، باید بین نها را مسح کند و در جاهایی که جبیره است باید به دستور جبیره عمل نماید.
این مسأله در رساله آیات عطام مكارم و مظاهری نیست.
1- فاضل: اگر به اندازه مسح واجب باز باشد همانجا را مسح کند و گرنه...
مسأله 335 -اگر جبیره بیشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممکن نیست باید به دستور جبیره عمل کند 1و بنابر احتیاط واجب2 تیمّم هم بنماید و اگر برداشتن جبیره ممکن است باید جبیره را بردارد3، پس اگر زخم در صورت و دستها است اطراف آن را بشوید، و اگر در سر یا روی پاها است اطراف آن را مسح کند و برای جای زخم به دستور جبیره عمل نماید.
1- مظاهری: و تیمّم لازم نیست[پایان مسأله].
2- فاضل: بنابر احتیاط ...
مکارم: بنابر احتیاط مستحبّ...
3- خوئی، سیستانی: اگر جبیره بیشتر از معمول، اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن (سیستانی: بدون مشقّت) ممکن نیست باید تیمّم نماید مگر اینکه جبیره در مواضع تیمّم باشد، كه در اين صورت لازم است بين وضو و تيمّم جمع نمايد و در هر دو صورت اگر برداشتن جبيره (سيستاني: بدون مشقّت) ممكن است بايد جبيره را بردارد...
تبریزی: اگر جبیره بیشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن ممکن نیست، باید تیمّم نماید مگر آنکه جبیره در مواضع تیمّم باشد، که در این صورت لازم است وضو بگیرد و در هر دو صورت اگر برداشتن جبیره ممکن است باید جبیره را بردارد...
مکارم: [پایان مسأله].
*****
زنجانی: مسأله- اگر جبیره بیشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن مقدار زیادی ممکن نیست بنابر احتیاط واجب باید به دستور جبیره عمل نموده و تیمّم نیز بنماید . و اگر برداشتن مقدار زیادی ممکن است باید آن را بردارد و به دستور جبیره عمل کند.
وحید: مسأله- اگر جبیره بیشتر از معمول اطراف زخم را گرفته و برداشتن آن بدون مشقّت ممکن نیست بنابراحتیاط واجب وضوی جبیره بگیرد و تیمّم هم بنماید و اگر برداشتن زاید از معمول جبیره بدون مشقّت ممکن است باید آن را بردارد پس اگر زخم در صورت یا دستهاست آن قسمت را بشوید و اگر در سر یا روی پاهاست و مسحش واجب است، آن را مسح کند و برای جای زخم به دستور جبیره عمل نماید.
مسأله 336- اگر در جای وضو زخم و جراحت و شکستگی1 نیست، ولی به جهت دیگری آب برای همه دست وصورت ضرر دارد2، باید تیمّم کند3 و احتیاط مستحبّ آن است که وضوی جبیره ای هم بگیرد4 ولی اگر برای مقداری از دست و صورت ضرر دارد چنانچه اطراف آن را بشوید کافی بودن بعید نیست، ولی احتیاط به تیمّم ترک نشود.
1- زنجانی: زخم و دمل و شکستگی...
2- آیات عظام بجز فاضل و نوری: به جهت دیگری آب برای آن ضرر دارد...
3- خوئی، تبریزی، زنجانی، سیستانی، مظاهری: [پایان مسأله].
فاضل: و بنابر احتیاط واجب اگر برای مقداری از دست و صورت ضرر دارد، باید اطراف آن را بشوید و تیمّم هم بنماید.
مکارم: ولی اگر فقط برای مقداری از دست وصورت ضرر دارد، چنانچه اطراف آن را بشوید کافی است و احتیاط آن است که تیمّم هم بکند.
4- اراکی، گلپایگانی، صافی: [پایان مسأله].
نوری: احتیاط واجب آن است که وضوی جبیره ای هم بگیرد، ولی اگر برای مقداری از دست وصورت ضرر دارد تنها تیمّم کافی است.
بهجت: احتیاط واجب آن است که وضوی جبیره ای هم بگیرد اگر ضرر در تمام اعضاء نیست بلکه در یک عضو است. و حکم وضوی جبیره ای از آنچه که گذشت معلوم می شود.
*****
وحید، سبحانی: مسأله- اگر در اعضای وضو زخم و جراحت و شکستگی نیست ولی به جهت دیگری آب برای آنها ضرر دارد باید تیمّم کند.
مسأله 337-اگر جایی از اعضای وضو را رگ زده است و نمی تواند آن را آب بکشد1 یا آب برای آن ضرر دارد2 اگر روی آن بسته است باید به دستور جبیره عمل کند3 و اگر معمولاً باز است شستن اطراف آن کافی است.
این مسأله در رساله آیات عظام مكارم  و مظاهری نیست.
1- سیستانی: لازم است تیمّم نماید، ولی اگر آب برای آن ضرر دارد باید به دستور جبیره عمل کند. [پایان مسأله]
2- خوئی، تبریزی: لازم است تیمّم کند. [پایان مسأله]
اراکی، گلپایگانی، صافی، زنجانی: باید به دستور جبیره عمل کند . [پایان مسأله]
بهجت: باید به دستور جبیره عمل کند و احتیاطاً تیمّم نماید. [پایان مسأله]
3- سبحانی: [پایان مسأله]
فاضل: و اگر باز است بعد از شستن اطراف آن بنابر احتیاط واجب پارچه ای روی آن قرار داده و دست تر بر روی آن بکشد.
*****
وحید: مسأله- اگر جایی از اعضای وضو را رگ زده است و نمی تواند آن را از جهت ضرر بشوید حکم آن حکم زخم و جراحت است که در مسائل قبل گذشت؛ و اگر برای جهت دیگری مثل بند نیامدن خون، نمی تواند آن را بشوید باید تیمّم کند.
مسأله 338 - اگر در جای وضو یا غسل چیزی چسبیده است که برداشتن آن ممکن نیست1، یا به قدری مشقّت دارد که نمی شود تحمل کرد باید به دستور جبیره عمل کند2.
1- مکارم: یا بسیار مشقّت دارد، باید به دستور جبیره عمل کند، یعنی اطراف آن را بشوید و روی آن را دست بکشد.
وحید: یا موجب حرج است، بنابراحتیاط واجب جمع کند بین وضو یا غسل جبیره ای و تیمّم.
مظاهری: یا مشقّت دارد، باید به دستور جبیره عمل کند یعنی وضو یا غسل به طور معمول بگیرد و موقع شستن آنجا به عنوان جبیره دست روی آن بکشد.
2- گلپایگانی، صافی: و بنابراحتیاط واجب اگر تمام یا بعض محلّ تیمّم بی مانع باشد، تیمّم هم بنماید چنانچه گفته شد.
خوئی، تبریزی: وظیفه اش تیمّم است(تبریزی: مگر در صورتی که در جای تیمّم هم چسبیده باشد که در این صورت، وضو یا غسل کافی است)؛ بلی، اگر آن چیزی که چسبیده، دوا باشد، حکم جبیره را دارد.
سیستانی: وظیفه اش تیمّم است، مگر آنکه آن چیز در مواضع تیمّم باشد که در این صورت، لازم است بین وضو و تیمّم جمع کند؛ و اگر آن چیزی که چسبیده دوا باشد، حکم جبیره را دارد.
بهجت: باید بنابر اظهر به دستور جبیره عمل کند؛ و احتیاط در جمع بین تیمّم و وضوی جبیره ای است.
زنجانی: باید تیمّم بنماید و بنابر احتیاط مستحب به دستور جبیره هم عمل کند؛ بلی اگر محلّ، جراحت و مانند آن داشته باشد و برداشتن آن چیز به جراحت صدمه می زند باید وضوی جبیره بگیرد و تیمّم لازم نیست.
مسأله 339- غسل جبیره ای مثل وضوی جبیره ای است1، ولی بنابر احتیاط واجب باید آن را ترتیبی به جا آورند نه ارتماسی2.
1- سبحانی: ولی باید آن را ترتیبی به جا آورند.
مکارم: [پایان مسأله]
2- گلپایگانی: اگر ارتماسی هم بجا آورده شود صحیح است، اگر چه ترتیبی بهتر است.
اراکی: احتیاط مستحب است آن را ترتیبی بجا آورند نه ارتماسی.
بهجت: بايد بنابرأحوط آن را ترتيبي بجا آورند.
صافی: احوط آن است که ترتیبی بجا آورد.
*****
خوئی: مسأله- در غیر غسل میّت از سایر اغسال، غسل جبیره ای مثل وضوی جبیره ای است، ولی باید آن را ترتیبی بجا آورند. و أظهر این است که اگر در بدن زخم یا دمل باشد و محلّ، مجبور باشد واجب است غسل و احتیاطاً مسح بر جبیره هم نماید و اگر محلّ مکشوف باشد مکلّف مخیّر است بین غسل و تیمّم.؛ و در صورتی که غسل را اختیار کند* احتیاط مستحبّ آن است که پارچه پاکی روی زخم یا دمل بازگذاشته و روی پارچه را مسح نماید. و امّا اگر در بدن شکستگی باشد باید غسل بنماید و احتیاطاً روی جبیره را هم مسح کند و در صورتی که مسح روی جبیره ممکن نباشد یا اینکه محلّ شکسته باز باشد لازم است تیمّم کند.
. سیستانی: غسل جبیره ای مثل وضوی جبیره است ولی باید بنابراحتیاط لازم آن را ترتیبی بجا آورند و اگر در بدن، زخم یا دمل باشد، مکلّف مخیّر است بین غسل و تیمّم...
 *سیستانی: و روی زخم باز باشد...
نوری، تبریزی: مسأله- غسل جبیره ای مثل وضوی جبیره ای است، ولی باید آن را ترتیبی بجا آورند و اگر ارتماسی انجام دهند باطل است (تبریزی: و اظهر این است که اگر در بدن زخم یا دمل باشد بین غسل جبیره ای و تیمم مخیر است و اما اگر در بدن شکستگی باشد باید غسل جبیره ای نموده روی جبیره را مسح کند و در صورتی که مسح روی جبیره ممکن نباشد یا اینکه محل شکسته باز باشد لازم است تیمم کند.).
زنجانی: مسأله- غسل جبیره ای -  در غیر غسل میت – مثل وضوی جبیره ای است و احتیاط مستحب آن است که آن را ترتیبی بجا آورند؛ و در غسل میت، غسل جییره ای مشروع نیست.
وحید: مسأله- در غیر غسل میّت از سایر اغسال، غسل جبیره ای مثل وضوی جبیره ای است، و بنابراحتیاط واجب آن را ترتیبی بجا آورد. ولی اگر دربدن زخم یا دمل باشد – چه محلّ مجبور باشد و چه مکشوف- هرچند برای تخییر بین غسل و تیمّم وجهی است، اما احتیاط واجب آن است که غسل کند، و اگر شکستگی باشد حکم آن و حکم موضع شکسته و زخم و دمل در غسل همان است که در صورت و دستها در وضو گذشت.
مظاهری: مسأله- غسل جبیره ای را باید ترتیبی بجا آورند و اگر ارتماسی انجام دهند باطل است.
مسأله 340- کسی که وظیفه او تیمّم است، اگر در بعضی از جاهای تیمّم او زخم یا دمل یا شکستگی باشد باید به دستور وضوی جبیره ای، تیمّم جبیره اي نماید.
مسأله 341- کسی که باید با وضو یا غسل جبیره ای نماز بخواند، چنانچه بداند که تا آخر وقت عذر او برطرف نمی شود، می تواند در اوّل وقت نماز بخواند1، ولی اگر امید دارد که تا آخر وقت عذر او برطرف شود احتیاط واجب آن است که صبر کند2 و اگر عذر او برطرف نشد در آخر وقت، نماز را با وضو یا غسل جبیره ای به جا آورد3.
1- بهجت: و اگر بعد از نماز عذر زایل شد اعاده نماز لازم نیست، بلکه با همان وضوی جبیره ای می تواند کارهای دیگری هم که وضو لازم دارد انجام دهد...
زنجانی: واگر امید دارد که تا آخر وقت عذر او برطرف شود می تواند صبر کند و آخر وقت نماز بخواند و می تواند رجاءً در اول وقت نماز بخواند، ولی در هر صورت، در صورتی که اول وقت نماز بخواند و تا آخر وقت عذرش برطرف شود، لازم است وضو بگیرد یا غسل کند و نماز را اعاده نماید.
2- مکارم: [پایان مسأله].
خوئی، تبریزی، سیستانی، وحید: بهتر آن است که صبر کند...
مظاهری: بهتر است صبر کند؛ و اگر اول وقت نماز خواند و تا آخر وقت عذرش برطرف شد، لازم نیست نماز را اعاده کند.
3- خوئی، تبریزی، سیستانی: ولی در صورتی که اوّل وقت، نماز را خواند و تا آخر وقت عذرش برطرف شد لازم است (سیستانی: احتیاط مستحبّ است) که وضو گرفته یا غسل کرده و نماز را اعاده نماید.
وحید: و در صورتی که اوّل وقت نماز خواند و تا آخر وقت عذرش برطرف شد، باید وضو گرفته یا غسل کرده و نماز را اعاده نماید.
مسأله 342 -اگر انسان برای مرضی که در چشم اوست موی چشم خود را بچسباند1 باید وضو و غسل را جبیره ای انجام دهد2 و احتیاط آن است که تیمّم هم بنماید.
این مسأله در رساله آیات عظام فاضل و مظاهری نیست.
1- بهجت: به طوری که آب به تمام ظاهر بشره و موها نرسد...
 وحید: یا از جهت درد چشم، آب برای آن ضرر داشته باشد...
سبحانی: اگر به خاطر درد چشم، شستن صورت ضرر دارد...
2- خوئی، تبریزی، سیستانی، وحید: باید تیمّم نماید.
زنجانی: باید تیمّم نماید و بنابر احتیاط مستحبّ وضو یا غسل جبیره ای هم انجام دهد.
نوری: باید تیمّم نماید و احتیاط مستحب آن است که وضوی جبیره ای هم بگیرد.
*****
مکارم: مسأله- اگر به خاطر درد چشم، شستن صورت ضرر دارد باید تیمّم کند و اگر بتواند اطراف چشم و بقیه صورت را بشوید، کافی است.
مسأله 343-کسی که نمی داند وظیفه اش تیمّم است یا وضوی جبیره ای1، بنابر احتیاط واجب باید هر دو را بجا آورد2.
این مسأله در رساله آیات عظام مكارم و مظاهری نیست.
1- بهجت: در صورتی که حجّتی بر تعیین یکی ندارد...
زنجانی: در صورتی که جهل او از ندانستن  مسأله است باید به مرجع تقلید خود مراجعه کند یا هر دو وظیفه را بجا آورد، و در صورتی که جهل او از ندانستن خصوصیات مورد  باشد باید هر دو وظیفه را انجام دهد.
2- وحید: باید احتیاط کند به جمع بین وضو و تیمّم .
مسأله 344 -نمازهایی را که انسان با وضوی جبیره ای خوانده صحیح است و بعد از آنکه عذرش برطرف شد، برای نمازهای بعد هم نباید1 وضو بگیرد2 ولی اگر برای آن که نمی دانسته تکلیفش جبیره است یا تیمّم، هر دو را انجام داده باشد باید برای نمازهای بعد وضو بگیرد3.
1- فاضل: لازم نیست...
2- بهجت: بعد از آنکه عذرش برطرف شد، با همان وضو می تواند نمازهای بعد را نیز بخواند...
نوری: برای نمازهای بعد هم در صورتی که وضوی او باطل نشده است نباید وضو بگیرد...
گلپایگانی، صافی: بعد از آنکه عذرش برطرف شد و هنوز وضوی جبیره ای باطل نشده است، برای نمازهای بعد بنابر احتیاط لازم باید وضو بگیرد (صافی: بلکه بنابر احتیاط اگر در وقت، عذرش برطرف شود نمازش را با وضوی جدید اعاده نماید). [پایان مسأله]
مظاهری: برای نمازهای بعد باید وضو بگیرد. [پایان مسأله]
سبحانی: نمازهایی را که انسان با وضوی جبیره ای خوانده، اگر عذرش تا آخر وقت مستمرّ باشد صحیح است و با همان وضو می تواند نمازهای بعدی را بخواند...
3- بهجت: بنابر احتیاط واجب در صورت بقای جهل، برای نمازهای بعد وضو بگیرد.
*****
خوئی، تبریزی، وحید، سیستانی: مسأله- نمازهایی را که انسان با وضوی جبیره ای خوانده (و تا آخر وقت عذرش مستمرّ بوده . ) صحیح است و می تواند با آن وضو نمازهای بعدی را نیز بجا آورد*.
. [قسمت داخل پرانتز در رساله آیت الله سیستانی نیست]
* وحید: می تواند با آن وضو نمازهای بعدی را در صورتی که در تمام وقت عذرش مستمرّ باشد بجا آورد، و هرگاه عذرش برطرف شد برای نمازهای بعد بنابراحتیاط واجب وضو بگیرد.
زنجانی: مسأله- نمازهایی را که انسان با وضوی جبیره ای خوانده و تا آخر وقت عذرش باقی بوده صحیح است. و در  صورتی که عذر او  در وقت نمازهای بعدی استمرار داشته باشد می تواند با آن وضو نمازهای دیگر را نیز بخواند، ولی در صورتی که عذرش برطرف شود نمی تواند با آن وضو نمازهای دیگر را بخواند.
مکارم: مسأله- نمازهایی را که با وضو یا غسل جبیره ای می خوانند اعاده ندارد، مگر این که قبل از پایان وقت نماز عذر برطرف شود، که درصورت بنابراحتیاط واجب، نماز را اعاده کنند.
 

1 - معظم اعضای وضو= بیشتر اعضای وضو

  نسخه مناسب چاپ | خروجی word | ایمیل | 

 
پاسخ به احکام شرعی

فید سایت

 
موتور جستجوی سایت

تابلو اعلانات

پیوندها

حدیث روز

امیدواری به رحمت خدا

عن ابى ذرالغفارى (رضى اللّه عنه) قال: قال النبى (صلى اللّه عليه و آله‏ و سلّم): قال اللّه تبارك و تعالى:

يابن آدم ما دعوتنى و رجوتنى اغفرلك على ما كان فيك و ان اتيتنى بقرار الارض خطيئة اتيتك بقرارها مغفرة ما لم تشرك بى و ان اخطات حتى بلغ خطاياك عنان السماء ثم استغفرتنى غفرت لك.

اى فرزند آدم هر زمان كه مرا بخوانى و به من اميد داشته باشى تمام آنچه كه بر گردن توست مى‏بخشم و اگر به وسعت زمين همراه با گناه به پيش من آئى، من به وسعت زمين همراه با مغفرت به نزد تو مى‏آيم، مادامى كه شرك نورزى. و اگر مرتكب گناه شوى بنحوى كه گناهت به مرز آسمان برسد سپس استغفار كنى، ترا خواهم بخشيد.



کلیه حقوق مادی و معنوی این پورتال محفوظ و متعلق به حجت الاسلام و المسلمین سید محمدحسن بنی هاشمی خمینی میباشد.

طراحی و پیاده سازی: FARTECH/فرتک - فکور رایانه توسعه کویر -